"გზად გარდაცვლილი ქალი ვნახე, თავზე ძმა ადგა და დასტიროდა" - ნაბიჯები სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე
"გზად გარდაცვლილი ქალი ვნახე, თავზე ძმა ადგა და დასტიროდა" - ნაბიჯები სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე
03-02-2016
"დილით ფილარმონიაში მივედი, მორიგე გაფითრებული დამხვდა. - რა ხდება-მეთქი? - ბომბი ჩამოაგდეს, არ აფეთქდაო. შენობის სახურავი ჭურვს მთლიანად ჩამოეგლიჯა, ცა მოჩანდა."

გთავზობთ ამონარიდებს ჟურნალ "გზის" სტატიიდან: "სოხუმელი მუსიკოსის ცხოვრების სიმფონია და..." რომელიც სრულად ჟურნალის 4 თებერვლის ნომერში შეგიძლიათ იხილოთ:

მევიოლინე ვაჟა ჩუბინიძე ამბობს, რომ მისი ცხოვრება ბეთჰოვენის მეხუთე სიმფონიას ჰგავს... საკმარისია, ერთხელ მოისმინო, როგორ უკრავს და მერე აღარ დაგავიწყდება. ეს ადამიანი არა მხოლოდ გამორჩეული ხელოვანია - მისი ცხოვრების გზა და ამ გზაზე გადატანილი განცდები ისეთი მძაფრია, ერთის კი არა, ათი ადამიანის ცხოვრებას ეყოფა.
ჯერ იყო აფხაზეთში გატარებული ბავშვობა, მსახიობი მშობლები და ხელოვანი ხალხის გარემოცვა, მერე - ომი, ტყვიების ზუზუნი, მშობლიური ქალაქიდან გამოძევების ტკივილი, ჭუბერის გზა - სიარული სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე, სულიერი სიძლიერით გადარჩენილი სიცოცხლე... შემდეგ იყო თბილისი და კვლავ ბრძოლა არსებობისთვის, საერთო საცხოვრებლის გაუსაძლისი ყოფა...

ვაჟა ჩუბინიძემ სოხუმი ქალაქის დაცემის დღეს დატოვა, ამ დღის გახსენება კი ყველაზე მეტად უჭირს. იმ პერიოდში ის სოხუმის ფილარმონიას ხელმძღვანელობდა და ტყვიების ზუზუნშიც რეპეტიციებზე დადიოდა.
- 4-5 კაცი შემრჩა და რეპეტიციებს მაინც ვატარებდი. სმენით ვიცოდი, რა მოდიოდა - "გრადი", "ურაგანი"... დილით ფილარმონიაში მივედი, მორიგე გაფითრებული დამხვდა. - რა ხდება-მეთქი? - ბომბი ჩამოაგდეს, არ აფეთქდაო. შენობის სახურავი ჭურვს მთლიანად ჩამოეგლიჯა, ცა მოჩანდა. მივედი, ვნახე, ვცადე გადამეგორებინა, კარი გამომეღო, მაგრამ ვერ მოვერიე. მას 3 ნემსა ჰქონია, მათგან ერთ-ერთი მოღუნულა და ჭურვი არ ამოქმედებულა. გამოვიძახე სპეციალისტები და გაგიჟდნენ, - ამას როგორ შეეხეო? მათ გააუვნებელყვეს.

მინდოდა, უკვე გამოშიგნული ეს ჭურვი რელიკვიასავით შემენახა და კაბინეტში შევიტანე, მასში კი მიხაკი ჩავდე.
მდგომარეობა უფრო და უფრო იძაბებოდა, ორჯერ "გრადის" აფეთქების ტალღამ გადამისროლა. ნაცნობმა მითხრა, - მერხეულში ახლობელი მყავსო და დედაჩემი იქ გადავიყვანე. მეუღლე, ბავშვთან ერთად, რაჭაში იმყოფებოდა და მათი დარდი არ მქონდა. 27 სექტემბერს, დილით ქუჩაში რომ გავედი, მანქანები ქაოსურად მოძრაობდნენ. ერთი ნაცნობი წამომეწია, - ვაჟა, აქ რა გინდა, წამოდი ჩქარა, მანქანაში ჩაჯექიო. - სად წამოვიდე-მეთქი? - ყველაფერი დამთავრდა, ჩქარა დაჯექიო. როგორ, სახლში არ მივიდე-მეთქი? - შენს სახლში უკვე სხვები არიანო... ეს ყველაფერი წამებში მოხდა, გააზრება დღესაც კი მიჭირს. სოხუმში ორი სახლი და ყველაფერი ხელუხლებლად დავტოვე. რაც მეცვა, იმის გარდა აღარაფერი მებადა. ნაცნობმა სამხედრომ მერხეულამდე მომიყვანა. ჯარისკაცებმა დამტოვეს და თავად სოხუმში დაბრუნდნენ. დამიბარეს, ამ გზით წადიო. - მარტო ვარ, სად წავიდე-მეთქი? გზა მიჩვენეს, იარეო. დავადექი ამ გზას, მაგრამ სად მივდივარ, არ ვიცი.

