ბოლო შეხვედრა თავის თილისმასთან
ბოლო შეხვედრა თავის თილისმასთან
22-10-2012
ფარაჯანოვთან სნეულებაზე საუბარიც კი დიდ სპექტაკლად გადაიქცეოდა ხოლმე

ეს იყო ბოლო შეხვედრა... სოფიკო ჭიაურელმა - მსახიობმა, რომლისგანაც ენით აუწერელ მშვენიერებას ძერწავდა, ვისი სახეც ნამდვილ შემოქმედებით აღმაფრენას ანიჭებდა, სერგო ფარაჯანოვი საავადმყოფოში ინახულა...

ცხადია, სასაუბრო ბევრი რამ ექნებოდათ - თბილისი, რომელიც ძალიან მალე ენატრებოდა თუკი დატოვებდა, თუკი არ დატოვებდა, მაშინაც! კინო, ურომლისოდ სიცოცხლე ვერ წარმოედგინა და ფილმები, რომელიც უნდა გადაეღო, მაგრამ ვერ გადაიღებდა, რადგან ორიოდ პარასკევი რჩებოდა ამქვეყნად ყოფნისა.
სოფიკოს უწერდა სცენარებს და უდგამდა ფილმებს... უღებდა ფოტოებს, რაც თავისთავად იყო დიდი შემოქმედება.
მოგვიანებით, როცა დიდი რეჟისორი უკვე ცოცხალი აღარ იყო, სოფიკო ჭიაურელმა თქვა, - სერგო ფარაჯანოვი ჩემი ცხოვრების დღესასწაული იყოო.

ეს დღესასწაული დიდხანს გრძელდებოდა.
როდესაც ფილმს არ იღებდა, ულამაზეს კოლაჟებს აკეთებდა, წერდა... თამაშობდა. თამაში მისი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი იყო, ამიტომ ზუსტად ვერ გაიგებდი, როდის რჩებოდა ნამდვილი სერგო ფარაჯანოვი და როდის თამაშობდა თავისსავე გამონაგონ საკუთარ თავს...
უნდოდა გადაეღო "შუშანიკის წამება" - მთავარ როლს სოფიკო ითამაშებდა...  
ოცნებობდა, გადაეღო "აღსარება", რომელშიც ბავშვობის მოგონებებზე მოგვითხრობდა. საკუთარი დედის როლს სოფიკოს ათამაშებდა.

დიდ რეჟისორს თავისი ფილმებით ახალი რეალობა უნდა შეექმნა, ზღვარი წაიშლებოდა ამქვეყნიურსა და იმქვეყნიურს, რეალურსა და ირეალურს შორის და ყველაფერი ისე იქნებოდა, როგორც ისედაც იყო - სერგო ფარაჯანოვისებურად!

ამბობდა, - მას შემდეგ, რაც "ჰუმანურმა ხელისუფლებამ" ძველი სასაფლაოს ადგილას კიროვის სახელობის კულტურის ბაღი გააშენა და საფლავები გააპარტახა, დედის, დეიდის და ახლო ნათესავების სულები ჩემთან მოდიან, ფორტეპიანოსთან სხდებიან, რადგანაც წასასვლელი აღარსად აქვთო...

სერგო ფარაჯანოვმა "აღსარების" გადაღება დაიწყო სცენით, რომელმაც ბავშვობაში მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. ის მეზობლის გოგოს გარდაცვალებას უკავშირდებოდა. თუმცა, ფილმზე მუშაობის დაწყებიდან მეორე დღეს შეუძლოდ გახდა. პარიზში გადააფრინეს... 1990 წლის 20 ივლისს გარდაიცვალა.
სოფიკომ გულწრფელად იდარდა სერგოს გარდაცვალება: "თავის თილისმას, მუზას მეძახდა. ასეთი ადამიანი ყოველ შემოქმედს ჰყავს. გიორგი დანელიასთვის თილისმა ევგენი ლეონოვი იყო. სერგოსთვის - მე. ერთხელ გადაღებაზე უარი ვუთხარი. მომწერა, - უშენოდ ფილმს არ გადავიღებო! ზოგჯერ სულ პატარა როლებს მთავაზობდა, როგორც "აშუღ ყარიბში", მაგრამ ეს ყოველთვის დაუვიწყარი იყო....

დაწერა გენიალური სცენარი "შუშანიკის წამება". ამის მსგავსი არაფერი წამიკითხავს. მე შუშანიკი უნდა მეთამაშა, ამ როლს მე მიძღვნიდა. სურათის გადაღების საშუალება არ მისცეს - მიდიოდა დიდი კამათი, რომელიც არავის სჭირდებოდა, - შუშანიკი ქართული ნაწარმოები იყო, თუ სომხური. სცენარი დაუჩეხეს, ფილმი დაუხურეს. ამ დროს ჩამოვიდა "არმენფილმის" დირექტორი და მეხვეწა, - სოფიკო, წამოდი ერევანში, დღესვე ჩავუშვებ ამ ფილმსო. წარმოვიდგინე, რა მოხდებოდა ფარაჯანოვის ფილმი სომხეთში რომ გადაეღოთ. ახლა ვნანობ, რომ არ გადავიღეთ. საშინელებაა. პოლიტიკური ვნებათაღელვა წარმავალია, გენიალური ფილმი კი დარჩებოდა.

და კიდევ: ფარაჯანოვმა ვერ მოასწრო ფილმ "აღსარების" გადაღება. ეს ავტობიოგრაფიული იქნებოდა და მე დედამისი უნდა მეთამაშა. მხოლოდ გადაღების სამი დღე დაინიშნა. გადაღებული მასალა უნდა ნახოთ - ეს ფერმწერის დიდი ტილოა, სულისშემძვრელია"...

ბოლო შეხვედრისას მაესტრო და მისი შემოქმედების თილისმა  ისევ შემოქმედებით საკითხებზე საუბრობდნენ. ცხადია,
ყოფით თემებსაც ეხებოდნენ, მაგრამ ფარაჯანოვთან არასოდეს არაფერი იყო ჩვეულებრივი, ამიტომ სნეულებაზე საუბარიც კი დიდ სპექტაკლად გადაიქცეოდა ხოლმე.
საავადმყოფოს გარეთ ცხოვრება გრძელდებოდა. იქ სოფიკოს ფარაჯანოვის დედის როლი უნდა ეთამაშა... იქ ფარაჯანოვსაც ელოდა თავისი - სერგო ფარაჯანოვის როლი!
ლილი კობახიძე
24 ოქტომბერი 2012 22:40
რამოდენიმე წლის წინ მარჩელო მასტროიანის ფარაჯანოვთან სტუმრობის შესახებ დაიბეჭდა თკვენს გაზეთში იქნებ გაიმეოროთ
Nutsa
23 ოქტომბერი 2012 16:46
აბრა კი არა სახლიც გაიკიდა მისი.გულდასაწყვეტია რომ სახლი სადაც ის ცხოვრობდა სახესჰეცვლილია და ფარაჯანოვისეული იქ არაფერია დარჩენილი. მალე ალბათ ეს გენიალური ადამიანი მხოლოდ ჩვენს გულებში დარჩება, ვინც ვიცნობდით და რამე შეხება გვქონდა
სხვა სიახლეები
ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში ორასამდე მეცნიერის, ხელოვანისა თუ საზოგადო მოღვაწის პირადი არქივია დაცული. როცა მათ ხელნაწერებს ეხები, ხვდები, რომ ეს დიდებული პიროვნებები ჩვეულებრივი ადამიანები იყვნენ. და როცა მათ სასიყვარულო ბარათებს კითხულობ, გული სიყვარულით გევსება...თურმე როგორი გამორჩეული სიყვარულის ერთგულების გრძნობა ჰქონდათ ამ რჩეულ მამულიშვილებს...
დაწვრილებით...
სიღნაღის რაიონის სოფელ ჯუგაანში დღესაც დგას სახლი, რომლის კედლებიც დიდი ტრაგედიის მომსწრეა. იქ ახლა აღარავინ ცხოვრობს და მხოლოდ ჭირნახულის შესანახად იყენებენ. წინათ სახლი გაცილებით დიდი ყოფილა, მაგრამ რამდენიმე ძმას წილი გაუტანია, თავისი კუთვნილი ოთახები მოუშლია და სხვაგან დასახლებულა...
დაწვრილებით...
ილია ჭავჭავაძისა და მისი საყვარელი მეუღლის, ოლღა გურამიშვილის თავდავიწყებული სიყვარულის ამბავი იმჟამინდელი საზოგადოებისთვის კარგად იყო ცნობილი. მათი სასიყვარულო წერილები სხვადასხვა წერილობით წყაროებშია შემონახული.
დაწვრილებით...
იმავე ოთახში, იმავე საწოლზე მიიბარა მისი სული უფალმა, სადაც 78 წლის წინ დაიბადა.

აღა-მაჰმად ხანმა დიდი ზიანი მიაყენა აღმოსავლეთ საქართველოს, მაგრამ ქვეყნის სახელმწიფოებრიობა მაინც არ იყო საბოლოოდ განადგურებული. ქვეყანა ისევ ფეხზე იდგა. დაიწყეს მიწასთან გასწორებული თბილისის აღდგენა. თუმცა ლეკების თარეშს ბოლო არ უჩანდა.
დაწვრილებით...
საქართველოს დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი შინაგან საქმეთა მინისტრის ნოე რამიშვილის შთამომავლები ეწვივნენ.
დაწვრილებით...
ბოლო დღეების განმავლობაში, ქართულ ინტერნეტსივრცეში აქტიურად ვრცელდება 1938 წლის 2 აპრილით დათარიღებული ე.წ. დაშიფრული წერილი, რომელიც სტალინის სახელზეა დაწერილი, ხოლო მისი ავტორი ლავრენტი ბერიაა.
დაწვრილებით...
ჩიტა დელა პიევეში აღმოჩენილია სამარხი ორი სარკოფაგით. მეცნიერთა ვარაუდით, აქ დამარხული უნდა ყოფილიყო ეტრუსკი პრინცი თავის ნათესავთან ერთად. ნიშანდობლივია, რომ ერთ-ერთ სამარხზე იყო წარწერა "ლარის". ეს ეტრუსკებში მამაკაცის სახელია. სარკოფაგებზე ორი მამაკაცის ქანდაკებაა ე. წ. ნადიმის პოზაში - ეტრუსკები ზოგადად ასე ილხენდნენ...
დაწვრილებით...
დაუდგენელია, მარიამ კერესელიძეს ზუსტად რამდენი ქვეყნის დაზვერვასა და პოლიტიკურ წრეებთან ჰქონდა კავშირი. მასზე ნადირობდნენ: საბჭოთა
კა-გე-ბე, ინგლისის დაზვერვა, საფრანგეთის პოლიცია და გერმანელი ფაშისტებიც კი...
დაწვრილებით...
გთავაზობთ თბილისის შემოგარენში მდებარე ისტორიული სოფლების საინტერესო ისტორიებს
დაწვრილებით...
საქართველოს ტერიტორიაზე გამოშვებული პირველი ქაღალდის ფული იყო ამიერკავკასიის კომისარიატის ბონები (დროებითი ფულადი ნიშნები), რომლებიც თბილისში იბეჭდებოდა და 1918 წლის თებერვლიდან - 1919 წლის ივლისამდე მიმოიქცეოდა.
დაწვრილებით...
ქირავდება ბინა, დღიურად საბურთალოზე მორკინალთან.
იყიდება 2 ოთახიანი 45 კვ.მ
საერთო ფართი არის 72 კვ.მ.
საქართველოს უნივერსიტეტს აქვს სტუდენტური საცხოვრებელი
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები