ეს ამბავი ერთ პატარა იმერულ ქალაქში მოხდა. გივი ბ-ძის ულამაზეს გოგოს უამრავი თაყვანისმცემელი ჰყავდა, მაგრამ თავად ნათია გადაწყვეტილებას ვერ იღებდა,

დაბადების დღეზე მივდივარ და საჩუქარი შემარჩევინეთ.

სიმართლე გითხრათ, თავიდან რომელიმე პოლიტიკოსთან ვაპირებდით ინტერვიუს, მაგრამ მათგან - ბათუმში ვარ, ანტალიაში ვარ, ბოდრუმში ვარ ან არუბაში ვარ - გვესმოდა და ასე ნელ-ნელა შეუმჩნევლად პოლიტიკოსებიდან იუმორისტებზე გადავედით, ისევე როგორც პოლიტიკა გადავიდა ამ ბოლო დროს იუმორზე.

ეს ამბავი კომუნისტების დროს მოხდა. ოზურგეთში სასადილოს გამგედ მუშაობდა საკმაოდ ენაკვიმატი ნოდარ ბ-ძე. ერთხელ, ერთი კლიენტი აღშფოთებული კიცხავდა

მთელი სამი წელი აბარებდა უმაღლესში ბენიას შვილი კაკო, მაგრამ ვერაფრით შეძლო მოხვედრა. ალბათ გახსოვთ,  კინოფილმ "უდიპლომო სასიძოში" მატარებლიდან

ცნობილი ექიმი-გინეკოლოგის, ბატონ ნოდარ ძნელაძის ნაამბობიდან: - 60-იან წლებში მომიწია მოსკოვში ჩასვლამ. მაშინ საბჭოეთის დედაქალაქის სასტუმროებში მოწყობა, განსაკუთრებით ქალაქის ცენტრში, დიდი პრობლემა იყო.

ზაფხულის ცხელი საღამო იყო, ბეღურებს სიცხისგან ბუმბული აბურძგნოდათ, ქუჩის ძაღლებს პირი მაქსიმალურად გაეღოთ და წითელი  ენები გადმოეგდოთ, მე კი ჩემი ერთადერთი კლასიკური კოსტიუმი მეცვა და რესტორანში მივიჩქაროდი.

მიხა კარგად გამოთვრა და შინისკენ მიმავალს ძილი რომ მოერია, იქვე გზად მდებარე სასაფლაოზე შეუხვია გამოსაძინებლად. შებინდებულზე გამოეღვიძა. დაინახა

ჯიბეში 14.345 ლარი მედო. ფული მთლიანად იმიტომ წამოვიღე, რომ მეშინოდა, სახლი არ გაექურდათ, თორემ აბა, ამდენი ფული რად მინდოდა, მაიამიში კი არ მივდიოდი. ზღვისპირეთში შუადღისას ჩავედი და ბინის ძებნას შევუდექი.

კომუნისტების დროს ქართული ფოლკლორის გუნდები ხშირად დადიოდნენ უცხოეთში. ერთ-ერთი ასეთი გუნდი, სადაც ბადრი მ. მღეროდა, ჩეხოსლოვაკიაში გაემგზავრა.

- ხედავ, არსენ! იმ შენს იყალთოს აკადემიაში რომ ჩამოგეყვანა უცხოეთიდან პედაგოგები, ჩვენს შთამომავლობას აღარ დასჭირდებოდა ჩამოყვანა.

არ მეგონა, ჩემი ხასიათი ქვეყანას თუ გამოადგებოდა. რა ხასიათი მაქვს? განსაკუთრებული არაფერი, უბრალოდ, ლანძღვა-გინებას ისე მშვიდად ვხვდები, როგორც საქართველოს ნაკრების კარი - გოლებს. ჰოდა, ეტყობა, ეს ჩემი სიმშვიდე ვიღაცას დასჭირდა და ერთ მშვენიერ დღეს "ზემოთ" დამიბარეს და მაცნობეს, რომ ხვალიდან ერთ-ერთ სამინისტროში ვიწყებდი მუშაობას.

ეს ამბავი მაშინ მოხდა, როცა საქართველოში ბევრი ებრაელი ცხოვრობდა. მოგეხსენებათ, მათთან ურთიერთობა სასიამოვნო იყო. ჩვენს რაიონში ცხოვრობდა კოლორიტი

80-იანი წლების ბოლოა. ეროვნული მოძრაობა დუღს და გადმოდუღს. საბურთალოს ქუჩაზე, ოთარ ჩართოლანის ერთოთახიან ბინაში ტელევიზორს დაძაბულები და თან სიამაყის გრძნობით ალესილები ვუყურებთ მე, ჩემი ძმა  კახა და მასპინძელი.

ამ ბოლო დროს, ზაფხულის სიცხის მიუხედავად, ჩვენს ქვეყანაში უცხოელ სტუმართა ნაკადი არ წყდება. ჯერ იყო და, იმხელა ამერიკის სახელმწიფო მდივანი გვეწვია, მერე იყო და, იმხელა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ჩამობრძანდა, იყო ლუქსემბურგის დელეგაციაც,

მოგეხსენებათ, ადამიანის ფანტაზია ულევია. მეც ჩემი მოკრძალებული ფანტაზიით გამოვირჩევი, თუმცა უნდა ვაღიარო, რომ ამაში ჩვენი პოლიტიკოსები მეხმარებიან. "კვირის პალიტრაში" ხშირად ვკითხულობ ანალოგიურ "ფანტაზიებს" და ამიტომაც გამიჩნდა სურვილი, თქვენთვის მომეწერა.