***
მშიერი ვიყავი, ძალა მეცლებოდა. გზად ყველგან წყაროები მხვდებოდა და წყალს რომ ვსვამდი, მაგან გადამარჩინა. მოგვიანებით ჩემი მოსწავლის მამას გადავეყარე. 2 ვაშლი მომცა და იმ ვაშლს ვიზოგავდი. 1 კვირა ვიარე. გავიარე მერხეული, ლათა, ჩხალთა... ერთი ღამე საღორეშიც მეძინა. მერე გზადაგზა ხალხი მხვდებოდა, სადმე კოცონს თუ დავინახავდი, მათთან მივდიოდი და ვთბებოდი.
მაისური დამეწვა. როგორც იქნა, საკენს მივაღწიე. იმდენად ძალაგამოცლილი ვიყავი, ტანსაცმელიც კი მამძიმებდა. ჩხალთაში ბუჩქი დავინახე, გაყინული მაყვალი ესხა, დავკრიფე, ჯიბეებში ჩავიწყვე, მერე ვადნობდი და ისე ვჭამდი.

***
უღელტეხილი მქონდა ასავლელი. გზად გარდაცვლილი ქალი ვნახე, თავზე ძმა ადგა და დასტიროდა. - წადი, იარე-მეთქი. - ამას რა ვუყოო? - ვერაფერს გააწყობ, შენც მოკვდები-მეთქი. მიწა მარმარილოსავით მაგარი იყო. იმდენად გაყინული, ბარიც რომ გქონდა, გვამის დასამარხი მიწის ამოთხრა შეუძლებელი იყო.

მერე 2 ქალბატონს წამოვეწიე, ჩანთები ეჭირათ და ძლივს მიდიოდნენ. გამოვართვი ეს ჩანთები. ეგონათ, რომ ტარებაში ვეხმარებოდი. დამლოცეს, - შენ გაიხარეო, მაგრამ ორივე ჩანთა ხევში რომ მოვისროლე, მერე წყევლა დამიწყეს. შეუძლებელი იყო, იმ ჩანთებით მათ უღელტეხილი გადაელახათ, გზად გაიყინებოდნენ და იმ ჩანთებში სიცოცხლეზე ძვირფასი რა უნდა ჰქონოდათ?

185 კილომეტრი გავიარე. ფეხსაცმელები დამეხა, ძალიან რთული გზა იყო. უღელტეხილზე რომ ავედი, 20-25 კაცი მიწაზე ეყარნენ, სიარულის თავი აღარ ჰქონდათ. ამ ხალხს შევუძახე, - ადექით, ძალა მოიკრიბეთ, დავეშვათ-მეთქი. მათ შორის 4-5 წლის ბავშვი იყო, რომელსაც სიარული აღარ შეეძლო. ბედად, ვიღაცას კანფეტი აღმოაჩნდა. ტკბილი მიიღო თუ არა, ძალა მოიკრიბა და წამოდგა. ასვლაზე რთული, დაღმართზე ჩამოსვლა ყოფილა. დაღლილობისგან ტანს ვეღარ ვიკავებდი, ფეხები აღარ მემორჩილებოდა. ზოგიერთ მონაკვეთზე, სადაც ძალიან დაქანებული გზა იყო, ვწვებოდი და კოტრიალით მოვდიოდი.

***
ჩუბინიძეებმა აფხაზეთიდან მხოლოდ 2 ვიოლინო ჩამოიტანეს, ეს ნივთი კი ამ შემთხვევაში, გაცილებით მეტი იყო, ვიდრე მუსიკალური საკრავი, რადგან ფიზიკური გადარჩენისთვის ბრძოლაში მთავარ იარაღად იქცა. სამსახურის ძიება დაიწყო, ბედი არაერთგან სცადა, მაგრამ ხან ადამიანების გულგრილობას გადააწყდა, ხან - უპასუხისმგებლობას. მისი ტკივილის გულთან მიმტანი გივი აზმაიფარაშვილი აღმოჩნდა. ვაჟა ჩუბინიძემ მუშაობა რადიო-ტელევიზიის ორკესტრში დაიწყო. ნანახსა და განცდილს უკვალოდ არ ჩაუვლია:
- 6 თვის განმავლობაში, გივი აზმაიფარაშვილთან რეპეტიციაზე რომ დავდიოდი, ჯიბით პურის ნაჭერი დამქონდა. ჯიბეში პური თუ არ მქონდა, ვერ ვუკრავდი. ზოგიერთი ამის გამო იცინოდა...

იხილეთ სრულად ჟურნალ "გზის" 4 თებერვლის ნომერში

უშო
04 თებერვალი 2016 21:31
ღმერთმა დალოცოს საქართველო
leli
04 თებერვალი 2016 16:17
შემზარა ამ მონათხრობმა და ცრემლს ვერ ვიკავებ, ნათელი და სანთელი მათ სულებს , ვინც შეეწირა აფხაზეთის ამბებს, უდანაშაულოებსა და სამშობლოსათვის მებრძოლებს.
სხვა სიახლეები
სახალხო დამცველი უჩა ნანუაშვილი წერილით გამოეხმაურა ბოლო პერიოდში რამდენიმე მედია საშუალების მიერ გავრცელებულ ინფორმაციას, რასაც უცვლელად გთავაზობთ:
დაწვრილებით...
საქართველოს მიერ შეძენილი ორსართულიანი მატარებლის მწარმოებელი შვეიცარული კომპანია Stadler განცხადებას ავრცელებს.
დაწვრილებით...
"13 წლის ნანატრ, ერთადერთ შვილს ღმერთი არ წამართმევს" - ჩვენ შეგვიძლია გიორგის გადარჩენა!
დაწვრილებით...
2005 წლის მაისში, საქართველოში ვიზიტად მყოფ აშშ-ს იმჟამინდელ პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშზე არშემდგარი ტერაქტის მომზადების ბრალდებით, იმავე წლის 20 ივლისს, დააკავეს თბილისში, ვაშლიჯვრის დასახლებაში მცხოვრები ვოვა არუთინიანი.
დაწვრილებით...
"ლევანი, გარდა იმისა, რომ ცუდად ხედავს, ვერც ადამიანებს იმახსოვრებს. ერთი და იგივე კაცი, რომელსაც იცნობს, შეიძლება ათჯერ გაახსენო"
დაწვრილებით...
ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის საგამოფენო დარბაზში საქველმოქმედო გამოფენა-გაყიდვა გაიმართა.
დაწვრილებით...
SilkTV მომხმარებელს საშუალებას აძლევს საძიებო სიტყვით - ნებისმიერი არხის, გადაცემის, ვიდეო კონტენტი იპოვოს მობილური მოწყობილობით.
დაწვრილებით...
"მინდა ჩემმა შვილებმა იქართველონ. ქართველები ცოტანი ვართ, არ უნდა დავივიწყოთ ჩვენი ვინაობა და ერთმანეთს გვერდში უნდა დავუდგეთ".

"ქართული ენა ჩვენი დედაენაა და გულში გვიწერია"
დაწვრილებით...
"სახელმწიფოს მტერი უკვალოდ უნდა გაქრეს!" - სად არის სამარხები, სადაც საბჭოთა რეჟიმის მიერ დახვრეტილები განისვენებენ...

"საქართველოში 1921-1954 წლებში დაახლოებით 19 000 კაცი დახვრიტეს"
დაწვრილებით...
"წყალდიდობები აშკარად გახშირდა"

"დათბობას, ძირითადად, დიდი ოდენობით სათბურის ეფექტის მქონე გაზების გაფრქვევა იწვევს. თუ ზომები არ იქნა მიღებული, შესაძლებელია, საუკუნის ბოლოსთვის ტემპერატურამ 2,5-3 გრადუსით აიწიოს"
დაწვრილებით...
იყიდება ბაგებში 77 კვ.მ. საერთო
გამჭოლი ბინა დოლიძეზე. გარემონტებული
62 კვ.მ. +90კვმ ბინის თეთრი
სასწრაფოდ! იყიდება ბინა ახალ აშენებულ
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები