ბოლო შეხვედრა თავის თილისმასთან
ბოლო შეხვედრა თავის თილისმასთან
22-10-2012
ფარაჯანოვთან სნეულებაზე საუბარიც კი დიდ სპექტაკლად გადაიქცეოდა ხოლმე

ეს იყო ბოლო შეხვედრა... სოფიკო ჭიაურელმა - მსახიობმა, რომლისგანაც ენით აუწერელ მშვენიერებას ძერწავდა, ვისი სახეც ნამდვილ შემოქმედებით აღმაფრენას ანიჭებდა, სერგო ფარაჯანოვი საავადმყოფოში ინახულა...

ცხადია, სასაუბრო ბევრი რამ ექნებოდათ - თბილისი, რომელიც ძალიან მალე ენატრებოდა თუკი დატოვებდა, თუკი არ დატოვებდა, მაშინაც! კინო, ურომლისოდ სიცოცხლე ვერ წარმოედგინა და ფილმები, რომელიც უნდა გადაეღო, მაგრამ ვერ გადაიღებდა, რადგან ორიოდ პარასკევი რჩებოდა ამქვეყნად ყოფნისა.
სოფიკოს უწერდა სცენარებს და უდგამდა ფილმებს... უღებდა ფოტოებს, რაც თავისთავად იყო დიდი შემოქმედება.
მოგვიანებით, როცა დიდი რეჟისორი უკვე ცოცხალი აღარ იყო, სოფიკო ჭიაურელმა თქვა, - სერგო ფარაჯანოვი ჩემი ცხოვრების დღესასწაული იყოო.

ეს დღესასწაული დიდხანს გრძელდებოდა.
როდესაც ფილმს არ იღებდა, ულამაზეს კოლაჟებს აკეთებდა, წერდა... თამაშობდა. თამაში მისი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი იყო, ამიტომ ზუსტად ვერ გაიგებდი, როდის რჩებოდა ნამდვილი სერგო ფარაჯანოვი და როდის თამაშობდა თავისსავე გამონაგონ საკუთარ თავს...
უნდოდა გადაეღო "შუშანიკის წამება" - მთავარ როლს სოფიკო ითამაშებდა...  
ოცნებობდა, გადაეღო "აღსარება", რომელშიც ბავშვობის მოგონებებზე მოგვითხრობდა. საკუთარი დედის როლს სოფიკოს ათამაშებდა.

დიდ რეჟისორს თავისი ფილმებით ახალი რეალობა უნდა შეექმნა, ზღვარი წაიშლებოდა ამქვეყნიურსა და იმქვეყნიურს, რეალურსა და ირეალურს შორის და ყველაფერი ისე იქნებოდა, როგორც ისედაც იყო - სერგო ფარაჯანოვისებურად!

ამბობდა, - მას შემდეგ, რაც "ჰუმანურმა ხელისუფლებამ" ძველი სასაფლაოს ადგილას კიროვის სახელობის კულტურის ბაღი გააშენა და საფლავები გააპარტახა, დედის, დეიდის და ახლო ნათესავების სულები ჩემთან მოდიან, ფორტეპიანოსთან სხდებიან, რადგანაც წასასვლელი აღარსად აქვთო...

სერგო ფარაჯანოვმა "აღსარების" გადაღება დაიწყო სცენით, რომელმაც ბავშვობაში მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. ის მეზობლის გოგოს გარდაცვალებას უკავშირდებოდა. თუმცა, ფილმზე მუშაობის დაწყებიდან მეორე დღეს შეუძლოდ გახდა. პარიზში გადააფრინეს... 1990 წლის 20 ივლისს გარდაიცვალა.
სოფიკომ გულწრფელად იდარდა სერგოს გარდაცვალება: "თავის თილისმას, მუზას მეძახდა. ასეთი ადამიანი ყოველ შემოქმედს ჰყავს. გიორგი დანელიასთვის თილისმა ევგენი ლეონოვი იყო. სერგოსთვის - მე. ერთხელ გადაღებაზე უარი ვუთხარი. მომწერა, - უშენოდ ფილმს არ გადავიღებო! ზოგჯერ სულ პატარა როლებს მთავაზობდა, როგორც "აშუღ ყარიბში", მაგრამ ეს ყოველთვის დაუვიწყარი იყო....

დაწერა გენიალური სცენარი "შუშანიკის წამება". ამის მსგავსი არაფერი წამიკითხავს. მე შუშანიკი უნდა მეთამაშა, ამ როლს მე მიძღვნიდა. სურათის გადაღების საშუალება არ მისცეს - მიდიოდა დიდი კამათი, რომელიც არავის სჭირდებოდა, - შუშანიკი ქართული ნაწარმოები იყო, თუ სომხური. სცენარი დაუჩეხეს, ფილმი დაუხურეს. ამ დროს ჩამოვიდა "არმენფილმის" დირექტორი და მეხვეწა, - სოფიკო, წამოდი ერევანში, დღესვე ჩავუშვებ ამ ფილმსო. წარმოვიდგინე, რა მოხდებოდა ფარაჯანოვის ფილმი სომხეთში რომ გადაეღოთ. ახლა ვნანობ, რომ არ გადავიღეთ. საშინელებაა. პოლიტიკური ვნებათაღელვა წარმავალია, გენიალური ფილმი კი დარჩებოდა.

და კიდევ: ფარაჯანოვმა ვერ მოასწრო ფილმ "აღსარების" გადაღება. ეს ავტობიოგრაფიული იქნებოდა და მე დედამისი უნდა მეთამაშა. მხოლოდ გადაღების სამი დღე დაინიშნა. გადაღებული მასალა უნდა ნახოთ - ეს ფერმწერის დიდი ტილოა, სულისშემძვრელია"...

ბოლო შეხვედრისას მაესტრო და მისი შემოქმედების თილისმა  ისევ შემოქმედებით საკითხებზე საუბრობდნენ. ცხადია,
ყოფით თემებსაც ეხებოდნენ, მაგრამ ფარაჯანოვთან არასოდეს არაფერი იყო ჩვეულებრივი, ამიტომ სნეულებაზე საუბარიც კი დიდ სპექტაკლად გადაიქცეოდა ხოლმე.
საავადმყოფოს გარეთ ცხოვრება გრძელდებოდა. იქ სოფიკოს ფარაჯანოვის დედის როლი უნდა ეთამაშა... იქ ფარაჯანოვსაც ელოდა თავისი - სერგო ფარაჯანოვის როლი!
ლილი კობახიძე
24 ოქტომბერი 2012 22:40
რამოდენიმე წლის წინ მარჩელო მასტროიანის ფარაჯანოვთან სტუმრობის შესახებ დაიბეჭდა თკვენს გაზეთში იქნებ გაიმეოროთ
Nutsa
23 ოქტომბერი 2012 16:46
აბრა კი არა სახლიც გაიკიდა მისი.გულდასაწყვეტია რომ სახლი სადაც ის ცხოვრობდა სახესჰეცვლილია და ფარაჯანოვისეული იქ არაფერია დარჩენილი. მალე ალბათ ეს გენიალური ადამიანი მხოლოდ ჩვენს გულებში დარჩება, ვინც ვიცნობდით და რამე შეხება გვქონდა
სხვა სიახლეები
ექვთიმე თაყაიშვილი - საქართველოს მეჭურჭლთუხუცესი ერთ-ერთი ვერსიით 5 იანვარს დაიბადა. მადლიერმა შთამომავლობამ ექვთიმე წმინდანად შერაცხა და ღვთისკაცი უწოდა, მისი ხსენების დღედ კი - 16 იანვარი გამოცხადდა. გთავაზობთ გაზეთ "კვირის პალიტრაში" სხვადასხვა დროს მომზადებული მასალებიდან ამონარიდებს...
დაწვრილებით...
"ის იყო კარგად მოსული, ჩასხმული, მაღალი, მხარბეჭიანი და ლამაზი ვაჟკაცი. მისი ომახიანი და მჭექარე ხმა ჩვეულებრივ ლაპარაკშიც ისეთს შთაბეჭდილებას ტოვებდა, თითქოს ვიღაცას უჯავრდებაო", - ამგვარად გვიხატავენ თანამედროვენი დიდ ქართველ მამულიშვილს, იაკობ გოგებაშვილს.
დაწვრილებით...
"მე მივაღწიე წარმატებასა და პატივს, როგორც კაპიტალისტური სამყაროს სასახლის ხუმარამ," - ეს სიტყვები გამოჩენილ დრამატურგს, ჯორჯ ბერნარდ შოუს ეკუთვნის. მწერალს ხანგრძლივი სიცოცხლის მანძილზე (94 წლისა გარდაიცვალა) უამრავ ცნობილ ადამიანთან მოუხდა ურთიერთობა და არც ერთი მათგანისთვის არ ენანებოდა "ტკბილი სიტყვა".
დაწვრილებით...
ავად რომ იყო ბაბუა, სტალინმა წერილი გამოუგზავნა, რომელიც სპეციალურ, გერბიან ქაღალდზე მელნით არის ნაწერი: "ტოვარიშუ ალექსანდრუ კავსაძე, ოტ ი. სტალინა"
დაწვრილებით...
ვისაც რეზო ჩხეიძის უკვდავი ფილმი "ჯარისკაცის მამა"  უნახავს, არასოდეს დაავიწყდება ის მამაპაპური ალიყური, რითაც რიგითი გიორგი მახარაშვილი რუს ჯარისკაცს უმასპინძლდება, მის დასაცავად გამოვარდნილ ოფიცერს კი საყელოთი დაითრევს და გინებასაც მიაყოლებს, რადგანაც მათ ბრძოლის ველად ქცეულ გერმანულ ქალაქში ვიღაცის მადლიანი ხელით გაშენებული ვაზი გაანადგურეს. კინაღამ სწორედ ეს სეცნა გახდა მიზეზი იმისა, რომ "ჯარისკაცის მამა" არათუ თაროზე შემოედოთ, არამედ საერთოდ დაეჩეხათ.
დაწვრილებით...
"სასამართლომ დახვრეტა მიუსაჯა. ამბობდა, დასახვრეტთა საკანში როცა მივდიოდი, გულს იმით ვინუგეშებდი, რომ განაჩენის გამოცხადების შემდეგ მოსამართლეს და პროკურორს შევაგინეო...

"ციხეში მამას სველი თოკებით რომ სცემდნენ, ხორცი ნაფლეთებად სცვიოდა"
დაწვრილებით...
ავთანდილ ვართაგავას ლადო გუდიაშვილთან შეხვედრის პატარა თუ დიდი დეტალი სკრუპულოზურად ჰქონდა ჩანიშნული. ეს მოგონებები ასობით ფურცელს ითვლიდა. ისევე უფრთხილდებოდა ყველა მათგანს, როგორი სიყვარულითაც ახსენებდა ქართველების უსაყვარლეს ხელოვანს.
დაწვრილებით...
აკაკი წერეთელს ძლიერ უყვარდა ხალხმრავალი თავყრილობები და ტრადიციული ქართული სუფრა. რანაირ საზოგადოებაშიც უნდა მოხვედრილიყო, პოეტი უმალ ყურადღების ცენტრში ექცეოდა და მოსწრებული სიტყვა-პასუხით ამხიარულებდა შემოკრებილ ადამიანებს.
დაწვრილებით...
გამოჩენილი ბრიტანელი ფიზიკოსი, 1908 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ერნესტ რეზერფორდი მანჩესტერის უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა.
დაწვრილებით...