უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
ლუიზა კოხრეიძე, საწოლს მიჯაჭვულ შვილზე ლაპარაკისას, უდიდეს ძალას ხარჯავს, ცდილობს თავისი ტკივილი თავს არ მოგახვიოს, მაგრამ ამ დროს გადაყლაპული ცრემლები ახრჩობს და სიტყვებს თავს ვეღარ აბამს. ცხოვრებაში არაერთი უბედურება გადაიტანა, მაგრამ გაუძლო... რომ იფიქრა, მეშველა, ამიერიდან მაინც ამოვისუნთქებო, სწორედ მაშინ კიდევ ერთხელ დაენგრა ცა თავზე, - მისი ერთადერთი შვილი ჩხუბისას ისე დაშავდა, უკვე თითქმის წელიწადია ფეხში ვერ დგება.
დაწვრილებით...
თამარ კვესიტაძე: "ნუთუ "ალი და ნინო" საბოლოოდ დაიმსხვრა?"

"არა მგონია, გერმანელებს ამაზე ძვირი მოეთხოვათ. დარწმუნებული ვარ, ბევრად იაფადაც გააკეთებდნენ. ალბათ თავის ძალებით მოინდომეს გადატანა, არ ვიცი, იქნებ ფულის განაწილების გამო გააკეთეს ეს, არ ვიცი, რა როგორ ხდება. ძალიან სამწუხარო ის არის, რომ საქმე ასე ცუდად გაკეთდა"
დაწვრილებით...
საგარეო საქმეთა სამინისტროს ცნობით, გაეროს დაარსების 70-ე წლისთავისა და ქვევრის ღვინის დაყენების უძველესი ტრადიციული ქართული მეთოდის იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შეტანის აღსანიშნავად, გაერო-ს ჟენევის ოფისს საქართველოს ოფიციალურ საჩუქრად ქვევრს გადასცემს.
დაწვრილებით...
ამბობს, რომ ყველა ემიგრანტის ისტორია რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს და ჩემიც არ განსხვავდება მათგანო, მაგრამ მე ამირან ბაკურაძის ამ სიტყვებს თავმდაბლობად უფრო მივიჩნევ, ვიდრე რეალობად.
დაწვრილებით...
ძლიერი წიმისა და 4-ბალიანი შტორმის შედეგად წუხელ ბათუმში სამაშველო სამსახური სულ ცოტა 300-ჯერ მაინც გამოიძახეს. ბათუმში რამდენიმე ქუჩა მათ შორის 26 მაისის ქუჩის ნაწილი, პუშკინიდან ბაგრატიონის ქუჩების კვეთამდე, ისე დაუტბორა, რომ თბილისსა და ქუთაისდან გახდა სამაშველო ეკიპაჟების ჩასვლა საჭირო.
დაწვრილებით...
ოჯახის წევრები გარდაცვლილი პატარას  ცხედარს ამ დრომდე ვერ პოულობენ.
დაწვრილებით...
ღვაწლმოსილი მეცნიერი, აკადემიკოსი "ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრის" თანამშრომელი, შოთა გამყრელიძე გარდაიცვალა.
დაწვრილებით...
"გიორგი ხომ ცოდვაა, - ძალიან კარგი ბიჭი იყო, კაცი იყო ნამდვილი, - ავღანეთის ჯარი მოიარა, კაცი რომ არ ყოფილიყო, იქ ხომ არ წავიდოდა, მაგრამ ეს გოგონაც ძალიან მეცოდება. როგორც ამბობენ, მალე ქორწილიათვის ემზადებოდნენ და ქორწილი დაკრძალვით შეეცვალა. სანამ მაშველები გიორგის იპოვნიდნენ, ზღვაზე გაათენა მათთან ერთად".
დაწვრილებით...
კახეთს თავს უბედურება დაატყდა- სტიქიამ, რომლის შეჩერება ადამიანურ ძალას არ შეუძლია, გლეხის მთელი წლის ნაშრომ-ნაწვალები და მომავალი წლის სარჩო გაანადგურა, ნაჯაფი და ნაოფლარი ვაზი გაატყავა, არც ფოთოლი შეარჩინა და აღარც მტევანი.
დაწვრილებით...
გამსახურდიას N6 (ყოფ. პეკინი), ახალი
იყიდება ისანში, სამხედრო ჰოსპიტალთან ახალაშენებულ
დღიურად ქირავდება 2 ოთახიანი, 60
დღიურად ქირავდება! ტრიპლექსის ტიპის ბინა