რისი ბრალია ამდენი უპასუხისმგებლო, მშიშარა და ზარმაცი მამაკაცის არსებობა ჩვენს სოციუმში?!
რისი ბრალია ამდენი უპასუხისმგებლო, მშიშარა  და ზარმაცი მამაკაცის არსებობა ჩვენს სოციუმში?!
27-01-2016
დედობა რომ ძალიან დიდი ბედნიერებაა ამაში დარწმუნებული ვარ არავინ შემედავება, თუმცა არ უნდა დაგვავიწყდეს იყო მშობელი - ეს პასუხისმგებლობასთან არის დაკავშირებული.

ვიდრე ქალი გადაწყვეტს შვილის გაჩენას, უნდა იყოს დარწმუნებული, რომ შესძლებს მის გაზრდას. ის უნდა მოემზადოს როგორც ფიზიკურად, ასევე ფსიქოლოგიურად, რადგან გყავდეს პატარა, ეს არც თუ ისე ადვილი საქმეა.

ამბობენ, რომ რაც უფრო დიდი ხარ ასაკით, მით უფრო კარგი დედა იქნები, რადგან მეტი გამოცდილება დაგეხმარება კარგ მშობლად ჩამოყალიბებაში, თუმცა მე ვერ დავეთანხმები ამ მოსაზრებას. დედობრივი ინსტიქტი შეიძლება 18 წლის ასაკშიც ჰქონდეს ადამიანს და შესაძებელია ცხოვრების ბოლომდე ვერ მოემზადოს ამისთვის.

თუმცა მხოლოდ იმაზე ზრუნვა რას შეჭამს, ჩაიცმევს და სად ისწავლის ჩვენი შვილი, არ არის საკმარისი ბავშვის გაზრდისთვის. მისი აღზრდა და ჩამოყალიბება ადამიანად, რომელიც იქნება ლოიალური, მიზანდასახული და რაც მთვარია საკუთარ თავში დარწმუნებული, იმაზე რთულია ვიდრე ბევრს წარმოუდგენია.

სრულებით არ აქვს მნიშვნელობა გოგო გყავთ თუ ბიჭი, მაგრამ დღეს აქცენტი ბიჭის აღზრდაზე მინდა გავაკეთოთ. ის ქართველი კაცები, რომლებიც ჩვენთვის მიუღებელი ხასიათით გამოირჩევიან, რომლებმაც არ იციან ქალთან მოქცევა ან უბრალოდ არ არიან საკუთარ თავში დარწმუნებულები და ხშირად ქალების შიშიც კი აქვთ, ოდესღაც პატარები იყვნენ და იმაში, რომ დღეს ისინი ასეთებად ჩამოყალიბდნენ, მშობლებს, განსაკუთრებით კი დედებს მიუძღვით დიდი წვლილი. დედებს გამოვყოფ იმიტომ რომ, საქართველოში, უმრავლესი წყვილების შემთხვევაში პატარას აღზრდაში მეტი პასუხისმგებლობა ქალს ენიჭება, რაც, რა თქმა უნდა, სწორი არ არის.


რისი ბრალია ამდენი უპასუხისმგებლო და ხშირად მშიშარა მამაკაცის არსებობა ჩვენს სოციუმში? იმის ხომ არა, რომ მათ ბავშვობიდან "თავზე გადაყოლილი", "გიჟი დედები" ზრდიდნენ და ცივ ნიავს არ აკარებდნენ?

მიზეზი ის ხომ არ არის, რომ შვილებს არ აჩვევდნენ დამოუკიდებლობას, რომ მათ სახლში მოსულებს ყველაფერი დალაგებულ-გამზადებული ხვდებოდათ. არასოდეს უწევდათ საკუთარი ნივთებისთვის მოევლოთ, არ სჭირდებოდათ შეწინააღმდეგებოდნენ მშობლებს და თუნდაც დედას, რადგან ისინი ან ყველაფერს ისე უკეთებდნენ, როგორც შვილს სურდა, ანაც მის აზრს არავინ ითვალისწინებდა.

რა შედეგს გვაძლევს ეს ყველაფერი წლების შემდეგ
?
იმ პატარა საყვარელ ბიჭს აყალიბებს უპასუხისმგებლო, გაზარმაცებულ მამაკაცად, რომელსაც უჩნდება კომპლექსი ცოლთან ურთიერთობაში, რადგან ქალისგან ან ზედმეტ მოთხოვნებს და საკუთარი აზრის არაფრად ჩაგდებას არის მიჩვეული ან პირიქით, მისთვის რთულია შეეგუოს რომ რაღაც ისე არ ხდება როგორც მას სურს. მოკლედ, ეს ორი უკიდურესობაა, რომელიც ერთნაირად უნგრევს და უმახინჯებს მოზარდს აზროვნებას, რაც შემდგომ ძალიან უარყოფით ზეგავლენას ახდენს მის პირად და კარიერულ ცხოვრებაზე.

ყველა ნორმალურ ადამიანს უყვარს საკუთარი შვილი და უნდა მას მისცეს მაქსიმალური ცხოვრებაში და ამისთვის არაფერს იშურებს, მაგრამ ხშირად ზედმეტი ზრუნვა ან ზედმეტად მკაცრი დამოკიდებულება ვნებს მათ ხასიათს და მალე ისინი ისეთ კაცებად ყალიბდებიან, როგორებიც მშობლებს თვითონ არ მოსწონთ.


ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოანი ოქროს შუალედის პოვნაა. შვილებს უნდა გავუმახვილოთ ყურადღება მათ ღირსებებზე და ვეცადოთ გზა ვაპოვნინოთ
ამა თუ იმ ნაკლის გამოსასწორებლად. უნდა გავითვალისწინოთ მათი აზრი, თუმცა არ უნდა ეგონოთ, რომ ისინი ყოველთვის და ყველაფერში მართლები არიან. უნდა მივცეთ თავისუფლება, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ არ ვასწავლოთ რა არის პასუხისმგებლობის გრძნობა. მათ უნდა შეეძლოთ რთული და ზოგჯერ ძალიან საპასუხიმგებლო გადაწყვეტილებების მიღება ცხოვრებაში, როგორც მაღლა ვახსენე, დედობა მხოლოდ იმაზე ზრუნვა არ არის რითი გამოვკვებავთ ბავშვებს.

სამწუხაროდ, არც თუ  ხშირად მხვდებიან მამები, რომლებიც იღებენ შვილის აღზრდაში მონაწილეობას. ქართველი კაცების უმეტესობას ჰგონია, რომ "კაი კაცად" მაშინ გაზრდიან შვილებს, როდესაც სმას, გინებას, ფეხბურთის თამაშს და მანქანის ტარებას ასწავლიან. ეს კი დამეთანხმებით მცდარზე მცდარი შეხედულებაა.

მთავარი ისაა, ნაკლები შეცდომა დავუშვათ ბავშვების აღზრდის დროს და არ დაგვავიწყდეს, რომ ჩვენ მათთვის სარკესავით ვართ და ისინი ძალიან ხშირად გვბაძავენ. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ ჯერ ჩვენს თავში უნდა ვეძებოთ ნაკლი, გამოვასწოროთ ის და შემდეგ მოვუწოდოთ შვილებს ამა თუ იმ საქციელისკენ.



რა სისულელეა?!-ს-ს
26 თებერვალი 2016 15:02
სწორი დასკვნების გამოტანა არ შეგძლებია.:))))) დამიჯერე, ძალიან კარგად ვცხოვრობ და ზუსტად ისეთი ცოლი მყავს, როგორიც მინდა.საკმაოდ მაღალი შემოსავალიც მაქვს,(საშუალოზე ბევრად მაღალი)))). აგრესია სად დაინახე ვერ ვხვდები?! უბრალოდ მინდა ქალებს აგიხსნათ,რომ 2 ვარიანტია-ან ტრდიციულ ოჯახს ქმნი,სადაც როლები ტრადიციულადაა განაწილებული,ან ცხოვრობ როგორც გინდა, მაგრამ ამ შემთხვევაში შენი პარტნიორიც ისე იცხოვრებს,როგორც უნდა. არ მოგეწონა,ისეთი კაცი,თუ გაიზრდება ქალების ჭკუაზე,რომ არ ივლის?! ))). ვაჟკაცი- კი სულ ტყუილად ჩაწერე ბრჭყალებში.იმასაც ვერ ხვდები,რომ ბავშვი შეურაცმყოფელად არ უნდა მოიხსენიო,თუნდაც მამამისის შეხედულებები არ მოგწონდეს. კიდევ ერთს გეტყვი: მნიშვნელობა არ აქვს სუსტი გამოჩნდები,თუ ძლიერი. მთავარია ვერავინ გაიძულოს იმის კეთება,რისი კეთებაც არ გინდა. ვერ შეგაცვლევინოს შენი შეხედულებები ე.წ. ,,თანამედროვედ მოაზროვნეებმა“.
რა სისულელეა?!-ს
24 თებერვალი 2016 18:00
როგორც ჩანს "დასუსტდი და სანაგვეზე გადაგადეს", ამიტომაც გაქვს ქალების მიმართ აგრესია :))))))) როცა სუსტი ხარ ძლიერად რომ გამოჩნდე შენზე სუსტებთნ უნდა გქონდეს ურთიერთობა ესეც გეცოდინება და ასწავლე შენს "ვაჟკაცს" გამოადგება...
სხვა სიახლეები
ტრაგედია, რომელმაც შეძრა სრულიად საქართველო და ქალი, რომელსაც ქმარ-შვილის მკვლელობის ბრალდებით გაასამართლეს და უვადო პატიმრობა მიუსაჯეს. იმდენად შემზარავი დანაშაულზეა ლაპარაკი, რომ რთულია განსაჯო და გადაჭრით თქვა, რა მოხდა სინამდვილეში, ნამდვილად გაიმეტა დედამ საკუთარი შვილი სიკვდილისთვის, თუ ეს უბრალოდ ცუდად გამოძიებული საქმეა?
დაწვრილებით...
როდემდე უნდა დაიმცირონ ქალებმა თავი?! როდემდე უნდა ითმინონ ლანძღვა-გინება?!
დაწვრილებით...
არ მესმის, როცა საყვარელი ადამიანი გიდგას გვერდით, რატომ უნდა შეიკავო თავი ამ ყველაფრის თქმისგან? იქნებ ეს საკუთარ კომპლექსებს უნდა დავაბრალოთ?
დაწვრილებით...
შარლიზ ტერონი, ჩემი აზრით, ჰოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი, წარმატებული, სექსუალური ქალი და მისაბაძი დედაა
დაწვრილებით...
როცა მაშინ ახსენდები, როცა აღარ გჭირდება, აღარ გიყვარს, მიუხედავად იმისა, რომ წლების წინ დიდი გრძნობა გაკავშრებდა მასთან...
დაწვრილებით...
მოგწონთ ქალები, რომლებიც კარიერას კაცების საშუალებით იწყობენ? - მე არა. კი, გასაგებია, რომ ყველას თავისი ცხოვრება აქვს, რომ სხვისი განკითხვა ჩვენი საქმე არაა, მაგრამ ჩვენ ხომ მაინც ვამბობთ, რას ვეთანხმებით და რას - არა, ამიტომ რამდენიმე დღის წინ მოსმენილი ინფორმაციით ისეთი გაკვირვებული დავრჩი, რომ არ შემეძლო ერთი ბლოგი ამ თემისთვის არ მიმეძღვნა.
დაწვრილებით...
"კაცთან ქალი ბედნიერი უნდა იყოს, თორემ ცუდად ყოფნა მარტოსაც შეუძლია", - არ ვიცი, რამდენად ეკუთვნის ეს სიტყვები ერთ დროს ყველაზე სასურველ ქალად აღიარებულ მსახიობ მერლინ მონროს, თუმცა სწორედ ქერა ლამაზმანის სურათის დაბლა წამიკითხავს ეს ტექსტი და გამჩენია კითხვა, რომელ სიტუაციაში გვჭირდება განსაკუთრებულად მამაკაცის მხარდაჭერა და არიან თუ არა ისინი ვალდებულები გაგვაბედნიერონ?
დაწვრილებით...
გუშინ, ბათუმიდან თბილისისკენ მომვალ გზაზე წიგნის კითხვით ვირთობდი თავს, თუმცა ბოლოს აღმოჩნდა, რომ სევდიანი ისტორიის კითხვამ ვერ გამართო და მთელი ღამე რომანის მთავრ გმირზე ვფიქრობდი, ქალზე, რომელიც ქმარმა, ორ შვილთან ერთად, მიატოვა…
დაწვრილებით...
მოგესალმები, მკითხველო! ისეთი ადგილიდან გწერთ, სადაც პრობლემებზე ფიქრის არანაირი სურვილი არ მაქვს, თუმცა გამომდინარე იქიდან, რომ ჩემი ბლოგის მთავარი არსი სიყვარულია, ვფიქრობ, თემას არ გადავუხვევ, რადგან ქალაქი სადაც ახლა ვიმყოფები, ჩემი აზრით და ამაში ბევრი გარშემომყოფიც დამეთანხმება, სიყვარულის ქალაქია! არა, სიღნაღში არ ვარ...
დაწვრილებით...
როდის მთავრდება გრძნობა? როდის ქრებიან პეპლები მუცელში და როდის აღარ გვიჩქარდება გული მის დანახვაზე? ამბობენ, სიყვარული 3 წელი ძლებსო და სამწუხაროდ, ხშირად ეს მოსაზრება მართლდება.
დაწვრილებით...
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები