მოდას ძალიან დიდი ხნის ისტორია აქვს, იმდენად დიდი, რომ მისი გაჩენის ზუსტი თარიღი არავინ იცის. საქართველოში იგი, სავარაუდოდ, მაშინ გაჩნდა, როცა მზიამ ზეზვას პირველად გამოუცხადა, - მომბეზრდა ეს მგლის ბეწვი, უკვე აღარავის აცვია, წადი და სიასამური მოინადირეო. ისე, ხუმრობა იქით იყოს და, მოდას ჩვენთან მართლაც დიდი ტრადიციები აქვს. ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნეში ევროპელი მოგზაურები საქართველოში სტუმრობისას გაოცებას ვერ მალავნენ - პარიზული მოდა თბილისში სულ რაღაც ორი კვირის დაგვიანებით ვრცელდებაო. ეს დაახლოებით ის დროა, ჩოხას რომ ფრაკი ენაცვლება. მართალია, ეს პროცესი ტრადიციების მოყვარული ქართველებისთვის არც ისე უმტკივნეულო იყო, მაგრამ დრომ მაინც თავისი გაიტანა.

ვაგრძელებთ საუბარს ავჭალის კოლონიის ყოფილ უფროსთან, ბატონ ზაურ ებრალიძესთან

კოლონიის ეზოში დატირებული ცხედრები

ზაურ ლაზარაშვილს 14 წელი ჰქონდა მისჯილი. ერთ დღეს მაიორმა მაცნობა, რომ პატიმარს პრობლემა ჰქონდა... ლაზარაშვილი ძალიან წუხდა - ზნაურის რაიონში, მათ სახლში, ხანძარი გაჩენილა, მეუღლეს შვილების გადასარჩენად თავი გაუწირავს და ბავშვები სამშვიდობოს გამოუყვანია, მაგრამ თვითონ მძიმე ხარისხის დამწვრობა მიუღია.

 

ჩვენს მატიანეში ძნელად მოძებნით ეპოქას, როდესაც ერთბაშად ამდენი ქართველი მოსწყვეტოდეს მშობლიურ მიწა-წყალს და უცხოეთში გადახვეწილიყოს. სხვანაირი ჯიში და ჯილაგი გვაქვს, ასე იოლად ვერასოდეს ველეოდით საკუთარ კერას, რადგან აქ იყო და არის მადლი, ქრისტეს მოციქულთა მიერ მოფენილი და დედა ღვთისმშობლის სიყვარულით ნაკურთხი. წინათ ძალით გაჰყავდათ ქართველები სამშობლოდან, ახლა, სამწუხაროდ, ნებით მიდიან. თუმცა, ბავშვისთვისაც კი ცხადია, რომ თავსმოხვეულია ეს ნება. როცა კაცს საარსებო წყაროს გადაუკეტავ და ღვთისა და ბედის ანაბარა მიატოვებ, სხვა რა გზა რჩება.

103 წლის ივლიტა ვეკუა სოფელ ნოღაში ცხოვრობს. გარდა იმისა, რომ უკვე საუკუნეს მოუგრიხა კისერი (ასე ამბობს თავად), ის ცნობილი ქართველი მსახიობისა და სპორტული კომენტატორის, კოტე მახარაძის ძიძა აღმოჩნდა.

"მაი მოსასპობელ სიბერეს კი არ უნდა დოუწვე, ვაჟკაცურად უნდა დახვდე"

ძალიან კარგი ბებო, რომელიც ახლა უნდა გაგაცნოთ, ივლიტა ბებოს კბილაა - მასაც 103 წელი შესრულებია. მათი ხნისა მოგვყაროს ღმერთმა.

საქართველოს პრეზიდენტი ხშირად ცდილობს სკანდალური განცხადებებით მიიპყროს მსოფლიოს ყურადღება. ჯერ იყო და, საქართველო-აზერბაიჯანის კონფედერაციაზე "დაასველა" ორიოდე სიტყვა და მერე დასძინა, რომ ეს ქვეყნები "ერთმანეთის გაგრძელება და, პირიქით, დაბოლოებაა".

უკრაინის უშიშროების სამსახურის თანამშრომლებმა და "იულია ტიმოშენკოს ბლოკის" წევრის, ტარიელ ვასაძის მცველებმა კიევის "ბორისპოლის" აეროპორტიდან ბიზნესმენ ვანო ჩხარტიშვილის ქალიშვილი, ნათია გაიტაცეს. ამ ინფორმაციას უკრაინული გაზეთი "უკრაინსკაია პრავდა" ავრცელებს.

"ნაძირალა გაბაშვილმა როგორ მაკადრა ეს?!"

"მე ოსი ვარ და  ძნელია ვუმტკიცო ყველას, როგორ მიყვარს საქართველო"

მსოფლიოს ხუთგზის ჩემპიონი თავისუფალ ჭიდაობაში, საქართველოს ოლიმპიური კომიტეტის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი ლერი ხაბელოვი დღეს ვლადიკავკაზში ცხოვრობს.

პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა, რომ საქართველო ერთადერთი ევროპული ქვეყანაა, სადაც შეგიძლია ანაკლიაში ტროპიკულ პლაჟზე დაისვენო, შემდეგ ორ საათში მესტიაში თხილამურებით ისრიალო, საღამოს კი ისევ პლაჟზე წამოგორდე.

15 აგვისტოს გიგი უგულავა 36 წლის გახდა და მას დაბადების დღე ქსიუშამაც მიულოცა

პუტინის სურათის დანახვაზე სააკაშვილს ყბა მოექცა. არადა საგანგებოდ ჩავიცვი. ჩემს მკერდს თვალი ვერ მოსწყვიტა, უყურებდა უკმაყოფილო სახით!
მითხრა, - პუტინი ჩემი ქვეყნის მტერიაო, რაზეც ვუპასუხე, - ყველგან რომ აცხადებთ, დემოკრატიული სახელმწიფო ვართო, მე, რუსეთის მოქალაქეს, რატომ არ შემიძლია თქვენთან ჩამოსვლა მკერდზე ჩემი საყვარელი პრემიერ-მინისტრის პორტრეტით-მეთქი.

საქართველოს აუცილებლად სჭირდება პანიკის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრი. სხვანაირად ამ სფეროს ვერ გავაკონტროლებთ. შემდეგ კი, ალბათ, უმაღლეს სასწავლებლებში პანიკოლოგიის კათედრებიც უნდა გაიხსნას. ყოველ შემთხვევაში, პანიკა ჩვენი ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი გახდა.
თუ პანიკის შესახებ სახელმძღვანელო გამოიცემა, წინასიტყვაობა აუცილებლად საქართველოს ჯანდაცვის ყოფილმა მინისტრმა ლადო ჭიპაშვილმა უნდა დაწეროს.

ბოლო დროს ჩვენი სახელმწიფო დიდ წურბელას ემსგავსება, რომლის მოვალეობა მხოლოდ და მხოლოდ ფულის შოვნა და ბიზნესის კეთებაა თავისი მოქალაქეების გატყავება-გაღატაკების ხარჯზე. ჩვენი მართლმსაჯულებაც ისე "ვითარდება", რომ მასში ბიზნესინტერესებისა და ფულის კეთების სურვილს უფრო ვგრძნობ, ვიდრე კანონისა და სამართლიანობის დაცვისას.

”მე ჩემები კვირას დავკრძალე, ბერდია და მისი მეუღლე კი სამშაბათს დაკრძალეს. რას ვიფიქრებდი, რომ ჩემების დაკრძალვის დღეს ნუნუ დეიდა თავის მიცვალებულებს დატოვებდა და ჩემ გვერდით დადგებოდა სატირალში. ისე მტკიცე იყო ქალი, რომელსაც შინ შვილის ცხედარი დაეტოვებინა და ჩემს სანუგეშოდ მოსულიყო, რომ უფრო გავმაგრდი. ახლა ვეფხის და მოყმის ბალადა მახსენდება. ასეთი იქნებოდა მოყმის დედაც”.

"ფოცხოეწერში ჩაფარცხულების" ბედმა არაერთი ქართველის გული შეძრა და თანაგრძნობით აავსო, მაგრამ შიმშილის ზღვარზე მყოფ დევნილებს მხოლოდ ნუგეში ვერ დაანაყრებს. აფხაზეთიდან დევნილი ჟურნალისტი მამუკა მანია დღემდე უშედეგოდ ელის კობა სუბელიანისა და მისი მოადგილეების ჩასვლას ფოცხოეწერში.

ამბობენ, ადამიანები ამინდზე მაშინ ლაპარაკობენ, როცა სხვა თემა არ აქვთო. ჩვენც ამინდით დავიწყეთ, მიუხედავად იმისა, რომ სალაპარაკო ძალიან ბევრი გვაქვს.
ცოტა უჩვეულოა, ბათუმში ასეთი ზაფხული არ გვახსოვს - მზიანი და უღრუბლო. არც ბათუმი გვახსოვს ასეთი - ლამაზი და თან... პრობლემებით სავსე.

- უიმე, შარშანდელი დათვის ბელი "დაპატარავდა"? - კითხულობს ერთი თბილისელი ქალბატონი.
- ის ბელი მოკვდა, ქალბატონო, აგი ახალია, დიდი მიხვედრა უნდა მაგას?
- უიი... საწყალი, მოკვდებოდა, აბა, რა დაემართებოდა, რასაც შენ მაგას ამ სიცხეში ამხელა სანაპიროზე დააპროწიალებ. ხომ ხედავ, რომ ამ ცხელ ქვებზე თათები ეწვის, აიყვანე ხელში, ფულის გულისთვის შეიძლება ასეთი შეუბრალებელი გახდე?
- შენც გეწვის ფეხები და აგიყვანო ხელში? - მიაძახა ”დათვკაცამ” ქალბატონს და ცხელ სანაპიროს ბურდღუნ-ბურდღუნით გაუყვა.

მოქმედი გმირები და "მოქმედი საგნები":
მიზანში მსროლელნი: რამდენიმე ახალგაზრდა;
სამიზნე: სანაგვე ურნა;
"ტყვიები": სიგარეტის ნამწვები, ლუდის ქილები;
მოქმედების ადგილი: რუსთაველის გამზირი.