"საქართველოდან ყველა წავიდა, ჩემი შვილიც წავიდა... რას დაემსგავსა ქვეყანა"? - რა ელით დაკარგულ მოხუცებს?
"საქართველოდან ყველა წავიდა, ჩემი შვილიც წავიდა... რას დაემსგავსა ქვეყანა"? - რა ელით დაკარგულ მოხუცებს?
30-03-2016
გთავაზობთ ნაწყვეტს ჟურნალ "გზის" 31 მარტის ნომერში გამოქვეყნებული სტატიიდან:

ჯადოსნური წრე სახელმწიფო უწყებებს შორის, ანუ სად მივიყვანოთ დაკარგული მოხუცები?


"წავიდა... საქართველოდან ყველა წავიდა, ჩემი შვილიც წავიდა... რას დაემსგავსა ქვეყანა? ყველა გარბის. უკანმოუხედავად გვტოვებენ, შვილმა დამტოვა..." - რა გქვიათ, ბებო, რა გვარი ხართ? - ჰკითხა ვიღაცამ - "რა მქვია?.. - ჰო, სახელი რა გქვიათ?.. - ვაიმე, რა მქვია, ისა... რანაირად დამავიწყდა?.. ყველა წავიდა... რატომ წავიდნენ, რატომ... ყველა მიდის..." - დაუსრულებლად გაიძახოდა 70 წელს გადაცილებული მოხუცი ქალი. გრძელ და თბილ მოსასხამზე გრძელი და ჭრელი საშინაო ხალათი ჰქონდა შემოცმული და ხელში მამაკაცის შარფი ჩაებღუჯა...

ამ ამბავს ვაკეში, თამარაშვილის ქუჩაზე შევესწარი. მოხუცი საპატრულო პოლიციის თანამშრომლებმა ავტობუსიდან ჩამოიყვანეს. კონტროლიორი მისი არაადეკვატური პასუხებით მიმხვდარა, რომ დაკარგული იყო და პატრული გამოიძახა... მოხუცი პატრულს გაუძალიანდა, კარგა ხანს არ უნდოდა ჩამოსვლა, მაგრამ შემდეგ დაუჯერა. არაფერი ახსოვდა, - სახელი, გვარი, საცხოვრებელი ადგილი... - მეოთხე წრეზე მომყვება, რა ვიცი, სად ამოვიდა, რას დავაკვირდებოდი?.. სამ საათზე მეტია, აქ ზის, - დანანებით ამბობდა ავტობუსის მძღოლი. პატრულის თანამშრომლებმა გაჩერებასთან, სკამზე დასვეს...
- რა გქვიათ, ბებო? - უკვე მერამდენედ ეკითხებოდა პატრულის თანამშრომელი. - მე-ე?.. ისა, რა მქვია, სახელი... ჩემი სახელი... საქართველო... ჩემი საცოდავი საქართველო. რას დაემსგავსა? ყველა წავიდა... წლებია, ყველა მიდის... ჩემი შვილიც წავიდა... - ერთსა და იმავე ტექსტს გაზეპირებულივით იმეორებდა მოხუცი. - შვილს რა ჰქვია, ბებო?.. იქნებ რამე საბუთი ჰქონდეს, - გადაულაპარაკეს ერთმანეთს პატრულის თანამშრომლებმა, - ბებო, საბუთი გაქვთ? პირადობა, პასპორტი... - სადაც ვმუშაობდი, იქ სხვანიარად იყო ყველაფერი, - იმეორებდა მოხუცი... - რაიმე საბუთი თუ გაქვთ? - ამჯერად მე ვკითხე. გამიღიმა, ხელში ჩაბღუჯული შარფი მომაწოდა, შემდეგ, მისი ასაკისთვის უჩვეულოდ სწრაფად გაიძრო საშინაო ხალათი და მითხრა, თავად შემემოწმებინა
მისი ჯიბეები, - არ ვიცი, ბებო, აბა, ნახეო, - მითხრა.
არ ვიცი, სად იყო, რომელ წლებში, რომელ საქართველოში დატოვა დრომ და ულმობელმა დაავადებამ, მაგრამ გონებიდან უკვე დავიწყებულ-გაფანტული ტანჯვა თვალებში ჩაჰბუდებოდა... - რას არ მივცემდი, ერთი წუთით მაინც რომ გაეხსნას გონება, - თქვა ჩემ უკან მდგარმა უცნობმა ბიჭმა და ახლა მან სცადა, მოხუცს რამის გახსენებაში წაშველებოდა... - "ბომჟს" არ ჰგავს. ეტყობა, ოჯახიდანაა გამოსული. ეჰ, არავინ იცის, ვის როგორი სიბერე გველოდება, - თქვა იქვე მდგარმა ქალმა და მოხუცს ნაღვლიანი მზერა მოავლო.

ციოდა, წვიმდა და ქარი უბერავდა. მოხუცი ქალბატონი სკამზე დავსვით. ქარი სახეში უბერავდა და ჭაღარა თმას უწეწავდა... პატრულის ორივე თანამშრომელი გამალებული რეკავდა განყოფილებაში, - ზარი ხომ არ შემოსულა დაკარგული ადამიანის თაობაზეო? - მაგრამ უარყოფით პასუხს იღებდა. - როგორც კი ვინმე დარეკავს, მაშინვე გაგვაგებინეთ, - უბარებდნენ ისინი და თავიანთ ადგილსამყოფელს უთითებდნენ. მერე სთხოვეს, სხვა განყოფილებებში დაერეკათ და გაერკვიათ, დაკარგული ადამიანის შესახებ ხომ არ შესულა შეტყობინება?..

რა ელით დაკარგულ მოხუცებს თბილისში?
რატომ უწევს პატრულის ეკიპაჟს ზოგჯერ
მათი ლამის მთელი ღამე თან ტარება?
ვინ არის პასუხისმგებელი მათ დაბინავებაზე?
რას პასუხობენ ჟურნალისტს ქალაქის მერიასა და ჯანდაცვის სამინისტროში ამ პრობლემის თაობაზე?

ეს ყველაფერი წაიკითხეთ ჟურნალ "გზის" 31 მარტის ნომერში

truker
02 აპრილი 2016 00:30
არტაგს ვპასუხობ.როცა რამეს იტყვი ჯერ დაუფიქრდი რას ამბობ.ზოგმა ევროპაში გადაინაცვლა ან კიდე სხვაგან.წაიღო საქართველოში ნაშოვნი და არ მინდა ძმაო საქართველოვო.მე პირადად მყავს ორი ასეთი კიტრი ნანახი.არაფერი ვუთხარი დანარჩენების ხათრით.იმ დანარჩენის რომლებიც ოჯახის სარჩენად იყვნენ ჩამოსულები ევროპაში.და ომ წუთში აარც ერთმა არ იცოდა რა გზას დადგო ოდა.ასეტი ტიპის კიტრები ღმერტის წყალობით არ არის ბევრი.ბევრია ისეთები რომლებიც აქეთ გაჭირვებამ ჩამოიყვანა.მეც მათ შორის ვარ.ვერ მოვდივარ .ვიცი მაქსიმუმ 3 თვეში კაპიკი აღარ მექნება.სახელმწიფოს კიდე უბრალო მოქალაქეები მაგრად არ ანაღვლებთ.ეს უკვე მრავალჯერ არის დამტკიცებული.არც აქეთ გვყვება ვინმე თავს.ვიტანთ რაღაცეებს.ამიტო სანამ იტყვი ჯერ დაფიქრდი და მერე თქვი
არტაგი
01 აპრილი 2016 13:54
"ემიგრანტებს" - საფლავიდან სამშობლოს ერთგულება კომიკურად ჟღერს...ამ სიტყვებიდან ჩანს რომ აღარ აპირებთ დაბრუნებას და ამაზე მტკივა გული...
სხვა სიახლეები
ზაფხულის XXXI ოლიმპიადაზე საქართველოს სახელით მოასპარეზე სპორტსმენებს, თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში გაცილების ცერემონიალი მოუწყვეს, სადაც სპორტსმენები განსხვავებულ, არასპორტულ სამოსში გამოცხადდნენ.
დაწვრილებით...
21 ივლისს, ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად მორაგბეები: 32 წლის მერაბ კვირიკაშვილი და 26 წლის გიორგი ლომინაძე, ასევე მათი მეუღლეები დაშავდნენ.
დაწვრილებით...
"ჩინელებთან ხელშეკრულების ამუშავების შემდეგ, ხეობა, ფაქტობრივად, ტყისგან დაცარიელდა"
დაწვრილებით...
21 ივლისს, ქუთაისი-სამტრედიის შემოვლით გზაზე მომხდარი უმძიმესი ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად, ადგილზე გარდაიცვალა სამი ადამიანი, ოთხი კი - დაშავადა. მათ შორის არიან: საქართველოს რაგბის ეროვნული ნაკრების წევრი მერაბ კვირიკაშვილი და გუნდ "ლელოს" მოთამაშე გიორგი ლომინაძე. ასევე მათი მეუღლეები.
დაწვრილებით...
ჯალალ ედ-დინის ლაშქრობების გამო ქუთაისს ლტოლვილმა რუსუდან დედოფალმა თავისი მცირეწლოვანი ვაჟი, დავითი, 1232 წელს თანამოსაყდრედ გამოაცხადა.
დაწვრილებით...
ერთი კვირის წინ ექსტრემისტულმა დაჯგუფება „ისლამურმა სახელმწიფომ“ დაადასტურა ინფორმაცია მათი ერთ-ერთი ლიდერის ომარ-ალ შიშანის - თარხან ბათირაშვილის დაღუპვის შესახებ.
დაწვრილებით...
აჭარის რეგიონში მოქმედი გიდებისთვის ხარისხის ნიშნის მინიჭება იწყება.
დაწვრილებით...
გარდაცვლილებს შორის ორი ახალგაზრდა ცოლ-ქმარია, მესამე კი მათი მეგობარი გოგონა
დაწვრილებით...
"მძღოლს გაზეთიდან ამოჭრილი ჩემი სურათი ჰქონდა მიკრული სარკესთან, სტალინის ფოტოს გვერდით"
დაწვრილებით...
ქირავდება ბინა ბათუმში. ბინა წარმოადგენს
სასწრაფოდ! იყიდება ბაგების სტუდქალაქში ორი
სასწრაფოდ იყიდება 3 ოთახიანი, ნათელი,
სასწრაფოდ! იყიდება 400 მ/2 მიწის
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები