უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
"სწრაფად მომავალი მანქანა დაახლოებით 50 მეტრი მანძილის გავლის შემდეგ, ადგილზე დატრიალდა, კვალში გადავარდა და ხის კუნძს წამოედო, რის შემდეგაც ამოტრიალდა, სრული ბრუნი გააკეთა და რკინის ღობეს დაენარცხა. მერე ამოტრიალებული მანქანა იქვე მდებარე გაზის მილს დაეხეთქა"
დაწვრილებით...
"მანანამ რა ბოდიში უნდა მოიხადოს, ვის უნდა მოუხადოს?"

"მერე რასაც ვიტყვი, იმას დაინახავს ქართველი ხალხი! ვინ ვის დაუჯერებს, იმასაც დავანახებ ყველას! მოძებნიან დამნაშავეს, არაფერი დაიმალება!"

"იქ გივი ბერიკაშვილის პროსპექტია და მინდა ჩამოვიარო და ყველას ჭიშკარს ავაგლიჯო ჩემი სახელი და გვარი"
დაწვრილებით...
საყდრისის ოქროს საბადოსთვის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსის მოხსნის საკითხი დღემდე საზოგადოებრივი განხილვის საგნად რჩება. ერთნი ფიქრობენ, რომ საბადოს სტატუსი უკანონოდ მოუხსნეს, მეორენი კი მიიჩნევენ, რომ საბადოსთვის ძეგლის სტატუსის მინიჭებას არანაირი იურიდიული საფუძველი არ ჰქონდა.
დაწვრილებით...
"პატრული ადრე უფრო არეგულირებდა მოძრაობის წესებს, ვიდრე ახლა და საცობის განტვირთვაზეც ნაკლებად ზრუნავს"
დაწვრილებით...
"წელიწადი და 8 თვე ქალთან არ მქონია ურთიერთობა და ამიტომ მოვხვდი აქ!"

"მე დირექტორი ვარ, შენ მეოთხე მოადგილე იქნები, 12 მძღოლი მყავს, შორს მაინც ვერ მივდივარ და ახლოს 11 მეყოფა. ერთს მოგცემ"
დაწვრილებით...
"თუ ნახირში არ წავედით, პური არ გვექნება"

"უფასო სასადილოში არ მიგვიღეს, - ბევრნი ხართ და უფასოდ ვერ გაჭმევთო"
დაწვრილებით...
უკვე გაქრობის პირას მყოფი "დაკარგული თაობის" ნაშთებზე აღმოცენებული "ბიტნიკები" 20 წლის შემდეგ თვითონვე ტრანსფორმირდნენ ჰიპებად და სხვა პოლიტიკური თუ სამწერლო-სახელოვნებო ამქრების წევრებად
დაწვრილებით...
"ეგრეთ წოდებული ხრუშჩოვკების ექსპლუატაციის ვადა 20 წელი იყო. ეს სახლები 50-იან წლებში აშენდა. მათზე მიშენება ყოვლად დაუშვებელია"
დაწვრილებით...
"ეს ეკლესიაზე თავდასხმაა და არ შეიძლება მომხდარს ქურდობის კვალიფიკაცია მიეცეს"
დაწვრილებით...
"საქართველოში ცხოვრობს შესანიშნავი ხალხი, აქ არის გამორჩეული სტუმართმოყვარეობა, გასაგიჟებელი სამზარეულო და ღვინო, ულამაზესი ქალები..."
დაწვრილებით...
"ქირავდება 24მეტრიანი ამწე კალათა შეღავათიან ფასად-პროფესიონალი მძღოლის...
"იყიდება ოჯახიდან! Samsung SC-8431, მტვერსასრუტი ჩაშკიანი კონტეინერით...
3-ოთახიანი, 115 კვ.მ. სამშენებლო კომპანია „აზიმუტი“ გთავაზობთ...
3-ოთახიანი, 94 კვ.მ. ვაჟა-ფშაველაზე არქივთან, ეზოს მხრიდან...