უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
"უნარშეზღუდულ ბავშვებს რომ მისასვლელს მოუსპობ, ეს განვითარების დაბალი დონის მაჩვენებელია"

"ამ ბავშვების უმეტესობა ვერ დადის, ვინც დადის იმათგანაც ზოგს დახმარება სჭირდება"

"სპეციალურად აყენებენ მანქანებს ეზოს შესასვლელში, რომ სხვამ ვერ შეიყვანოს იქ მანქანა"
დაწვრილებით...
ფილმის - ”ტბა” მთავარი როლის შემსრულებელი მოულოდნელად გარდაიცვალა

"ჩვეულებრივი ახალგაზრდა თბილისელი ბიჭი იყო, რომელსაც უყვარდა ქუჩაც, ახლობლებიც და ყველაფერი თბილისური..."

"ამერიკაში ვიღაც შავკანიანმა თავში ჩაარტყა და ტრამვა მიიღო"
დაწვრილებით...
"მეუფეს ეს დათვი მაშინ აჩუქეს, როცა პატარა და ობოლი ბელი იყო.… იმდენად უსუსური იყო, რომ ზოოპარკმა არ ჩაიბარა "

"მეუფის დათვმა ჩემი შვილიშვილი დაგლიჯა, მას კი არც ბავშვი უნახავს და არც მისი გამოჯანმრთელების თანხა გაუღია"
დაწვრილებით...
ვინ არიან ”ქართველი გოგონები, რომელთა შესრულებაც ტრანსში ჩაგაგდებთ” (ექსკლუზივი)

"3 დღის შემდეგ, შევედი ინტერნეტში და ჩვენს ვიდეოს 300 ათასი ნახვა ჰქონდა... ვმღერით ყველგან. მეტროში, ქუჩაში, მეგობრების სახლში, სუფრებზე..."

"სამივე თვითნასწავლი ვართ... დაკვრაც ჩვენით ვისწავლეთ..."

"არც ერთ ადამიანს არ ვიცნობთ, უცხოელებს ვგულისხმობთ, ვინც ჩვენი ვიდეო ინტერნეტში გააზიარა, მაგრამ ვიცით, რომ ბერლინის ერთ-ერთ ცენტრალურ ქუჩაზე განთავსებულ დიდ მონიტორზე აჩვენებენ ჩვენს სიმღერას"
დაწვრილებით...
"მე ვთქვი, საქართველო მქვია და გვარად ქრისტიანი-მორწმუნე ვარ-მეთქი" – პედაგოგი ჟუჟუნა კალაძე გოჭის ჭყივილზე, მუსტაფაზე და კალაძის მამიდობაზე

"დიდი ბოდიში და, აწია ფეხი, რომ ჩემს ეზოში გადმომხტარიყო, თან ყვიროდა, თმებით გათრევო. მერე მითხრა, ჩემი ქმარი არის მუსტაფა და მოგიყვან, რომ იმასთან დაწვე, თორემ კაცი გაკლიაო"
დაწვრილებით...
"იმათ, რომ ფული გააკეთონ, ჩვენ, მოსახლეობა, უნდა დავიხოცოთ?!"

ქარხნიდან ამომავალი უზარმაზარი კვამლის მასა თითქმის მთელ დასახლებაში ვრცელდება და აქ მცხოვრებთ წამლავს...
დაწვრილებით...
"სერიალის მთავარი გმირების თავგადასავალი რეალურია"

კადრები - ფერადი, მოქმედების ადგილი თურქეთი და ბრაზილია...
დაწვრილებით...
გამოიარა დრეზდენის გული,
გამოიარა ბრისტოლის გული,
გამოიარა ტოკიოს გული
და დღეს კამიძუს ნაქონი "მაზდით",
და დღეს ადოლფის ნაქონი "ფორდით",
და დღეს ჯოშუას ნაქონი "ბენტლით"
თბილისის ფართო ქუჩებში დადის:
GI-007-GA, LE-888-LA, MA-555-RI,
LO-001-TI, DO-888-NE, VA-007-JA,
GI-777-VI...
და იარონ! იარონ!
იარონ!  AM-111-IN!!
დაწვრილებით...
"ბავშვი პატარაობიდანვე ეჩვევა, რომ ქუჩაზე გადარბენა ჩვეულებრივი ამბავია"

"თუ განათლების სისტემაში არ ჩავდეთ საგზაო მოძრაობის წესები, ყოველ წელს მოგვიწევს სამწუხარო შედეგების დაფიქსირება"
დაწვრილებით...
ლეკვი, რომელიც  გუდრონში ამოვლებული იპოვეს, სასწაულებრივად გადარჩა.
ფათერაკიან 3 თვის მეტისს პატრონი ჯერჯერობით არა, მაგრამ გულშემატკივარი ბევრი ჰყავს.
დაწვრილებით...
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია
"იყიდება 'ფორდ ტრანზიტი' 1996 წლის. 2,5 ტურბო...
"ვიყიდი CRV-ს უკანა მარცხენა ფარს. ფარს უნდა...
3-ოთახიანი, არასტანდარტული პრ. 10(12), 92 კვ.მ. თეთრი...
1-ოთახიანი, 40 კვ.მ. დღიურად, არის ძალიან მუდრო,...