მშობლების კისერზეა მოტაცებული გოგოს ცოდვა, რომელიც მოძალადესთან იმიტომ დატოვეს, "ხალხს" რომ არ ეფიქრა, სექსი ჰქონდაო
მშობლების კისერზეა მოტაცებული გოგოს ცოდვა, რომელიც მოძალადესთან იმიტომ დატოვეს, "ხალხს" რომ არ ეფიქრა, სექსი ჰქონდაო
მშობლებო, თავი დაგვანებეთ ზრდასრულ შვილებს!

29 წლის მანძილზე იმდენ გაუბედურებულ, ჩარჩოებში მოქცეულ, სხვისი სურვილებით მცხოვრებ, დაკომპლექსებულ ადამიანს შევხვდი, რომ… და დღესაც, მაჟრიალებს, როცა ყურში შემდეგი ფრაზები მხვდება (განსაკუთრებით 25+ ასაკის ადამიანებისგან.


  • მამაჩემი არ მიშვებს
  • აუ, დედაჩემმა არ გაიგოს
  • სიგარეტიანს ნუ მიღებ ფოტოს, სახლში არ იციან
  • დედაჩემს არ მოსწონს ჩემი გოგო/ბიჭი და რა ვქნა
  • ოჯახს ვერ შევარცხვენ…

პრობლემა შვილებშიც არის, გეთანხებით, მაგრამ რატომ არ შევიძლია შევიგნოთ, რომ ზრდასრულ ადამიანებს
You must have Flash Player installed in order to see this player.
გვაქვს უფლება ვიცხოვროთ ჩვენი, მხოლოდ ჩვენი და არა მშობლების, ნათესავების და მეზობლების ბედნიერებისთვის.

შვილი არ არის სათამაშო და არც დეკორაცია ჩვენი ცხოვრების, მათ საკუთარი სურვილები, მისწრაფებები და მიზნები აქვთ, რომლებსაც სამწუხაროდ ეგოისტი მშობლები ვერ ან არ ხედავენ და საკუთარ პრინციპებს სწირავენ.

მუცლად ყოფნის შემდეგ, დაბადებისას დედა და შვილი ხდებიან დამოუკიდებელი ინდივიდები, ვჭრით ჭიპლარს მარტივად, თუმცა ამავე ჭიპლარის ფსიქოლოგიური გადაჭრა გაცილებით მძიმე და რთული პროცედურაა.


ძვირფასო დიქტატორო მშობლებო:

  • სწორედ თქვენს კისერზეა თქვენი მოტაცებული გოგონას ცოდვა, რომელიც პოტენციურ ქმართან მხოლოდ იმიტომ დატოვეთ, რომ "ხალხს" არ ეფიქრა, რომ სექსი ჰქონდა.
  • იმ დაქორწინებული გოგონას ცოდვაც, რომელსაც აიძულებთ
    ქმრის ფიზიკური თუ მორალური აგრესია აიტანოს, იმის შიშით, რომ განქორწინებული ქალის შებღალული სახელით ისევ და ისევ თქვენ არ "შეგარცხვინოთ"
  • იძულებით "დაოჯახებული" და ვერ დაშორებული, მოკლული თუ მკვლელი შვილების უბედურებაც
  • ის ბავშვებიც, რომელთა გამოც ოჯახის დანგრევას ეწინააღმდეგებით, უფრო სწორად თქვენს უგულობას "აპრავებთ", დარწმუნებული ვარ - ასევე ფეხებზე გკიდიათ და ისევ საზოგადოების აზრის შიშამდე მივდივართ. თქვენ რომ ბავშვი იყოთ, რომელს აირჩევდით, ორ ბედნიერ მშობელს ცალცალკე, თუ - ერთად, ყოველდღე ცემა ტყეპის თუ კივილ-წივილის სცენებით? უნდათ რო ბავშვებს ასეთი "ოჯახი"? გიფიქრიათ, რომ ასეთი ბავშვებიც პოტენციურ მოძალადეებად ყალიბდებიან და ეს მოჯადოვებული ჯაჭვი უსასრულოდ გრძელდება?
  • თქვენი უბედური ბიჭის ცხოვრების სიმძიმეც თქვენს კისერზეა, რომელსაც ცოლი თქვენი ხელით მოუყვანეთ, რომ შესაფერისობის პრინციპი დაგეცვათ და მისი ბედნიერებაც ფეხებზე გკიდიათ
  • ბავშვობაში ხომ გიყვარდით, ხომ გვანუგეშებდით, როცა რამე გვტკიოდა, გვივლიდით, ჩვენზე ზრუნავდით, შემდეგ რა მოხდა? ისევ ჩვენივე ბედნიერებაზე ზრუნავთ? ჩვენზე უკეთ იცით, რა არის ჩვენი პრიორიტეტები და ბედნიერების განმაპირობებელი კრიტერიუმები?

იქნებ დაფიქრდეთ, თქვენ ბედნიერი ხართ ამ ყველაფრით? განსაკუთრებით, როცა საზოგადოება ასეც და ისეც, თქვენზე მაინც იჭორავებს და პლუს გაუბედურებული შვილები გრჩებათ ხელში?

გავმეორდები, ეს ყველაფერი დამოუკიდებლობის დეფიციტის მქონე ახალგაზრდების პრობლემაა, რომლებსაც არ შეუძლიათ უბრალოდ ადგნენ და წავიდნენ სახლიდან, როცა მშობლებს მათი ბედნიერება საერთოდ არ ადარდებთ და საკუთარ "პრესტიჟს" შვილების ცხოვრებას სწირავენ. თუნდაც დამოუკიდებელი იყო და ყველაფერს ისე აკეთებდე, როგორც გინდა - მაინც საშინლად დამთრგუნველია, როცა ყოველ საღამოს ვიღაც, დედად თუ მამად წოდებული დაგჩხავის, რომ შენ მათ ოჯახს არცხვენ, მხოლოდ იმიტომ, სახლში გვიან მოდიხარ და ამას მეზობლები ხედავენ, ან დადიხარ ხშირად საყვარელ ადამიანთან ერთად და რამე არ იფიქროს ხალხმა, ან შენი რჩეული საზოგადოებისთვის "უღირსია"…

და მრავალი სხვა მარაზმი.

ამ ყველაფრის ფონზე, კიდევ ერთხელ ვგრძნობ, როგორ გამიმართლა და რამდენად კარგ და პროგრესულ ოჯახში გავიზარდე.

მადლობა ჩემ მშობლებს, მაგრამ რა დააშავეს იმ შვილებმა, რომლებსაც მშობლების ნაცვლად - საზოგადოების/ხალხის დაკრულზე მოცეკვავე ადამიანები შეხვდნენ?!

დაგვანებეთ თავი და თუ გვაჩენთ, დაგვიტოვეთ უფლება ვიცხოვროთ ჩვენი კომფორტის ზონაში და ვიყოთ ბედნიერები, ან საერთოდ ნუ გაგვაჩენთ.

