უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
"არც კი ვიცი, რა უნდა გელაპარაკოთ კოკაზე წარსულში... სიცოცხლით და სიკეთით სავსე ადამიანი იყო. დღე და ღამე თავის კუთხეზე ფიქრობდა და ოცნებობდა. ისე მენატრება სოხუმი, მესიზრებაო, ამბობდა. თვალცრემლიანი ათვალიერებდა აფხაზეთის ფოტოებს, ყველაფერი იცოდა იქაურობაზე, ცდილობდა, მუდმივი კავშირი ჰქონოდა მშობლიურ მხარესთან" - ამბობს  უკრაინაში დაღუპული ქართველი ოფიცრის, კონსტანტინე (კოკა) ლაშხიას მეგობარი.      
დაწვრილებით...
„თუ სოციალური პრობლემების მოგვარება საგარეო ვალის ხარჯზე მოხდება, ჩვენც იგივე ტენდენციას დავადგებით, რასაც საბერძნეთი ადგას“
დაწვრილებით...
საქართველოს თავდაცვის მინისტრი ქვეყანაში მიმდინარე  ეროვნულ გამოცდებს  გამოეხმაურა და "ფეისბუკის" გვერდზე პოსტი გამოაქვეყნა:
დაწვრილებით...
თბილისში რომ ახლახან საშინელება დატრიალდა, იმის მერე ცუდად ვარ! მე იქვე ვცხოვრობ და ყველაფერი ვიცი, რაც მოხდა და რა საშინელება იყო. რომ გავიძახით, - ვეფერებით და გვიყვარს ჩვენი თბილისიო, კიდევ ერთხელ გამოჩნდა, როგორც გვიყვარს და ვუფრთხილდებით. მარტო სიტყვები და გულზე მჯიღის ცემა ვიცით და მეტი არაფერი! აღარ გვაქვს თბილისი, ეს ის ქალაქი აღარ არის რაც იყო!
დაწვრილებით...
საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს შიდა აუდიტის დეპარტამენტის თანამშრომელი უჩა ხვედელიძე "ფეისბუქზე" ტაბიძის ხიდთან მომხდარი ამბის შესახებ წერს, რომელსაც ორი მოქმედი გმირი - პრეზიდენტი მარგველაშვილი და მოხუცი ქალბატონი ჰყავს.
დაწვრილებით...
"განსხვავებული ორიენტაციის ხალხის მიმართ აგრესია აქვს სწორედ იმას, ვინც ამის რეალიზება ვერ მოახდინა ცხოვრებაში. შეგიძლიათ ფსიქოლოგებსაც ჰკითხოთ და მათგან უფრო კომპეტენტურ მოსაზრებას მოისმენთ. ამბობენ, რომ ხშირ შემთხვევაში ზუსტად "ლატენტური გეებისგან" არის ატეხილი ისტერიკა სოციალურ ქსელში"
დაწვრილებით...
“ზოოპარკის დირექტორის არ იყოს, მერე განტევების ვაცს ვეძებთ, რომ მას დავაბრალოთ”

“როგორც აღმოჩნდა, ნაკრების კაპიტანმა ტყუილუბრალოდ გამოტოვა პოლონეთთან მატჩი. ამაშიც BILETEBI.GE არის დამნაშავე?!”
დაწვრილებით...
"ჩვენი საზოგადოების შეურაცხყოფაა იმის თქმა, თითქოს ასეთი გადაცემები ხალხის დაკვეთაა"

"ამ სიტყვის თავისუფლების გამოა, მთელი ქვეყანა რომ მუდმივი დაპირისპირების რეჟიმშია"
დაწვრილებით...
"მე, რა თქმა უნდა, გირჩევთ ამ წიგნის წაკითხვას; მერე რა, რომ ჩემს წიგნებს არ ჯობია, მაინც საინტერესო ავტორია, საინტერესო წიგნით, საინტერესო ისტორიით" - Toresa Mossy-ს ამ სიტყვების შემდეგ გიორგი კეკელიძემ მას "ბიბლუს გალერეაში" ესროლა...
დაწვრილებით...
"ისეთი გაღიზიანებულები არიან,  რომ სულ ყვირიან და საბოლოოდ,  ჩემზე ტყდება ჯოხი ცოტა ხნის წინ მოლდოველი ემიგრანტი სცემა ოჯახის უფროსმა და ისე გამოაგდო,  ხელფასიც არ მისცა, საწყალმა ვერაფერი ვერ უთხრ"
დაწვრილებით...
სასწრაფოდ და იაფად! იყიდება 2-სართულიანი
სამშენებლო კომპანია ,,ედემი" გთავაზობთ გარემონტებულ
ქირავდება დღიურად 2-ოთახიანი, 55 კვ.მ.
იყიდება ბინა ახალაშენებულ, დასრულებულ სახლში