"მივხვდი, საქართველოს ვერაფერი დააჩოქებს!"
22-06-2015
"მივხვდი, საქართველოს ვერაფერი დააჩოქებს!"
იმ ადგილებში, სადაც მეწყერმა ავი კვალი დატოვა, მოხალისეების ტევა არ იყო. ლაფში ამოსვრილნი თაკარა მზეში თავ­დაუზოგავად მუშაობდნენ. ზოგი წყალს დაატარებდა, ზოგიც - საკვებს... "უფასო ტაქსი"­ - ამ ტრაფარეტით თბილისის ცენტრში გამოჩენილმა მანქანამ მოქალაქეები გააკ­ვირვა. მალე 24 წლის გიორგი ლომიძე­ ყველას მეგობარი და დამხმარე გახდა. გიორგის ჯანმრთელობა ხელს არ უწყობს, მოხალისეებს გვერდით დაუდგეს, ამიტომ გადაწყვიტა, მძიმე შრომით დაღლილი და ლაფში ამოსვრილი გოგო-ბიჭები სახლებში მიეყვანა...
"ამათ რომ ვუყურებ, ვხვდები, ასეთი ახალგაზრდების ხელში
საქართველოს ვერაფერი დააჩოქებს", - ამბობდა აცრემლებული მოხუცებული კაცი.


"24 წლის ახალგაზრდა კაცი უფასოდ დაატარებს მგზ­ავრებს. ის ორი წელია, ტაქსის მძღოლად მუშაობს. როგორც ჩანს, არც საწვავს­ ითხოვს. საწვავი მაინც მიეცით. ჩვენ ასეთი კაცი უნდა დავაფასოთ. ვფიქრობ, მას კარგი სამსახურიც უნდა მოვუძებნოთ," - მოუწოდა ირაკლი ღარიბაშვილმა ქალაქის
მერს.

"განსაკუთრებული არაფერი გამიკეთებია"

გიორგი ლომიძე: - სამსახურს თუ შემომთავაზებენ, ალბათ, დავთანხმდები­ (19 ივნისს გაირკვა, რომ გიორგი ლომიძეს ნაძალადევის გამგეობაში დაასაქმებენ. - რედ.). მადლ­ობის მეტი რა მეთქმის. ბოლო დღეებში იმდენი კარგი­ ითქვა ჩემზე, მრცხვენია კიდეც, არადა, განსაკუთ­რებული არაფერი გამიკეთებია... ჯანმრთელობის გამო ფიზიკური შრომა არ შემიძლია, მაგრამ ძალიან მინდოდა, რაღაც წვლილი მეც შემეტანა ამ საქმეში. სხვა ვერაფერი მოვიფიქრე და ასე გადავწყვიტე მათი დახმარება. დედისერთა ვარ. ვცდილობ, რაც შეიძლება ბევრი ვიმ­უშაო. ჩემი შემოსავლის წყარო ეს არის.

- ესე იგი, ახლა თქვენი შემოსავლის ერთად­ერთ წყაროზე უარი თქვით...
- არა უშავს, ასეთი­ ტრაგედია ყველას გასაჭირია...

- სოციალურ ქსელ­ებში წერენ, რომ ამ დღეებში ტაქსით მგზავრობა გაძვირდა.­ რას ეტყოდი ასეთ­ მძღოლებს?
- მინდა, ყველას ვუთხ­რა, რომ მთავარია ერთ­­­სულოვნება. მოდი, ნუ­ ვიფიქრებთ, რომ ეს სხვისი­ გასაკეთებელია. ასე უფრო მეტს მივაღწევთ. ისედაც ხანმოკლეა ცხოვრება...

"ქართველი ვარ, ქართველი!"


იქენჩო ვაგუა:
- აქ ბევრი მოხალ­ისე ვართ ნიგერიიდან: სპორტსმენებიც, სტუდ­ენტებიც. საქართველოში დიდი ხნის წინ ჩამოვედი. ქართველი ვარ, ქართველი! ჩემი მეუღლე მცხეთელია - მაკა გაბრიელაშვილი. ორი შვილი გვყავს, ნახალოვკაში ვცხოვრობთ. აქ მანამ ვიმუშავებ, სანამ საქმე არ დაილევა.

"კათეტერიანად გამოვიქეცი"

ნუგზარ გოგუაძე:
- პირვე­ლ­ივე დღიდან აქ ვარ... ვხედავ, წყალში ბავშვის ფეხსაცმელი ტივტივებს. დაუფიქრებლად გადავეშვი ყელამდე ლაფში, ძლივს ამომიყვანეს, ცუდად გავხდი და საავადმყოფოში გამაქანეს. 5 საათს გავჩერდი, მერე კათეტერიანად გამოვიქეცი. აბა, რა გამაჩერებდა წამოკოტრიალებულს?!

"11 წლის ვარ"


ლურჯთვალება ნიკუშა კოპალეიშვილმა დანახვისთანავე მიიპყრო ჩემი ყურადღება. ის მუშაობაში უფრო მარდი აღმოჩნდა, ვიდრე საუბარში.
- 11 წლის ვარ. სკოლაში აღარ დავ­დივარ, ფეხბურთსაც აღარ ვთამაშობ... აქ ყოველდღე ჩამოვდივარ. მინდა, რაღაცით მაინც დავეხმარო დაზ­არალებულებს...
რამდენიმე­ წლის წინ ნიკუშას მამა მოუკლეს. ბავშვი საჯ­არო სკოლაში სწავლობდა, ერთხელ უჩხუბია და სამტრედი­ის ინტერნატში გადაუყვანიათ, თუმცა, გამოქცეულა­ და ახლა თბილ­ისში ცხოვრობს. ტრაგედი­ის პირველივე დღიდან თავს არ ზოგავს. სულ გვეხმარება, კაცივით მუშაობსო, - გვით­ხრეს მოხალისეებმა.

მოსკოველი მოხალისე

გიორგი ზლობინი:
- მე და ჩემმა მეუღლემ ცოტა ხნის წინ ჰამბურგერების ბიზნესი წამოვიწყეთ. როცა ეს საშინელება მოხდა, სოციალურ ქსელში ვნახეთ განცხადება, რომ სვანიძის ქუჩელებს საკვები და სამოსი სჭირდებოდათ... იმ ქუჩაზე არ შეგვიშვეს, მაგრამ მიმდებარე ტერიტორიაზე დავაყენეთ ჩვენი ავტომანქანა და საქმეს შევუდექით. მოხალისეებსა და დაზარალებულებს ლიმონათთან ერთად ჰამბურგერებს ვაწვდიდით. გაკვირვებულები მადლობას გვიხდიდნენ... მე და ვალერია მოსკოვიდან თებერვალში ჩამოვედით. ძალიან მოგვწონს საქართველო, ქართველი ხალხი და გვინდა, სამუდამოდ აქ დავრჩეთ საცხოვრებლად.

avimusaifi
22 ივნისი 2015 17:53
Chems wina momxsenebels -- ase mokled da amdeni shinaarsiani azris gadmocema?! albat atasobit adamianis mosazreba.. Sitkva ar maqvs dasamatebeli..
vaimedavuishen
22 ივნისი 2015 13:59
არ გაგიტყდეთ. ნუ დაბეჭდავთ. მაგრამ ავტორს მინდა ვუთხრა: მეც ეგრე მეგონა 9 აპრილი შემდეგ.

რედაქტორის რჩევით