ვერ ვაპატიე დედას მამის ღალატი, არადა, თურმე როგორ ვცდებოდი
ვერ ვაპატიე დედას მამის ღალატი, არადა, თურმე როგორ ვცდებოდი
21-02-2016
ძალიან თავნებობა და აგრესიული ვიყავი, რასაც გარდატეხის ასაკს აბრალებდნენ. ახლობლები დედაჩემს საყვედურობდნენ, - შენი ბრალია, პატარაობიდანვე ანებივრებდი და აი, შედეგიცო...

ის მაინც ცდილობდა, ნაბოლარა შვილის საქციელის გამართლებას, - მამამისის სიკვდილის შემდეგ შეიცვალა, თორემ ასეთი არ იყო, გავა დრო და დამშვიდდებაო.

არავინ იცოდა, რომ დედის მიმართ აგრესია ჯერ კიდევ პატარაობაში გამიჩნდა, როდესაც აღმოვაჩინე, რომ მამას ღალატობდა. ჩემთვის ბევრჯერ უკითხავს უახლოეს მეგობარს - რა გჭირს, გარეთ თბილი ხარ, ოჯახში კი ცივი და უხეშიო... მოკლედ მოვჭრიდი ხოლმე, - ალბათ მაქვს ამის მიზეზი-მეთქი. გვიან, როცა ჩემი სათაყვანებელი მამა მოულოდნელად გარდაიცვალა, გულში ჩაბუდებული დარდი ვეღარ დავიტიე, მინდოდა მეგობრისთვის მომეყოლა, მაგრამ მაინც ვერ შევძელი...

გავიდა დრო. გავთხოვდი, შვილი შემეძინა და მაინც... ვერ ვაპატიე დედას მამის ღალატი. მხოლოდ დედის გარდაცვალების შემდეგ გაირკვა სიმართლე, როცა მისი ჩანაწერები ვიპოვე. მხოლოდ ახლა გამიჩნდა სურვილი, თქვენთვის მომეყოლა ის, რაც წლების განმავლობაში მაწუხებდა: მამას დედა მგონი, შვილებზე მეტადაც კი უყვარდა. სანამ პატარა ვიყავი, სულ ვნატრობდი, დედას დავმგვანებოდი, მაგრამ, რაც ვიზრდებოდი, უფრო და უფრო მამას ვემსგავსებოდი. შვილებიდან ჩემი უფროსი ძმა ჰგავდა დედას და რაღაცნაირად მშურდა მისი. მერე მამა რუსეთში წავიდა და ჩემი ძმაც თან წაიყვანა. ძალიან უნდოდა, მთელი ოჯახი მის გვერდით ყოფილიყო, მაგრამ დედამ უარი უთხრა, მისი მშობლები ხშირად ავადმყოფოდნენ, ის მათი ერთადერთი შვილი იყო...

როცა შუათანა ძმამ სკოლა დაამთავრა და ისიც მამასთან წავიდა, დავრჩით მე და დედა. ერთხელ, მაშინ ათი წლის ვიყავი, შუაღამისას, ზარის ხმა ჩამესმა. რადგან არავინ შემოვიდა ჩემს საძინებელში, ვიფიქრე, მეზობელი გვესტუმრა-მეთქი და ძილი გავაგრძელე. ცოტა ხანში მამაკაცის ხმა ჩამესმა და მთვარეულივით წამოვხტი. სამზარეულოსკენ წავედი, მაგრამ სიტყვებმა - მე აღარ შემიძლია უშენობა, როდემდე უნდა გელოდო? მიატოვე ქმარი და წამოდი ჩემთან, არაფერს მოგაკლებო, - თითქოს მდუღარე გადამასხეს. კარი ოდნავ იყო შეღებული და უცნობი მამაკაცი დავინახე. არ ვიცი რამ შემაშინა, მაგრამ სასწრაფოდ გამოვტრიალდი და საწოლში ჩავწექი. დილით ყველაფერი ისე იყო, როგორც სხვა დროს. წამიერად ვიფიქრე, ხომ არ დამესიზმრა-მეთქი, მაგრამ საფერფლე სიგარეტის ნამწვით იყო სავსე, დედა კი არ ეწეოდა - დავიწყებოდა შუაღამის სტუმრის "ნაკვალევის" წაშლა...
იმის მერე ჩავიკეტე საკუთარ თავში. სამი წელი საშინლად ვიტანჯებოდი. მიკვირდა დედის საქციელი, ის ხომ მამას დიდი სიხარულით ხვდებოდა. გულში მატყუარას ვეძახდი, ხმამაღლა კი ამის თქმას ვერ ვბედავდი. ხშირად მარტო მყოფი ხმამაღლა ვლაპარაკობდი, დედას საქმეებს ვურჩევდი, მამის ღალატის გამო პასუხს ვთხოვდი. რამდენჯერმე სკოლაშიც არ წავედი და დედას ჩავუსაფრდი, დაველოდე სახლიდან მის გასვლას, კუდში მივდიე, ის კი ჯერ სილამაზის სალონში წავიდა, მერე იქიდან მამიდას შეხვდა, მერე კი შინ დაბრუნდა... ვერა და ვერ გამოვიჭირე. ამაზე უფრო ვბრაზდებოდი. მამა და ძმები ძველებურად არა, მაგრამ სამ თვეში ერთხელ მაინც ჩამოდიოდნენ. დედაც ისევ "სიხარულობანას" თამაშობდა. მერვე კლასში ვიყავი, შემთხვევით გავიგე, რომ აბორტი გაიკეთა. მეზობლის
ქალს ეუბნებოდა, - მუცელი
მომეშალა, არადა, კიდევ მინდოდა ბავშვის გაჩენაო. უეჭველი იყო, იმ კაცისგან იყო ორსულად, ჩანს, მაინც ახერხებდა საყვარელთან შეხვედრას. იმ პერიოდში ჩემზე უბედური არავინ მეგონა.
მერე მამა მოულოდნელად, ინფარქტით გარდაიცვალა. დედის დანახვა არ შემეძლო, მას ვადანაშაულებდი მამის სიკვდილში. არადა, ძალიან სასოწარკვეთილი იყო, ბევრს ტიროდა, ვერ ამშვიდებდნენ... გულში თვალთმაქცს ვეძახდი. დედაზე არც წლები, არც დარდი არ მოქმედებდა, ძველებურად ლამაზი და მომხიბვლელი იყო. ეს კიდევ უფრო მაღიზიანებდა. მისი გარდაცვალებიდან ერთი თვის შემდეგ საწერი მაგიდის უჯრა გავაღე და მისი ჩანაწერები წავიკითხე. სულმოუთქმელად წავიკითხე ასფურცლიანი რვეული.

გაგრძელება
სხვა სიახლეები
"ჟურნალ "ვოგში" მოხვედრა ყველა ხელოვანისთვის დიდი პატივია. ჩემი ნამუშევრები ბრიტანეთის "ვოგის" სამ ნომერში გამოქვეყნდა"
დაწვრილებით...
26 წლის ვარ. ერ­თი შვი­ლი მყავს - 3 წლის თა­მა­რი. ბა­ნა­ლუ­რად და­ვიწ­ყებ: სიყ­ვა­რუ­ლით გავ­თხოვ­დი. მე და ჩემ­მა ქმარ­მა სა­ა­ვად­მყო­ფო­ში გა­ვი­ცა­ნით ერ­თმა­ნე­თი. ორი­ვეს დე­და გვყავ­და ავად და ერთ პა­ლა­ტა­ში იწ­ვნენ.
დაწვრილებით...
"დედაჩემს საავადმყოფოში მივაკითხეთ და ვუთხარი, -ეს ქალი უკვე ჩემი ცოლია და თუ თავის მოკვლას ისევ დააპირებ, აზრი არა აქვს-მეთქი"
დაწვრილებით...
"ერთ დღესაც გამო­ვუცხადე, - მინდა ჩემი ქმარი იყო-მეთქი. გაოცებულმა შემომხედა: ნუთუ ვერ ხვდები, რომ ქვრივობის რისკზე მიდიხარო?"
დაწვრილებით...
ჩემი ამბავი ასე იყო: გავთხოვდი პატარა ასაკში, მშობლების მოწადინებით. სოფელში ვცხოვრობდი.
დაწვრილებით...
ლიკა რამდენიმე წელია, უცხოეთში ცხოვრობს. ამბობს, სამშობლოში არასოდეს დავბრუნდებიო.
დაწვრილებით...
"ჩემს ქა­ლიშ­ვილ­ზე მინ­და გი­ამ­ბოთ. მან უც­ნა­უ­რი რამ ჩა­ი­დი­ნა წლე­ბის წინ და ჩვენც, ვი­ნა­ი­დან "თავ­ზე გად­აგ­ვი­ა­რა", ოჯა­ხი­დან მო­ვიკ­ვე­თეთ.
დაწვრილებით...
"ნიკა ცდილობდა თავიდან მოვეშორებინე, უხეშად მელაპარაკებოდა, არ უნდოდა, რომ მასთან დავრჩენილიყავი. მე კი სულ მასზე ვფიქრობდი. საავადმყოფოდან რომ გაწერეს, შინ მივადექი, ჯერ გაოცდა, მერე გაბრაზდა, - ჩემთვის არ უნდა დაიტანჯო, ინვალიდი ტვირთად ვერ დაგაწვებიო"
დაწვრილებით...
"ნაადრევად - 18 წლის ასაკში გავთხოვდი. ჩემი ქმარი 23 წლის იყო. ჯაბა უზომოდ მიყვარდა, მის გარეშე სიცოცხლე ვერ წარმომედგინა...
დაწვრილებით...
”უკვე სამი შვილის დედა ვარ, არადა, ბავშვის ლოდინში ისეთი ჯოჯოხეთური წლები გამოვიარეთ, რომ სუროგატი დედის დახმარებით ბავშვის გაჩენის შესაძლებლობა ნამდვილი შვება აღმოჩნდა”
დაწვრილებით...
ნუცუბიძის ქუჩასთან ახლოს შავგულიძეზე, 17
სასწრაფოდ! ეს ფასი ექნება 10
სასწრაფოდ იყიდება ვეძისში წყნარ და
ბაკურიანის ცენტრში სასწრაფოდ! იაფად იყიდება
მასალების გადაბეჭდვა/რეპროდუცირება აკრძალულია, იხილეთ მასალის გამოყენების პირობები