უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
რამდენიმე დღის წინ საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მგზავრობისას გვერდით ახალგაზრდა ქალბატონი მომიჯდა. გმირთა მოედანზე საცობში მოხვედრილები დაახლოებით ნახევარი საათი ველოდებოდით გზის გაგრძელებას. ქალბატონს დრო უქმად არ დაუკარგავს, ჩანთიდან პატარა ბროშურა ამოიღო და გულმოდგინედ დაიწყო მისი ფურცვლა. მერე ტელეფონი მოიმარჯვა და ვიღაცას დაურეკა:
დაწვრილებით...
"ვერ ვიჯერებ, რომ ეს უბედურება  მე შემემთხვა, ახლაც მგონია, რომ სიზმარში ვარ და მალე გამოვიღვიძებ..."

19 წლის დათო ალიხანაშვილი უბედურმა შემთხვევამ ინვალიდის ეტლს მიაჯაჭვა
დაწვრილებით...
"ნუ დააბინძურებ და არ გადაიხდი!"

"გარემოს დაბინძურების ფაქტებს ვიდეოთვალიც დააფიქსირებს, მაგრამ ორი მოწმის ჩვენებაც საკმარისი იქნება - იმ მოწმეებისა, ვინც დაინახეს, რომ ამა თუ იმ პირმა ქუჩაში რაღაც დაყარა"
დაწვრილებით...
მისი აპლიკაციები ფერადი ნაკუწებით შემდგარი ფერწერული ტილოებია სიყვარულზე, ერთგულებაზე, აღმოსავლურ ზღაპრებსა და ქართულ ფოლკლორზე... მისი ცხოვრებაც პატარ-პატარა "ნაკუწებისგან" შემდგარი "პანოა" - მოგონებების ფრაგმენტებით აკინძული წარსული.
დაწვრილებით...
ისინი თავისუფლად დადიან ქუჩაში, ცხოვრობენ ან მუშაობენ ჩვეულებრივ გარემოში, სადაც მათი თავდასხმისგან არავინ არის დაზღვეული

მამას საწოლზე ჯაჭვით ჰყავდა დაბმული გოგონა, ვიდრე მეზობლებმა არ გაიგეს და საპატრულო პოლიციას არ უხმეს ჯაჭვით დაბმული ბავშვის დასახმარებლად.
დაწვრილებით...
ორი კვირის წინ, სამსახურში მისულს, სოციალურ ქსელში შეტყობინება დამხვდა: "მოგესალმები, თორნიკე. მე ბრიტანეთის მოქალაქე ლეია ბეთლსი ვარ. რამდენიმე თვის წინ ქუჩაში სამი ქართველი ახალგაზრდა გავიცანი. ისინი ქართულ მრავალხმიან სიმღერას მღეროდნენ. ეს ხმები იმდენად კარგად ერწყმოდა ერთმანეთს, რომ კარგა ხანს ერთ ადგილზე ვიდექი და ხმას ვერ ვიღებდი. ეს იყო საოცრება. მსგავსი რამ აქამდე არ მომისმენია.
დაწვრილებით...
"წიგნის ყდის ერთი შეხედვაც საკმარისია იმის გასაგებად, რომ გამომცემლობამ ქართული სამზარეულო სომხურ, უკრაინულ და აზერბიჯანულ სამზარეულოებთან ერთად, რუსულად მიიჩნია."

"პრეცედენტი უნდა შეიქმნას, რომ უცხოურმა გამომცემლობამ ასეთი არაკორექტული და რუსოფილური წიგნის ყდისა და წიგნში წარმოდგენილი გეორგრაფიული რუკების გამო ბოდიში მოიხადოს!!!"

"გამომცემლობამ ჯერ აუცილებლად ბოდიში უნდა მოიხადოს. შემდეგ გამოცემებში კი შესწორებები უნდა შეიტანოს და წიგნი სხვა სახით გამოსცეს."
დაწვრილებით...
"ეს დეისაძეები, ბურჭულაძეები და ქარუმიძეები თქვენ არ გაშფოთებთ?"

"ერეკლეს სიმღერა "რაც მამას უნდა" იმითაც იყო მნიშვნელოვანი, რომ იმ დღეს აუდიტორიაში მსხდომი მორალისტი ციციკორეები ზუსტად მოერგნენ ყველა იმ სტერეოტიპს, რასაც ერეკლე დასცინოდა სიმღერაში."

"უკეთესი იქნება, პური მეპურემ გამოაცხოს და წიგნზე ლიტერატურათმცოდნეებმა ისაუბრონ და არა რქიანმა ჰომოერექტუსებმა. "

"საქართველო უკვე დაიღუპა ძალიან ბევრჯერ. პირველად მაშინ როცა დავიბადე და ერთმანეთს ავტომატებით ხოცავდით მამების თაობა რუსთაველზე..."
დაწვრილებით...
"იოლად არაფერი გამოდის, ნებისმიერი საქმე დიდ შრომას მოითხოვს... როდესაც შენი საქმის პროფესიონალი ხდები, მერე ყველაფერი იოლი გეჩვენება და ბევრი კომპანიისგან შემოთავაზებასაც იღებ."

"უფრო შორეულ მომავალში კი საქართველოში დავბრუნდები და იქიდან გავაგრძელებ ჩემს საქმიანობას"

"ჩემი წარმატების საიდუმლო თავაუღებელი სწავლა და პატარ-პატარა ნაბიჯებით წინსვლაა, ასევე მნიშვნელოვანია შენი საქმიანობის სწორი შეფასება და ანალიზი შეგეძლოს, რათა საკუთარი მიმართულებიდან არ გადაუხვიო."
დაწვრილებით...
"თუ მეგობარი მეწვევა, არასდროს ვეუბნები თავისი ნიჭი წარმოაჩინოს, თუ მოუნდა, ზოგჯერ თვითონ გამობაჩუნდება და რუკაზე ქვეყნებს გვაჩვენებს"
"ჯერ თვითონ ვერც ხვდება განსაკუთრებული ნიჭი რომ აქვს, უბრალოდ თანატოლებისგან განსხვავებული ჰობი აქვს..."
"ჩემთვის მთავარია რასაც მათე გააკეთებს, ეს ყველაფერი ჩვენს ქვეყანას გამოადგეს და ვინ იქნება, ამას როცა გაიზრდება თვითონ გადაწყვეტს."
დაწვრილებით...
2.5-ოთახიანი, 3(6), 76 კვ.მ. ბინა პრესტიჟულ სახლში,...
2-ოთახიანი, 60 კვ.მ. დღიურად! გარემონტებული, ყველა საჭირო...
ფასი: ...
ფასი: ...