ანდერძი კოკოსი გრეჩიხასა თანა მინაწერი, 
ოდეს შეიპარა პარლამენტში
(რუსთველისებურად)
რაცა მიშას არა სწადდეს, არა საქმე არ იქნების,
ვინცა ამას ვერა მიხვდა, მოსკოვსა და პარიზს ჭკნების,
არ ეშინის ნაციონალთ მიტინგის და არჩევნების,
რა აზრი აქვს ეს მანდატი, მექნების თუ არ მექნების... 
არას გარგებს რუსთაველზე, უსარგებლოდ დიდხანს რჩენა,
წესი არის ქართველისა, პარტიების ცვლა და რბენა,
მომეწყინა ხელკეტები, გაზები და ცრემლთა დენა,
არა ძალუძს ხორციელსა, ვანოს ზედა გარდავლენა...
აქვთ უთვალავი წილები, ვერვისგან ანაწონები,
მისცეს თვისიანთ საჭურჭლე, ოდენ არაფრის მქონები,
ჰოდა, მივდივარ პარლამენტს, მუნ მე სკამისა მნდომები,
ნურცა შენ მომიგონებ და არცა მე მომეგონები.