უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
You must have Flash Player installed in order to see this player.
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
"გვარამია ნულია ჩემს თვალში! ეს არის მიხეილ სააკაშვილის რუპორი და ყოფილი პროკურორი, რომელმაც რატომღაც გადაწყვიტა, რომ მუსიკაში ერკვევა..."
დაწვრილებით...
ძველად ონიქსს „ბელადების ქვას“ უწოდებდნენ, რადგან მას თავისი ძალით შეუძლია მფლობელს მოუტანოს ძალაუფლება, გონებამახვილობა, დაეხმაროს პატრონს მტრის გეგმების გამოცნობაში.
დაწვრილებით...

სილქნეტის მომხმარებლები სულ უფრო ხშირად იყენებენ ისეთ მომსახურებას, რომელიც გაუმარტივებს ყოველდღიურობას ან სახლიდან გაუსვლელად  მოუგვარებს პრობლემას.

დაწვრილებით...
"დგახარ 5049 მეტრ სიმაღლეზე და ქვეყანა შენი გგონია"

"მყინვარზე ასასვლელი­ რთული გზაც არსებობს და იოლიც. ჩემს ასაკში გაცილებით რთულია, მაგრამ ერთი რამ, რაც მთებში სიარულმა მასწავლა, ძალისა და ენერგიის განაწილებაა. მიზნის მიღწევაში, რა თქმა უნდა, ბუნებამ და ამინდმაც უნდა შეგიწყოს ხელი"
დაწვრილებით...
PRIME
"სიკვდილის შიში არ მქონდა, ან რა უფლება მქონდა, ამაზე მეფიქრა, როცა ვიცოდი, რომ ორივე შვილი ფრონტის წინა ხაზზე მყავდა"

"ამ ომში კარგი ახალგაზრდები დავკარგეთ. გული მწყდება, რომ ახალმა თაობამ მათ შესახებ არაფერი იცის. იყო შემთხვევები, როცა ხუთი კაცი ერთი იარაღით იბრძოდა. ეს ხომ არ უნდა მიეცეს დავიწყებას?! ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს ჩვენი გმირები, რომლებმაც საქართველოს უახლესი ისტორია შექმნეს"
დაწვრილებით...
PRIME
რამდენჯერ მინატრია ბეღურობა - ავფრინდებოდი და საკენკს მოვიძიებდი... გიჟი არ გეგონო, შვილო, ამას რომ ვამბობ, მაგრამ ეს პატარა ფრინველი ჩემზე ბედნიერიც არის და თავისუფალიც

"ამ უბნის ყველა კატა მიცნობს, მაგრამ ახლა ხედავ რომელიმეს? როგორც კი განათდება, ეს ონავრებიც საშოვარზე გამოდიან და ხომ უნდა დავასწრო, მერე ნაგვის მანქანაც ჩამოივლის და ჭირი მოგჭამა ჩემმა ნამცეცებმა... კიდევ, ხალხს ვერიდები, შვილო..."
დაწვრილებით...
PRIME
"ინგლისში სცენაზე ავიდნენ დედოფალი და პრინცი ჩარლზი და დათოს პირადად მიულოცეს წარმატება. რამდენჯერმე ბუკინგემის სასახლეშიც მიიწვიეს"

"ამერიკაში საბალეტო სკოლას ვხელმძღვანელობ, ბევრი ხელოვანი აღვზარდე, ჯილდოც ბევრი მივიღე...
დაწვრილებით...
PRIME
"ბათუმი თურქეთს ყოველთვის ქართულად მოლაპარაკე თურქებით დასახლებულ თურქულ ქალაქად მიაჩნდა"
დაწვრილებით...
PRIME
"ერთხელ გავეხუმრე, მკლავზე მოვკიდე ხელი - ბატონო დოდო, მართლა ასეთი მაგარი იყავით ახალგაზრდობაში-მეთქი? გასწიე, ბიჭო, ხელი, შენისთანას თორმეტს მაინც მოვერეოდიო"
დაწვრილებით...
PRIME
"მარტოხელა დედა თურქეთში წავედი სამუშაოდ. გავიცანი კაცი, რომელიც ნარკოტიკების მომხმარებელი გამოდგა. მერე მეც მომინდა გამესინჯა, რას განიცდიდნენ მისი ზემოქმედებისას"
დაწვრილებით...
PRIME
ქირავდება მეტრო სამედიცინოსთან! პეკინისა და
იყიდება სასწრაფოდ! ძალიან იაფად! მიწის
ქირავდება კომერციული ფართები 55კვ.მ-დან ყაზბეგის
ქირავდება დღიურად ბინა საბურთალოს ცენტრში,სპორტის
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები