გემოვნებაზეც დაობენ
31-10-2011
დიდი ფრანგი ფერმწერი, იმპრესიონისტთა სკოლის უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი ოგიუსტ რენუარი პალიტრას სიცოცხლის ბოლომდე არ უშვებდა ხელიდან. ღრმად მოხუცებულ და სნეულ მხატვარს ძალაგამოცლილ თითებზე ფუნჯს ძაფით უმაგრებდნენ და ისე ხატავდა. მას სიცოცხლით ტკბობის უნარი ბოლო წუთებამდე არ დაუკარგავს. სწორედ ამ პერიოდს მიეკუთვნება მისი წითელ და ვარდისფერ ფერებში შესრულებული პეიზაჟები, პორტრეტები, რომლებზეც საოცრად მომხიბვლელ შიშველ ნატურებსაც გამოსახავდა.

ამ მხრივ რენუარის სრული ანტიპოდი იყო მეორე დიდი შემოქმედი ამადეო მოდილიანი. იგი პორტრეტისტი იყო. რენუარისაგან განსხვავებით, მას პიროვნების ხასიათი, მისი სულიერება უფრო აინტერესებდა და
მის ტილოებზე გამოსახული ადამიანებიც,  სხეულის არაპროპორციული ფორმებითა და ორიგინალურ ფერთა გამით, უპირველესად სწორედ საკუთარ განწყობასა და სულიერ მდგომარეობას გვაზიარებენ.

სკანდალური გამოდგა ამ ორი შემოქმედის შეხვედრა. მოდილიანი, რომელიც რენუარზე გაცილებით ახალგაზრდა იყო, საკმაოდ გაუწონასწორებელი ხასიათით გამოირჩეოდა, თუმცა მეგობრებმა მაინც გარისკეს და იგი მოხუც მაესტროს ვილაში მიუყვანეს გასაცნობად. შეხვედრა თითქოს მშვიდობიანად წარიმართა, ისაუბრეს ხელოვნებაზე, წითელი ღვინოც დააგემოვნეს და დამშვიდობებასაც აპირებდნენ, როდესაც რენუარმა სტუმარს მიმართა:

- ვერ წარმოიდგენთ, რა ნეტარებას განვიცდი, როდესაც შიშველი ნატურის ხატვისას ტილოზე ფუნჯით ქალის ვარდისფერ უკანალს ვეალერსები...”
- მე კი სულ არ მაინტერესებს ეგ შენი უკანალი!” - უყვირა აღშფოთებულმა მოდილიანიმ.
მოაზადა ლადო გოგუაძემ
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!
სხვა სიახლეები
ექვთიმე თაყაიშვილი - საქართველოს მეჭურჭლთუხუცესი ერთ-ერთი ვერსიით 5 იანვარს დაიბადა. მადლიერმა შთამომავლობამ ექვთიმე წმინდანად შერაცხა და ღვთისკაცი უწოდა, მისი ხსენების დღედ კი - 16 იანვარი გამოცხადდა. გთავაზობთ გაზეთ "კვირის პალიტრაში" სხვადასხვა დროს მომზადებული მასალებიდან ამონარიდებს...
დაწვრილებით...
"ის იყო კარგად მოსული, ჩასხმული, მაღალი, მხარბეჭიანი და ლამაზი ვაჟკაცი. მისი ომახიანი და მჭექარე ხმა ჩვეულებრივ ლაპარაკშიც ისეთს შთაბეჭდილებას ტოვებდა, თითქოს ვიღაცას უჯავრდებაო", - ამგვარად გვიხატავენ თანამედროვენი დიდ ქართველ მამულიშვილს, იაკობ გოგებაშვილს.
დაწვრილებით...
"მე მივაღწიე წარმატებასა და პატივს, როგორც კაპიტალისტური სამყაროს სასახლის ხუმარამ," - ეს სიტყვები გამოჩენილ დრამატურგს, ჯორჯ ბერნარდ შოუს ეკუთვნის. მწერალს ხანგრძლივი სიცოცხლის მანძილზე (94 წლისა გარდაიცვალა) უამრავ ცნობილ ადამიანთან მოუხდა ურთიერთობა და არც ერთი მათგანისთვის არ ენანებოდა "ტკბილი სიტყვა".
დაწვრილებით...
ავად რომ იყო ბაბუა, სტალინმა წერილი გამოუგზავნა, რომელიც სპეციალურ, გერბიან ქაღალდზე მელნით არის ნაწერი: "ტოვარიშუ ალექსანდრუ კავსაძე, ოტ ი. სტალინა"
დაწვრილებით...
ვისაც რეზო ჩხეიძის უკვდავი ფილმი "ჯარისკაცის მამა"  უნახავს, არასოდეს დაავიწყდება ის მამაპაპური ალიყური, რითაც რიგითი გიორგი მახარაშვილი რუს ჯარისკაცს უმასპინძლდება, მის დასაცავად გამოვარდნილ ოფიცერს კი საყელოთი დაითრევს და გინებასაც მიაყოლებს, რადგანაც მათ ბრძოლის ველად ქცეულ გერმანულ ქალაქში ვიღაცის მადლიანი ხელით გაშენებული ვაზი გაანადგურეს. კინაღამ სწორედ ეს სეცნა გახდა მიზეზი იმისა, რომ "ჯარისკაცის მამა" არათუ თაროზე შემოედოთ, არამედ საერთოდ დაეჩეხათ.
დაწვრილებით...
"სასამართლომ დახვრეტა მიუსაჯა. ამბობდა, დასახვრეტთა საკანში როცა მივდიოდი, გულს იმით ვინუგეშებდი, რომ განაჩენის გამოცხადების შემდეგ მოსამართლეს და პროკურორს შევაგინეო...

"ციხეში მამას სველი თოკებით რომ სცემდნენ, ხორცი ნაფლეთებად სცვიოდა"
დაწვრილებით...
ავთანდილ ვართაგავას ლადო გუდიაშვილთან შეხვედრის პატარა თუ დიდი დეტალი სკრუპულოზურად ჰქონდა ჩანიშნული. ეს მოგონებები ასობით ფურცელს ითვლიდა. ისევე უფრთხილდებოდა ყველა მათგანს, როგორი სიყვარულითაც ახსენებდა ქართველების უსაყვარლეს ხელოვანს.
დაწვრილებით...
აკაკი წერეთელს ძლიერ უყვარდა ხალხმრავალი თავყრილობები და ტრადიციული ქართული სუფრა. რანაირ საზოგადოებაშიც უნდა მოხვედრილიყო, პოეტი უმალ ყურადღების ცენტრში ექცეოდა და მოსწრებული სიტყვა-პასუხით ამხიარულებდა შემოკრებილ ადამიანებს.
დაწვრილებით...
გამოჩენილი ბრიტანელი ფიზიკოსი, 1908 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ერნესტ რეზერფორდი მანჩესტერის უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა.
დაწვრილებით...