ია სუ­ხი­ტაშ­ვი­ლის HOLLYWOOD-ური ოც­ნე­ბა
ია სუ­ხი­ტაშ­ვი­ლის  HOLLYWOOD-ური ოც­ნე­ბა
ია სუ­ხი­ტაშ­ვილს და­ვუ­რე­კე და შევ­თან­ხ­მ­დით, რომ დი­ლით მის საყ­ვა­რელ კა­ფე­ში შევ­ხ­ვ­დე­ბო­დით, სა­დაც სამ­სა­ხურ­ში წას­ვ­ლამ­დე ყო­ველ­თ­ვის მი­ირ­თ­მევს ჩა­ის. ეს მსა­ხი­ო­ბის ერ­თ­გ­ვა­რი რი­ტუ­ა­ლია.

იას ძა­ლი­ან უყ­ვარს ძი­ლი, ამი­ტომ, თუ აუცი­ლე­ბე­ლი საქ­მე არ აქვს, ლო­გინ­ში ნე­ბივ­რობს. არ და­უ­მა­ლავს, რომ ცუდ გუ­ნე­ბა­ზე იღ­ვი­ძებს, პირ­ვე­ლი ოცი წუ­თი გან­მარ­ტო­ე­ბუ­ლია და ფხიზ­ლ­დე­ბა. ამ დროს მის­თ­ვის ნე­გა­ტი­უ­რი ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­წო­დე­ბას ერი­დე­ბი­ან, რომ გან­წყო­ბა არ გა­უ­უ­ა­რე­სონ. გა­და­სა­ღებ მო­ე­დან­ზე მის­ვ­ლამ­დე ფინ­ჯა­ნი ჩა­ის­თ­ვის იც­ლის და მეც მე­პა­ტი­ჟე­ბა.
- ორ წე­ლი­წად­ზე მე­ტია, ყა­ვა
არ და­მი­ლე­ვია. ად­რე ძა­ლი­ან დი­დი დო­ზით ვი­ღებ­დი კო­ფე­ინს, ამი­ტომ გა­დავ­წყ­ვი­ტე მის­თ­ვის თა­ვი და­მე­ნე­ბე­ბი­ნა.

იამ სი­ცი­ლით მითხ­რა, რომ დი­ლა­ო­ბით კა­რა­ქი­ან პურს ვერ ღა­ლა­ტობს. მის მე­ნი­უ­ში ყვე­ლი და "ყიყ­ლი­ყოც" შე­დის. გათხო­ვე­ბის შემ­დეგ თა­ვად უწევს სა­უზ­მის მომ­ზა­დე­ბა, თუმ­ცა ად­რე დე­დაც ეხ­მა­რე­ბო­და. დე­და მის­თ­ვის ეტა­ლო­ნია.
- ბავ­შ­ვო­ბა­ში ვდარ­დობ­დი, ნე­ტავ,
ცოტა ხანს კი­დევ არ გა­ვი­ზარ­დო-მეთ­ქი, მე­ში­ნო­და, რომ დე­და ვე­ღარ მო­მე­ფე­რე­ბო­და უწინ­დე­ლი­ვით. მო­ზარ­დო­ბის ასაკ­ში იშ­ვი­ა­თად ვკა­მა­თობ­დით, თუმ­ცა ასა­კის მა­ტე­ბას­თან ერ­თად კონ­ფ­ლიქ­ტე­ბიც გახ­შირ­და. მის რჩე­ვებს ხან­და­ხან არ ვით­ვა­ლის­წი­ნებ­დი. ზოგ­ჯერ მი­ნა­ნია, რომ არ მო­ვუს­მი­ნე. მსა­ხი­ო­ბის აზ­რით, ადა­მი­ა­ნის­თ­ვის არა­ვი­ნაა მშო­ბელ­ზე ახ­ლო­ბე­ლი. დე­და იას ყვე­ლა პრე­მი­ე­რა­ზე ტი­რის, რად­გან არ­ტის­ტი უმე­ტეს­წი­ლად დრა­მა­ტულ რო­ლებს გა­ნა­სა­ხი­ე­რებს.

იას მა­მა 22 წლის ასაკ­ში გარ­და­ეც­ვა­ლა. მა­მის გახ­სე­ნე­ბი­სას ხმა­ში დარ­დი და მო­ნატ­რე­ბა შე­ე­პა­რა.
- მა­მა ძა­ლი­ან მიყ­ვარ­და და ამავ­დ­რო­უ­ლად მე­რი­დე­ბო­და მი­სი. ერ­თხელ ბავ­შ­ვო­ბის მე­გო­ბარ­თან უთან­ხ­მო­ე­ბა მო­მი­ვი­და. გუ­ლი ძა­ლი­ან დამ­წყ­ვი­ტა მის­მა საქ­ცი­ელ­მა. მომ­ხ­და­რის გა­მო სხვა კლას­ში გა­და­ვე­დი. მა­მამ მითხ­რა, ცხოვ­რე­ბა გზაა, მრა­ვა­ლი მო­სახ­ვე­ვით, ვინც ბო­ლომ­დე წა­მოგ­ყ­ვე­ბა, შე­ნი ნამ­დ­ვი­ლი მე­გო­ბა­რია, სხვე­ბი თუ გვერ­დ­ზე ჩა­უხ­ვე­ვენ, ამა­ზე გუ­ლი არ გეტ­კი­ნო­სო. ერ­თხელ და­მა­რი­გა, და­ა­ფა­სე ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­საც შენ­თან ერ­თად უხა­რია, თო­რემ გა­სა­ჭირ­ში ყო­ველ­თ­ვის მო­ი­ძებ­ნე­ბა ის, ვინც შენს უბე­დუ­რე­ბას გა­ი­ზი­ა­რებ­სო. ად­რე არ მეს­მო­და ამ სიტყ­ვე­ბის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა. მჯე­რო­და, რომ მე­გო­ბა­რი ჭირ­ში უნ­და გა­მო­ცა­დო. ახ­ლა ვხვდე­ბი, ძნე­ლია ისე­თი პი­როვ­ნე­ბის პოვ­ნა, რო­მელ­საც შე­ნი წარ­მა­ტე­ბის არ შურს.

თე­ატ­რა­ლუ­რი უნი­ვერ­სი­ტე­ტის დამ­თავ­რე­ბი­დან ორ კვი­რა­ში იამ გა­ი­გო, რომ რო­ბერტ სტუ­რუა "ჰამ­ლე­ტის­თ­ვის"“ მსა­ხი­ო­ბებს არ­ჩევ­და. გა­დაწყ­ვი­ტა, ბე­დი ეცა­და. რე­ჟი­სო­რი და­ინ­ტე­რეს­და, იას თა­ვი­სუ­ფა­ლი დრო ჰქონ­და თუ არა. თან­ხ­მო­ბა მი­ი­ღო. ორ დღე­ში სახ­ლ­ში ტე­ლე­ფო­ნის ზა­რი გა­ის­მა. იას უთხ­რეს, რომ ოფე­ლი­ას როლ­ზე და­ამ­ტ­კი­ცეს და სა­ღა­მოს რე­პე­ტი­ცი­ა­ზე უნ­და გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი­ყო. იამ მშობ­ლებს ახა­რა, რომ მი­სი დე­ბი­უ­ტი რუს­თა­ვე­ლის თე­ატ­რ­ში შედ­გე­ბო­და, რო­ბერტ სტუ­რუ­ა­სა და ცნო­ბილ მსა­ხი­ო­ბებ­თან ერ­თად იმუ­შა­ვებ­და. მა­მას ცრემ­ლი მო­რე­ვია. შვილ­მა მშობ­ლე­ბის სა­ხე­ზე ბედ­ნი­ე­რე­ბა და სი­ა­მა­ყე და­ი­ნა­ხა.

- სცე­ნა­ზე პირ­ვე­ლად რომ ავე­დი, მას­შ­ტაბ­მა დამ­თ­რ­გუ­ნა. პარ­ტე­რი­დან სცე­ნა დი­დი არ ჩანს... ვი­ფიქ­რე, რომ ჩამ­ყ­ლა­პავ­და. პრე­მი­ე­რამ­დე კუ­ლი­სებ­ში გან­მარ­ტო­ე­ბით ვი­ჯე­ქი და ვფიქ­რობ­დი, რომ და­ნე­ბე­ბი­სა და შეც­დო­მის დაშ­ვე­ბის უფ­ლე­ბა არ მქონ­და.
გა­გი­ჟე­ბუ­ლი ოფე­ლი­ას სცე­ნა ამ პერ­სო­ნა­ჟის­თ­ვის კულ­მი­ნა­ციაა. მქუ­ხა­რე აპ­ლო­დის­მენ­ტე­ბით და­მა­ჯილ­დო­ეს. სპექ­ტაკ­ლის­ შემ­დეგ ბა­ტონ­მა რო­ბი­კომ მითხ­რა, რომ რუს­თა­ველ­ში მსგავ­სი დე­ბი­უ­ტი დი­დი ხნის წინ ნა­ხა.

შუ­ადღე შე­მოქ­მე­დე­ბით წვა­ში

არ­ტის­ტი ლან­ჩის­თ­ვის გა­მო­ყო­ფილ დრო­ში ის­ვე­ნებს. ვცდი­ლობ, გან­ტ­ვირ­თ­ვა­ში ხე­ლი არ შე­ვუ­შა­ლო, ამი­ტომ ლუ­კა­ზე ვე­კითხე­ბი. ლუ­კა ფეხ­ბურ­თი­თაა გა­ტა­ცე­ბუ­ლი.
- ნე­ბის­მი­ერ სფე­რო­ში, სა­დაც ადა­მი­ანს გა­მარ­ჯ­ვე­ბის­თ­ვის ბრძო­ლა უწევს, უმუ­შავ­დე­ბა მი­ზან­ს­წ­რა­ფუ­ლო­ბის უნა­რი. ლუ­კა ფეხ­ბურთს რომც არ გაჰ­ყ­ვეს, ბრძო­ლი­სუ­ნა­რი­ა­ნო­ბა სხვა პრო­ფე­სი­ა­შიც გა­მო­ად­გე­ბა. მა­თე­მა­ტი­კა­ში კარ­გად ერ­კ­ვე­ვა, ამი­ტომ მინ­და, რომ ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი პრო­ფე­სია აირ­ჩი­ოს. თუ მე­ო­რე კრიშ­ტი­ა­ნო რო­ნალ­დო აღ­მოჩ­ნ­დე­ბა, რა თქმა უნ­და, ხელს შე­ვუწყობ. ლუკას ხატ­ვაც ეხერ­ხე­ბა. ბიჭს დე­და სა­ინ­ტე­რე­სო კუთხით და­უ­ნა­ხავს. ნა­ხატ­ში ხა­ზი გა­უს­ვამს მი­სი გრძე­ლი კის­რი­სა და ნაღ­ვ­ლი­ა­ნად დახ­რი­ლი წარ­ბე­ბის­თ­ვის. მსა­ხი­ო­ბი ნა­ხატს მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა შე­ი­ნა­ხავს, სა­ბო­ლო­ოდ კი კვლავ ავ­ტორს და­უბ­რუ­ნებს. ვფიქ­რობ, დე­დებს სენ­ტი­მენ­ტა­ლუ­რო­ბა უხ­დე­ბათ.
დე­და-შვი­ლი ზაფხულს ხში­რად ერ­თად ატა­რებს. აგა­რაკ­ზე მი­დი­ან, ომო­ბა­ნა­სა და ფეხ­ბურთს თა­მა­შო­ბენ.

სა­ღა­მო და სა­უ­ბა­რი ჰო­ლი­ვუდ­ზე


პა­ვი­ლი­ო­ნი­დან თე­ატ­რ­ში მივ­დი­ვართ. სცე­ნა­ზე გას­ვ­ლამ­დე საგ­რი­მი­ო­როს­კენ მი­მიძღ­ვე­ბა. იქა­უ­რო­ბა მყუდ­რო და იდუ­მა­ლია, ემო­ცი­ე­ბის პა­ლიტ­რას მა­გო­ნებს, დიდ ის­ტო­რი­ას ინა­ხავს. სარ­კეს­თან ნა­ხა­ტებს ვხე­დავ. ია თა­ვი­სი ოს­ტა­ტო­ბის ერთ-ერთ სა­ი­დუმ­ლოს მიმ­ხელს: - როლ­ში შეს­ვ­ლა­ში მხატ­ვ­რუ­ლი ტი­ლო­ე­ბი მეხ­მა­რე­ბა. ჩემ­ზე გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა იან ვერ­მე­ე­რის ნა­მუ­შე­ვარ­მა "გო­გო­ნა მარ­გა­ლი­ტის სა­ყუ­რით"“. ოფე­ლი­ას პერ­სო­ნა­ჟი ჩემ­თ­ვის ბო­ტი­ჩე­ლის "ვე­ნე­რას და­ბა­დე­ბამ" გახ­ს­ნა.

ადა­მი­ან­მა საყ­ვა­რე­ლი საქ­მი­სა და პი­რა­დი ცხოვ­რე­ბის ერ­თ­მა­ნე­თის­გან გა­მიჯ­ვ­ნა უნდა მო­ა­ხერ­ხოს. რა თქმა უნ­და, როლ­ზე მუ­შა­ო­ბი­სას სახ­ლ­ში სარ­კის წინ ვდგა­ვარ და პერ­სო­ნა­ჟის­თ­ვის და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბელ ნი­უ­ან­სებს ვქმნი, მაგ­რამ პრე­მი­ე­რის შემ­დეგ ეს პრო­ცე­სი სრულ­დე­ბა. ოჯა­ხის წევ­რებს თავს არ უნდა მო­ახ­ვიო შე­ნი პრო­ფე­სია, ერთ როლ­ზე ჩაბ­ჟი­რე­ბა სხვა გმი­რის გან­სა­ხი­ე­რე­ბა­სა და წინ­ს­ვ­ლა­შიც გიშ­ლის ხელს.
ძა­ლი­ან და­კა­ვე­ბუ­ლი ვარ, მაგ­რამ რო­მან­ტი­კის­თ­ვის მა­ინც ვპო­უ­ლობ დროს. ჩემ­თ­ვის რო­მან­ტი­კა სან­თ­ლე­ბით გაწყო­ბილ ვახ­შამ­თან სუ­ლაც არ ასო­ცირ­დე­ბა. რო­მან­ტი­კუ­ლია სა­უბ­რე­ბი მა­ღალ მა­ტე­რი­ებ­ზე, იმი­ტომ, რომ თა­ნა­მედ­რო­ვე სამ­ყა­რო­ში, სამ­წუ­ხა­როდ, ბევ­რი ფა­სე­უ­ლო­ბა გაქ­რა. რო­გორც შექ­ს­პირ­მა თქვა, "და­ნი­ა­ში რა­ღაც დალ­პა"...“ ისე­ვე დალ­პა მსოფ­ლი­ო­შიც...

იას ამე­რი­კუ­ლი კი­ნო­ინ­დუს­ტ­რია არ­ტის­ტის გან­ვი­თა­რე­ბის­თ­ვის სა­უ­კე­თე­სო ად­გი­ლად ესა­ხე­ბა. იქ კომ­ფორ­ტია. ვერ გა­ი­გებთ ფრა­ზას: "ფილ­მის გა­და­ღე­ბას ვიწყებ, მაგ­რამ ფუ­ლი არ მაქვს". მსა­ხი­ო­ბი ამ­ბობს, რომ ჰო­ლი­ვუ­დი სი­ცოცხ­ლით სავ­სე, ხმა­უ­რი­ა­ნი და ფე­რა­დი ად­გი­ლია. და­იმ­ს­ხ­ვ­რა მი­თი, რომ თით­ქოს ჰო­ლი­ვუ­დის მსა­ხი­ო­ბო­ბა მი­უწ­ვ­დო­მე­ლია. იას უკ­ვ­და­ვე­ბის ფორ­მუ­ლად პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლიზ­მი, ბე­დის­წე­რა და სუფ­თა ადა­მი­ა­ნუ­რი ბუ­ნე­ბა მი­აჩ­ნია.
- მა­ში­ნაც კი, თუ გა­რე­წარ პერ­სო­ნაჟს ასა­ხი­ე­რებ, მა­ყუ­რე­ბე­ლი ეკ­რა­ნი­დან და სცე­ნი­დან შენს ფლუ­ი­დებს იღებს და უყ­ვარ­დე­ბი. თუ მსა­ხი­ო­ბი ზე­მოხ­სე­ნე­ბულ სამ კომ­პო­ნენტს გა­ა­ერ­თი­ა­ნებს, მო­მა­ვალ თა­ო­ბას აუცი­ლებ­ლად ემახ­სოვ­რე­ბა. ეს მო­საზ­რე­ბა გან­მიმ­ტ­კი­ცა კო­ტე თო­ლორ­და­ვამ.

პრი­ვა­ტუ­ლი სივ­რ­ცით დაგ­ვირ­გ­ვი­ნე­ბუ­ლი ღა­მე

იას გარ­და­სახ­ვის სა­ო­ცა­რი უნა­რი აქვს. დაღ­ლი­ლი ჩა­მო­დის კი­ბე­ზე და ჩვე­ნი ჟურ­ნა­ლის­თ­ვის პო­ზი­რებს.
ათის ნა­ხე­ვა­რია და სახ­ლ­ში წას­ვ­ლის დროა... ზოგ­ჯერ არა­ნორ­მა­ლურ რე­ჟიმ­ში მუ­შა­ობს და შინ გა­ცი­ლე­ბით გვი­ან, ხუ­თი სა­ა­თის­თ­ვის, ბრუნ­დე­ბა. მას ვე­რას­დ­როს ნა­ხავთ ღა­მის კლუ­ბებ­ში ან რეს­ტორ­ნებ­ში. მე­გობ­რე­ბი ჰყავს და მათ ნახ­ვას ახერ­ხებს კი­დეც, მაგ­რამ თა­ვი­სუ­ფალ დროს ძი­რი­თა­დად ლუ­კას უთ­მობს. დამ­შ­ვი­დო­ბე­ბამ­დე მი­მო­ვი­ხი­ლეთ მო­და და შო­პინ­გი. იას­თ­ვის მო­დაა ის, რისი აღ­ქ­მაც თვალს სი­ა­მოვ­ნებს. ტან­საც­მ­ლის შერ­ჩე­ვი­სას ყუ­რადღე­ბას ხა­რისხს აქ­ცევს და არა ბრენდს.

- ერ­თხელ ყო­ველ­დღი­ურ, რეტ­­რო­ს­ტი­ლის კა­ბას კე­დე­ბი შე­ვუ­ხა­მე, სუ­რა­თი გა­და­ვი­ღე და სო­ცი­ა­ლურ გვერ­დ­ზე გა­მო­ვაქ­ვეყ­ნე. მწა­რე კო­მენ­ტა­რი და­მი­წე­რეს. რო­გორც ვი­ცი, არც ერთ წიგ­ნ­ში არ წე­რია, რომ კე­დი მა­ინ­ც­და­მა­ინც შარ­ვალ­თან ან შორ­ტ­თან უნ­და ჩა­იც­ვა. ექ­ს­პე­რი­მენ­ტე­ბი მიყ­ვარს. მა­გა­ლი­თად, სპორ­ტუ­ლ სა­მოს­თან კლა­სი­კურ ვარ­ცხ­ნი­ლო­ბას ვარ­ჩევ. სა­ინ­ტე­რე­სოა, არას­დ­როს იცი, სა­ბო­ლო­ოდ რა გა­მო­ვა.
მსა­ხი­ობს სა­დარ­ბა­ზოს კარ­თან თბი­ლად ვემ­შ­ვი­დო­ბე­ბი და მად­ლო­ბას ვუხ­დი სა­ინ­ტე­რე­სო დღის­თ­ვის... კა­რის მიღ­მა იას პრი­ვა­ტუ­ლი სივ­რ­ცე იწყე­ბა...

თა­თუ­ლი ღვი­ნი­ა­ნი­ძე
ჟურნალი "ბომონდი", ივლისი
ანო
26 ივლისი 2015 10:10
მიშა მესხი ??? თუ რამე კარგად ვერ გავიგე ....
გააკეთე კომენტარი

კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას,სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.

რეგისტრაციისა და ავტორიზაციის გავლის შემდეგ აღარ მოგიწევთ დაცვის კოდისა და სხვა ინფორმაციის მითითება!

თქვენი კომენტარები გამოქვეყნდება ყოველდღე 11.00-დან 19.00 საათამდე, გამოგზავნიდან 30 წუთის განმავლობაში.

19.00 საათის შემდეგ მიღებული კომენტარები დაიდება მეორე დღეს.

P.S. ვრცელი კომენტარის გაკეთებისას ეცადეთ, ჩაეტიოთ 4 წუთში, ან დააკოპიროთ სხვა პროგრამაში აკრეფილი ტექსტი.

რუბრიკის სხვა სიახლეები
რომელი საარჩევნო სისტემაა თქვენთვის მისაღები ყველაზე მეტად?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
რომელი საარჩევნო სისტემაა თქვენთვის მისაღები ყველაზე მეტად?
ბლოგერები
თვის კითხვადი სტატიები