გურამ შეროზიას ბლოგი
მკითხველის კომენტარი (65)
თამარი
12 მაისი 2017 11:23
ნამდვილად არ უნდა ჩაერიო, უნდა ურჩიო და თუ შეეშლება გვერდშუ დაუდგე!
ნანუკა
11 მაისი 2017 22:28
სიმართლეა, ,,ქართველი" 10 მარტი 2017 15:15), როდესაც სრულწლოვანი შვილი არ ცდილობს არ იყოს მშობლების ხარჯზე და ითხოვს დახმარებას ყოველთვის, ზარმაცობს, პასუხისმგებლობას გაურბის, ჯანმრთელობას დაუდევრობით იფუჭებს, მერე ავადმყოფობის ფულს ითხოვს ურცხვად,ასეთები აცხადებენ ჩვენ უკვე დიდები ვართ,თქვენ ვინ გეკითხებათო.სიგარეტს მოვწევ და რაც მინდა იმას გავაკეთებო, ოღონდ თანხები ჩვენ უნდა ვუხადოთ მშობლებმა,ოჯახმა,ჩვენ უნდა გავიჭირვოთ,შვილებმა უნდა გააფუქსევატონ ყველაფერი. ასეთი ტუტუცი შვილები ბევრს გვყავს შინ
ქართველი
10 მარტი 2017 15:15
კომენტარები წავიკითხე და შევატყე რომ ზოგიერთი ვერ არჩევს "რჩევა"-ს და "აკრძალვა"-ს ერთმანეთისგან. ადამიანის ცხოვრებაში არის პერიოდი როცა მშობელმა უნდა აგიკრძალოს ის, რაც არასწორია, იმისთვის რომ გასწავლოს და ტვინში ჩაგიდოს რა არი სწორი და რა არა (ნუ, 100%-ით ვერასდროს ვერავინ გასწავლის მაგრამ აზრს მიხვდით იმედია), შემდეგ დგება პერიოდი როცა უკვე აკრძალვა უნდა გამოიყენოს მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში, მაგრამ რჩევა ყოველთვის მოგცეს, დაგაკვალიანოს, გვერდში დაგიდგეს და დაგეხმაროს, მაგრამ შემდეგ უკვე ის პერიოდია როცა მშობელმა თავის თავსაც კი არ უნდა აკადროს რომ შენ რამე აგიკრძალოს, თუ რა თქმა უნდა შვილი დამოუკიდებელ ადამიანად გაზარდა. მაგრამ თუ ეს შვილი უკვე ზრდასრულია, ჩამოყალიბებულია და მაინც მშობლების კისერზე ცხოვრობს, არ მუშაობს, არაფერს აკეთებს და ასე შემდეგ, აქ უკვე გამოდის რომ ის არც არის თავისი თავის უფროსი და არ შეუძლია თავის თავზე ზრუნვა, ასეთ შემთხვევაში კეთილი ინებოს და აიტანოს მშობლების აკრძალვები და კონტროლი. მე პირადად მშობლებთან ერთად ვცხოვრობ, ხაზს ვუსვამ, მშობლების ნაშოვნ სახლში. მაგრამ სამსახურიც მაქ და არც უსაქმურად ვზივარ მშობლების კისერზე. ჩემი სახლი კი უბრალოდ იმიტომ არ მაქვს რომ საქართველოში ბინის ყიდვა იმხელა თანხებთანაა დაკავშირებული, რომ ამისთვის დროა საჭირო, თუმცა აუცილებლად მექნება 2-3 წელიწადში. მე პირადად ჩემი მშობლები ვერაფერს ამიკრძალავენ, და არც იკადრებენ ამას, იმიტომ რომ მე ჩემი გზა ვიპოვნე, მიუხედავად იმისა რომ იმ პროფესიით არა, რითაც მათ უნდოდათ ჩემთვის. მაგრამ მათ რჩევას და დახმარებას მაშინაც მივიღებ, როცა ჩემს ოჯახთან ერთად ვიცხოვრებ ცალკე. ასე რომ, ყოველთვის ისეც არაა როგორც ავტორი წერს, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში ვეთანხმები. მშობელი არ უნდა წყვეტდეს ზრდასრული ადამიანის ცხოვრებას, თუ საქმე ეხება ზრდასრულ, დამოუკიდებელ, ჩამოყალიბებულ ადამიანს, მაგრამ თუ შვილი არაფრის მაქნისია და მშობლების კისერზეა, მაშინ კეთილი ინებოს და აიტანოს მათი კონტროლი
n.j.
06 მარტი 2017 14:13
სიზარმაცეა ყველაფრის თავი და თავი . თუ ქალი საქმარშვილო არ არის არ უნდა გათხოვდეს იგივე ითქმის კაცზეც . რომ თხოვდები ან ცოლი მოგყავს პრობლემა და რეალობა როცა გადაეშლებათ წინ ყველა მებრძოლი არაა და ფარხმალს ყრიან ამას ქვია სიზარმაცე ადვილად არაფერი არ მოიპოვება ,სიმდიდრეც ქრება სხვისი ანუ მშობლის შეძენილი თუ თვითონ არა ხარ შემოქმედი ყოველთვის მშობელი არ გეყოლება .პიროვნება უნდა იყოს ჩამოყალიბებული რომ უღელი გაწიოს .კაცს რომ შევხედავ ეგრევე ვატყობ როგორი ცოლი უზის სახლში ასეა პირიქითაც . ეხლა რატომღაც ქალებს მიაჩნიათ რომ სახლის საქმე სამარცხვინოა აი ეს ღუპავს ყველა ოჯახს მე ასე ვფიქრობ .
გააკეთე კომენტარი

კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას,სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.

რეგისტრაციისა და ავტორიზაციის გავლის შემდეგ აღარ მოგიწევთ დაცვის კოდისა და სხვა ინფორმაციის მითითება!

თქვენი კომენტარები გამოქვეყნდება ყოველდღე 11.00-დან 19.00 საათამდე, გამოგზავნიდან 30 წუთის განმავლობაში.

19.00 საათის შემდეგ მიღებული კომენტარები დაიდება მეორე დღეს.

P.S. ვრცელი კომენტარის გაკეთებისას ეცადეთ, ჩაეტიოთ 4 წუთში, ან დააკოპიროთ სხვა პროგრამაში აკრეფილი ტექსტი.
რუბრიკის სხვა სიახლეები
თვის კითხვადი სტატიები