"გემით "დალანდი" მოვდიოდი სამშობლოსაკენ, და მთვარისაგან განშორება გულს დარდად ჰქონდა, მაგრამ სამშობლოს ძველი გზებით ვეღარ მივაგენ, და არ მახსოვდა: მქონდა იგი, თუ მომაგონდა?" - ამ წერილს გალაკტიონის პოეზიასთან არაფერი აკავშირებს, მაგრამ როცა იმაზე დავფიქრდი, რომ ათასობით ემიგრანტი შეიძლება სამშობლოსთვის ზედმეტ ბარგად იქცეს, ეს სტრიქონები გამახსენდა:
გამუდმებით გვესმის ლევილის სასაფლაოს შესახებ, გაიყიდაო. გვაინტერესებს ყოველივე სიმართლეს შეესაბამება თუ არა და კიდევ - აქვს თუ არა ლევილის გაყიდვას კავშირი გურამ შარაძის მკვლელობასთან?