"უკაცრავად, უკანალი ხომ არ გაგისივდათ უსაქმოდ ჯდომით, ბატონებო?!"
"უკაცრავად, უკანალი ხომ არ გაგისივდათ უსაქმოდ ჯდომით, ბატონებო?!"
27-10-2016
"პოლიტიკოსები, რომლებსაც ამოუწურავი ძალაუფლება გააჩნიათ, ბავშვებივით არიან. მე, მათ ვირუსებად აღვიქვამ. ისინი, ვირუსებივით ანადგურებენ ყველაფერს და ვიდრე ყველაფერს არ შეჭამენ, არ მოისვენებენ", - ამბობდა მუსიკოსი რიჩარდ ბონა, რომელიც ერთ-ერთ თავყრილობაზე ინგლისის დედოფალს, ელისაბედ მეორეს, შემთხვევით გადაეყარა და ინსტიქტურად, პირდაპირ ჰკითხა: "უკაცრავად, უკანალი ხომ არ გაგისივდათ უსაქმოდ ჯდომით, ან გული ხომ არ გერევათ, ხალხის ფულების ჭამით"? მართალია, ბატონმა ბონამ ზუსტად 2 წამში სახეზე ალმური იგრძნო, როცა დედოფალმა თვალი თვალში გაუყარა და უხერხულად გაუღიმა, მაგრამ ეს ფრაზა, რიჩარდ ბონას ბიოგრაფიაში სამუდამოდ ჩაიწერა.

ვფიქრობდი, ვინმე ყოფილი ან ახალბედა პოლიტიკოს-პარლამენტარი, რომ შემხვედროდა, რას ვეტყოდი და მაშინ ამომიტივტივდა თავში, ცნობილი მუსიკოსის ეს ამბავი. საქმე ის არის, რომ ქართველმა პოლიტიკოსებმა ყველაფერი უკვე გადაჭამეს, მაგრამ არ ჩერდებიან... (ალბათ ევროპელი პოლიტიკოსებისგან, ამით განვსხვავდებით!?). ჭამის პროცესში არ სცალიათ, თორემ რაიმეს მაინც ხომ გვეტყოდნენ, რა გველის უახლოესი 4 წლის განმავლობაში. ის, ზოგადი ფრაზები, რასაც წინასაარჩევნოდ წამოისროდნენ, რომ არა დამაკმაყოფილებელია, იმ "ურწმუნო" მოსახლეობის ნახევარიდანაც ჩანს, ვინც არჩევნებზე არ მივიდა. ამ დროს გაახსენდა ხელისუფლებას ევროპა და განაცხადა, რომ ევროპის ქვეყნებში აქტივობა ყოველთვის დაბალია და ეს საგანგაშო არ არისო.

ეს იმას ნიშნავს, რომ ხელისუფლება და პოლიტიკოსები, საკუთარ მოსახლეობას ძალიან ცუდად იცნობენ. და, თუკი არ იცი, რეალურად რა ხდება ქვეყანაში, როგორღა გამოასწორებ რაიმეს.

შეიძლება ვცდები, მაგრამ რა საგანგაშო საკითხია, დავა კონსტიტუციურ უმრავლესობაზე?! უკვე განვვლეთ კოჰაბიტირებული 4 წელი და რა მივიღეთ? ახლა, იგივე იქნება, ცალ-ცალკე, თუ თითო-თითო, რას მოგვცემს, თუკი არ ვიცით რა ტიპის ქვეყნად გვინდა ჩამოვყალიბდეთ? თუკი, არავინ ლაპარაკობს იმ სისტემის დანგრევაზე, რომელიც ქვეყანას ანგრევს. თუკი, არავინ ფიქრობს იმ ბარიერების მოშლაზე, რაც ცივილურ სამყაროს გვაშორებს.

გული მწყდება, რომ ვხედავ უამრავ პოლიტიკოსს, რომელიც მხოლოდ იმაზე ფიქრობს, როგორ მოიგოს არჩევნები. რაც ყველას აკლია არის ნება, რომ ეს ყველაფერი გაწირონ იდეისათვის. რაც ყველას აკლია, ეს არის სურვილი, მოუსმინოს საკუთარ მოსახლეობას. შეცვალოს ხალხთან დამოკიდებულება. რაც ყველას აკლია, ეს არის კომპეტენცია, საკუთარ თავზე აიღოს გადაწყვეტილება და პასუხისმგებლობა.

რის გამოც გული მწყდება, ეს არის, რომ არ არსებობს პოლიტიკური კულტურა. რომ, არჩევნებით არ ისაზღვრება ქვეყნის სწორი სტრატეგია. ადამიანები არჩევნებზე, კვლავ, ვიღაცის ზიზღის წინააღმდეგ აძლევენ ხმას და 21-ე საუკუნეშიც კი, არ გვეძლევა შანსი, გავაკეთოთ რეალურად სრულფასოვანი არჩევანი.

ჩემს ქვეყანაში, ყველგან და ყველაფერში, კონკურენტუუნარო გარემოა და მოთხოვნა ხარისხზე საერთოდ არ არის... არასწორი ხალხი არასწორ ადგილზე და ქვეყანა წინ ვერ მიდის. მთელი პრობლემები, იმაზეა დაყვანილი "ქოცი" ხარ თუ "ნაცი" ....

საერთოდ ვფიქრობ, რომ დღეს ბევრს ვლაპარაკობთ ნაციონალიზმსა და გლობალიზაციაზე, მაგრამ ხანდახან მგონია, რომ ყოფით დონეზე ყალიბდება ყველა ის ჩვევა, რომელიც ხელს უშლის ლიბერალური ფასეულობების დამკვიდრებას, ადამიანების რეალურ თავისუფლებას, დემოკრატიას. და, მოგვწონს ეს თუ არა, ამით არაფერი იცვლება.

You must have Flash Player installed in order to see this player.
რაიმე არსებითად, რომ შეიცვალოს, ქვეყანას რეალური ლიდერები სჭირდება. ჩვენ კი, კვლავ ინერციით ვცხოვრობთ. არაერთი ადამიანი ვიცი, რომლის გამომეტყველება, განწყობა და დამოკიდებულებები, საკუთარი ეკონომიკური მდგომარეობის მიხედვით იცვლება. და, მსგავსი ადამიანები პარლამენტში ხვდებიან, ქვეყნის ბედს იბარებენ.

თქვენ ალბათ იცით, მაგრამ მაინც შეგახსენებთ: ძლიერი სახელმწიფო უპირველეს ყოვლისა, ყველა თავისი მოქალაქისთვის სამართლიანი სახელმწიფოა. ზნეობა კი, მართალია ადამიანის დამახასიათებელი თვისებაა, მაგრამ ის, ასევე აუცილებელია სახელმწიფოსთვისაც. უღირსი და უზნეო სახელმწიფო, ვერ გახდება, ვერც სამართლიანი და ვერც ძლიერი.

luxo
28 ოქტომბერი 2016 13:07
მე სახელმწიფოს ეკონომიურ სიძლირეს ვსაზღვრავ იმისადა მიხედვით, 1.თუ რამდენ გრადუსს აჩვენებს ჩემი მაცივრის თერმომეტი. 2.რამდენი მათხოვარი და ბოზი მხვდება ქუჩაში. 3.და მოხუცებული ადამიანების გამომეტყველებით.(ჰაბიტუსით).
კანონმდებელო! გამოდი ქუჩაში, ჩადი მეტროში, მეწვიე სტუმრად.
კაკუნა.......
28 ოქტომბერი 2016 10:54
იცით რა მაინტერესებს? ნახევარ საქართველოს არ მიუღია მონაწილეობა და რა არჩევნებზედ არის საერთოდ ლაპარაკი?
სხვა სიახლეები
ქართველ კაცს ეშინია სექსუალური ცოლის. ლამაზი და სექსუალური, მაგრამ ერთგული ქალი მათთვის თანხვედრაში ვერ მოდის. ცოლმა, რომ მრავალფეროვანი პოზები შესთავაზოს, შეიძლება კაცმა ხმამაღლა არაფერი თქვას, მაგრამ მის გონებაში ქალის მიმართ ეჭვი ჩნდება.
ყოველთვის ეშინიათ რეალური გრძნობების გამომჟღავნების.
დაწვრილებით...
ფრთხილად ვახელ თვალებს და მისაღები ოთახის შეთვალიერებას ვცდილობ. ჩემი საძინებლიდან კარგად ჩანს მისაღები ოთახი, სადაც ღამით, ჩემს მშობლებს ზღაპრული ნაძვის ხე მოურთავთ. 6-7 წლის ვარ და გული სიხარულით მევსება. ლოგინიდან ვხტები და ყვირილს ვიწყებ: "ზეიმი იწყება".
დაწვრილებით...
ევროპამ, სანამ ვიზალიბერალიზაციას მოგვცემს, "შეჩერების მექანიზმი" მიიღო და ჩვენ ვზეიმობთ, თან ვზეიმობთ ისე, რომ არც კი ვიცით რას ნიშნავს ეს. ისიც არ ვიცით ჯერ საბოლოოდ მივიღებთ თუ არა ვიზალიბერალიზაციას, მაგრამ უნდა ვიზეიმოთ. მთავრობა დუმს.
დაწვრილებით...
2011 წლის 19 დეკემბერი იდგა. მე და ჩემი რამდენიმე ნაცნობ-მეგობარი შევიკრიბეთ. მაშინ აღმოსავლეთ ინგლისში ვცხოვრობდი. წრიულად დავანთეთ სანთლები და შუაში ჩავწერეთ - "ჰაველი". წინა დღეს 18 დეკემბერს ვაცლავ ჰაველის გარდაცვალების შესახებ შევიტყვეთ. ვიდექით ჩუმად, თავდახრილები.
დაწვრილებით...
ერთი შუახნის ქალბატონი სიონის საკათედრო ტაძარში შემოვიდა. სწრაფი ნაბიჯით მივიდა ღვთისმშობლის ხატთან და ერთდროულად, დაახლოებით 20 სანთელი დაანთო.
დაწვრილებით...
ჩემი კორეელი მეგობარი მეკითხება, თუ რატომ მაქვს სოციალურ ქსელში მხოლოდ ერთი "ექაუნთი", რომელსაც "ფეისბუკი" ჰქვია? ვპასუხობ, რომ ჩემთვის ეს აბსოლუტურად საკმარისია, სხვა ქსელებისთვის დროც არ მეყოფოდა. ის, მსუბუქად მსაყვედურობს, რომ "პოსტებსაც" იშვიათად ვცვლი, "სელფებს" არ ვიღებ და ამატებს: "საერთოდ რეალური ხარ?"
დაწვრილებით...
ერთ-ერთ კომპანიაში CV მივიტანე. რამდენიმე წუთი, კომპანიის მენეჯერს, მისი ქცევებისა და სიტყვების გამო, გაოგნებული ვუყურებდი. მერე მალოდინა. თურმე, ყავის დრო ჰქონდა. და ბოლოს, როგორც იქნა დამელაპარაკა. ოფის-ასისტენტი სჭირდებოდა (მან ესე მითხრა). დამიდო ფურცელი რა უნდა გამეკეთებიანა.
დაწვრილებით...
არ მსურს ვცხოვრობდე ქვეყანაში, რომლის მმართველებიც განუდგნენ საკუთარ ისტორიას. ითხოვენ განსაკუთრებულსა და საბოლოოდ, ბანალურსა და იაფფასიანს ირჩევენ. სადაც აზრის, ქმედების და თავისუფლების ეშინიათ. სწორედ ეს განწყობა მეუფლება, როდესაც ქართულ პოლიტიკურ პროცესებს ვაკვირდები.
დაწვრილებით...
რატომ ვიტანჯებით მოუწესრიგებელი საზოგადოებრივი ტრანსპორტით?!

აგრესიული და უკულტურო მძღოლები, არა მხოლოდ უხეშად გვპასუხობენ, არამედ მგზავრების სიცოცხლესაც საფრთხეში აგდებენ და როგორც ნივთებს, ისე გვექცევიან.
დაწვრილებით...
თუკი, საარჩევნო დაპირებების შეუსრულებლობის შემთხვევაში პასუხს არავინ გთხოვს, იტყვი იმას, რაც გინდა და როგორც გინდა. თუკი, ქვეყანა საერთოდ არ გადარდებს და პარლამენტში იმიტომ შედიხარ, რომ თავი ქუდში გქონდეს, რა თქმა უნდა, გააკეთებ იმას, რაც გინდა და როგორც გინდა. ეს იმას ნიშნავს, რომ ქართულ პოლიტიკურ სივრცეში სრული უპასუხისმგებლობა სუფევს. და ეს, მხოლოდ დღეს კი არა, წლებია ასე ხდება.
დაწვრილებით...
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები