უბრალოდ ჩუბჩიკა
16-11-2009
მიწისქვეშა გადასასვლელში, როგორც ყოველთვის, ახლაც ისხდნენ...
- დამეხმარე, რა! - მომაძახა ერთმა.
- ავადმყოფისთვის მინდა წამლის ფული, - ხელი გამომიწოდა მეორემ...
თავდახრილმა გავიარე. ასეთ დროს ყოველთვის უხერხულად ვგრძნობ ხოლმე თავს...
მერე, როცა აღმართს მივუყვებოდი და ცოტა არ იყოს, დავიღალე კიდეც, უცებ მივხვდი, რატომ დადიოდა ასე მსუბუქად ჩუბჩიკა... ჩანთაგადაკიდებული ლაღად გაივლიდა, ხელგამოწვდილ მოყვასსაც ხალისიანად დაელაპარაკებოდა, შესაწევარსაც შეაწევდა... თითქოს კი არ ეხმარებოდა, უბრალოდ ცხოვრობდა იმ ქალაქში, სადაც ამ მიწისქვეშა გადასასვლელშიც და სხვაგანაც ისხდნენ ადამიანები - არაფრით ნაკლებნი სხვებზე. ისინი ასე არსებობდნენ, თავიანთ საბედისწერო ტვირთს ამგვარად ზიდავდნენ. ჩუბჩიკა კი მიდიოდა... რომელიმე წიგნის გამოსაცემად მომზადებული მასალით გატენილ დიდ ჩანთას მსუბუქად მიაქანებდა მხრით, ტემპერით მოსვრილ ხელს ჯიბეში იყოფდა და იყო თავისი ქალაქის სული სულთაგანი და ხორცი ხორცთაგანი... სახეზე არც დარდი ეწერა, არც თანაგრძნობა, - მხოლოდ ხალისი და ინტერესი. შეეძლო, შეჭირვებულისთვის არ ეკადრებინა სიბრალული, არც ჰკადრებდა. ყველა კითხვას კი საკუთარი ცხოვრების წესით პასუხობდა...
აღმართის ბოლოს, განათებულ საგამოფენო დარბაზთან, უამრავი ადამიანი ირეოდა. ტევა არ იყო შენობაშიც...
"ვერნისაჟმა" კიდევ ერთხელ გამოფინა თენგიზ მირზაშვილის ნახატები და ახალი წიგნის პრეზენტაციაც გამართა... ეს არის გემოვნებით შედგენილი, ძალიან საინტერესო წიგნი თენგიზ მირზაშვილის ნაფიქრალსა და ნააზრევზე...
თვალის დახამხამებაში გაქრა წიგნები მაგიდიდან. ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეთა ყველაზე გამჭრიახ, ნიჭიერ ნაწილს ეს წიგნი ძალიან სჭირდება და უნდა.
თვითონ ჩუბჩიკა რომ ყოფილიყო, ალბათ ხალისიანად დაიძახებდა: - მევიდა ვინცხაო! გამოფენაზე შევიდოდა და თვალით იმ ადამიანებს დაუწყებდა ძებნას, ვინც საჭირო თემაზე სტატიის ან წიგნის დაწერას შეძლებდა... მერე კი დილა-საღამოს გაუერთიანებდა, იმდენჯერ დაურეკავდა, იმდენჯერ შეაწუხებდა, აუცილებლად დააწერინებდა. მერე რა, ასეთ წიგნებსა და სტატიებს თენგიზ მირზაშვილის სახელიც თუ არსად აწერია, საქმე ხომ კეთდებოდა... ჩუბჩიკა არასოდეს ყოფილა წარწერის კაცი, საქმის კაცი იყო.
ნახატები კი ძველებურად - მსუბუქი სევდითა და შემოდგომის
მზის უპრეტენზიობით დაჰყურებდნენ დარბაზს. თითქოს რომ არა ისინი, ამდენ ხალხს კედლები ვეღარ შეაკავებდა და ჩვენ ყოველ საღამოს თბილისის ქუჩებში გადავინთხეოდით... წარვედინებოდით, როგორც მდინარე დაღმართზე... მაგრამ ჩუბჩიკას ნახატები მტკიცედ იდგნენ... იმედადაც იდგნენ: "შენ, ჩემო დიდო იმედო,/ კოშკო, ნაგებო კირითა"...
ლელა ჯიყაშვილი
26 ნოემბერი 2009 14:15
დიდი მადლობა კვირის პალიტრის მკითხველებს გამოხმაურებისათვის. სტატია რომ საინტერესოა, ყველაზე დიდი დამსახურება იმას მიუძღვის, ვიზეც ვწერ. თენგიზ მირზაშვილზე შეუძლებელია, კარგად არ დაწერო... საინტერესოა, კიდევ ვიზე დაწერილი სტატიის წაკითხვა გენდომებოდათ.
machabeli
24 ნოემბერი 2009 17:04
"კვირის პალიტრის" მთელი კოლექტივი ნიჭიერთა კოლექტივია
როგორც ჩუბჩიკაზე შეიძლებოდა თქმულიყო "თავისი ხალხის სისხლი სიხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანიო" იგივე ითქმის ამ კოლექტივზეც
ყველას დიდი მადლობა
უხმაურო და კეთილ ადამიანებს რომ არ ივიწყებთ და არ გვავიწყებთ, თუნდაც ეს რამდენს ნიშნავს
გაიხარეთ
ისე კარგი იქნება თუ გაზეთის ნომრებს დაურთავთ ანონსს რომ უკვე გაგაჩნიათ ხალხთან ურთიერთობის ახალი ფორმა ასეთი კომენტარების სახით
ეტყობა, ეს ჯერ არ იცის ბევრმა
თითო-ოროლა კომენტარია და ამან მაფიქრებინა ეს
სხვა სიახლეები
რატომ ააწიოკეს რუსმა ჯარისკაცებმა სომეხი ოჯახები?!

"რუსი ჯარიკაცები რომ დათვრებიან, იარაღს სასმელზე ცვლიან, ან ნაღდ ფულზე ყიდიან, გამოფხიზლების შემდეგ კი, მეთაურობის შიშით მის დაბრუნებას ცდილობენ, რაც, როგორც წესი, მსხვერპლის გარეშე არ სრულდება."
დაწვრილებით...
"ლიტერატურული პალიტრის" თებერვლის ნომერში მკითხველს საშუალება ექნება პირველად ქართულ ენაზე წაიკითხოს თანამედროვე ფრანგი ნობელიანტის პატრიკ მოდიანოს რომანი.
დაწვრილებით...
”თავიუსფალი დემოკრატების” ლიდერ ირაკლი ალასანიას ცოლი, ფსიქოლოგი ნათია ფანჯიკიძე ბიძინა ივანიშვილის ინტერვიუს ”ფეისბუქგვერდზე” გამოეხმაურა.
დაწვრილებით...
"თავად წინადადებაც არასერიოზულად მეჩვენება, რომ მე მიხეილ სააკაშვილის როლი შევასრულო"

"ამ სერიალს საკმაოდ მდიდარი დამფინანსებელი ყავს და რეჟისორი არ იქნება შეზღუდული მსახიობები ჰოლივუდიდანაც ჩამოიყვანოს, მაგალითად, ისევ ენდი გარსია"
დაწვრილებით...
ჩვენი საზოგადოების უბედურებაა ის, რომ ბოლო წლების განმავლობაში მსგავსი შემთხვევები ლამის ჩვეულებრივ ამბად იქცა

"რომ გავედით, ბავშვი არ ინძრეოდა, მივხვდით მკვდრი იყო..."

"სანაგვეზე გადაგდებული ახალშობილები არ გვაკლია, მაგრამ აქამდე არ გამიგია, ვინმეს ტიტველი ბავშვი დაეგდოს"
დაწვრილებით...
"ბევრ ფრანგ ვარსკვლავს შევხვედრივარ, მათ შორის სოფი მარსოსაც, მაგრამ ალენს არასოდეს. ალბათ საქართველოში უნდა შევხვედრილიყავით."

როგორც აღმოჩნდა ფრანგი მსახიობი საკმაოდ კარაგდ იცნოდა პაატა ბურჭულაძის შემოქმედებასაც და ქართულ კულტურასაც.
დაწვრილებით...
ეკა ყუშიტაშვილი - ჩვენი დროის გმირი "მიშამ დადგა კიევიდან თუ ვინ იყო რეჟისორი?!..
"გაიშნიკების" დროს იყო, როდესაც თუ ვინმე "ბობოლას" ნათესავს გააჩერებდნენ, ის ნათესავი ისე შეაგინებდა და წავიდოდა პასუხსაც არავინ სთხოვდა.
დაწვრილებით...
2015 წლის სექტემბრიდან მასწავლებელთა შეფასების ახალი სქემა ამოქმედდება

"გაუგებარია, რა კრიტერიუმებით მოხდება შეფასება. მე რა ვარიანტებიც ვნახე, ეს ნამდვილი ბიუროკრატიაა"
დაწვრილებით...
სულხან-საბა ორბელიანი - მეფის აღმზრდელი, "წიგნი სიბრძნე-სიცრუისას" ავტორი და, რაც მთავარია, ქართველებისთვის ქართველობის - ამ სიტყვის ყველაზე სწორი და პატრიოტული გაგებით, დაბრუნებისთვის დაუცხრომელი მებრძოლი ბრძანდებოდა
დაწვრილებით...
"მთავარია, მთავარი რა არის, იმას გრძნობდე"

"როცა ფუნჯით - ვერა, ვხატავ ოცნებით..."
დაწვრილებით...