ივლიტას სამი წლის კვირიკე ხელში ჰყავდა აყვანილი და ისე წარსდგა სამსჯავროზე - დღეს კვირიკობაა
ივლიტას სამი წლის კვირიკე ხელში ჰყავდა აყვანილი და ისე წარსდგა სამსჯავროზე - დღეს კვირიკობაა
დღეს მართლმადიდებელი ეკლესია წმიდათა ივლიტასა და კვირიკეს ხსენებას აღნიშნავს. ქართველებმა საოცრად შეისისხლხორცეს ეს დღე და მას ჩვენებურად კვირიკობა უწოდეს.

ივლიტა, საოცრად მშვენიერი ახალგაზრდა ქალი, წარჩინებულთა გვარს ეკუთვნოდა და ლიკაონიის ქალაქ იკონიაში ცხოვრობდა. მეუღლე რომ გარდაეცვალა, შვილი რამდენიმე თვისა დარჩა. ივლიტა ქრისტიანი იყო და თავის ერთადერთ ვაჟსაც უფლის რწმენითა და სასოებით ზრდიდა.

მერე, დიოკლეტიანეს ბრძანებით, ქრისტიანთა დევნა დაიწყო. ივლიტას შეეშინდა, რომ წამებას ვერ გაუძლებდა, ამიტომ მთელი თავისი ქონება დატოვა და ჯერ
სელევკიაში გაიხიზნა, შემდეგ კი - ტარსოსში. იქ საოცარი უბრალოებით ცხოვრობდა მდაბიოთა და გლახაკთა შორის. მაგრამ მაინც იცნეს, შეიპყრეს და მმართველთან მიიყვანეს, რომელსაც სახელად ალექსანდრე ერქვა. ივლიტას სამი წლის კვირიკე ხელში ჰყავდა აყვანილი და ისე წარსდგა სამსჯავროზე. ალექსანდრემ ვინაობა ჰკითხა, პასუხად კი მიიღო:

"მე ქრისტიანი ვარ...
ჩემი სამშობლო კი ზეციური იერუსალიმია!"

ივლიტას შვილი ხელიდან გამოჰგლიჯეს და ხარის ძარღვებით დაუწყეს ცემა. კვირიკე ტიროდა, დედისაკენ იწევდა, მაგრამ ამაოდ. ამ ტირილმა ალექსანდრეს ყურადღება მიიქცია. იგი დააკვირდა ბავშვს და მისი სილამაზით მოიხიბლა. ბრძანა, მასთან მიეყვანათ. კალთაში ჩაისვა, მოეფერა და ტკბილეული შესთავაზა. მაგრამ პატარა განუწყვეტლივ ტიროდა და კვლავ დედისაკენ იწევდა, თან გამუდმებით იმეორებდა: "მეც ქრისტიანი ვარ!"

ალექსანდრემ ბავშვი ძირს დაანარცხა და წიხლი ჰკრა. კვირიკე იმ კიბის საფეხურებზე დაგორდა, რომელიც მმართველის ტახტისაკენ მიემართებოდა, თავი დააარტყა და გარდაიცვალა.

ამ ყველაფერს საკუთარი თვალებით ხედავდა ივლიტა და შვილის ტკივილი ხარის ძარღვებზე მეტად უფლეთდა გულს. მაგრამ, იმის დანახვამ, რომ მისი შვილი ქრისტიანად აღესრულა, კიდევ უფრო გააძლიერა და განამტკიცა შვილმკვდარი ქალი. მადლობა შესწირა უფალს იმისათვის, რომ კვირიკე წმინდანთა დასს შეუერთდა და ალექსანდრეს მიერ მოვლენილ სასტიკ სატანჯველს უდრტვინველად შეხვდა: მას რკინის წვერბასრი იარაღებით დაუწყეს ჯიჯგნა, ჭრილობებში კი გამდნარ ფისს ასხამდნენ.

რამდენჯერმე მოუწოდა მმართველმა, შებრალებოდა თავისი ყმაწვილქალობა და სიცოცხლე და კერპებისათვის შეეწირა მსხვერპლი, მაგრამ ივლიტა შეუდრეკელი იყო და მუდმივად ერთსა და იმავეს პასუხობდა: "არ მოვუდრეკ ქედს უტყვსა და უსმ კერპებს. მე მხოლოდ ჩემს უფალს, იესო ქრისტე ვეთაყვანები!"

ალექსანდრე მისი ტანჯვის ყურებით დაიღალა, ჯალათები - მისი წამებით, მაგრამ წმინდა ივლიტა კვლავ მტკიცედ აღიარებდა ქრისტეს. მაშინ მმართველმა ბრძანა, მსხვერპლისათვის თავი მოეკვეთათ. ქალმა მადლობა შესწირა უფალს სიკვდილის წინა ლოცვაში, იმის გამო, რომ ისიც და თავისი ძეც უფალთან ყოფნის ღირსი გახადა, და თავი მოუხარა ჯალათს.

ეს ამბავი დაახლოებით 305 წელს მოხდა. დედა-შვილის გვამები მხეცების დასაჯიჯგნად დაყარეს ქალაქგარეთ, ტრიალ მინდორზე. თუმცა, ივლიტას ერთგულმა მხევლებმა ფარულად წამოიღეს და პატივით მიაბარეს მიწას მათი ნატანჯი სხეულები.

მართლმადიდებელი ქრისტიანები დღესაც სიყვარულით ლოცულობენ მათი ხატების წინაშე და წმინდა კვირიკესა და ივლიტას ოჯახის კეთილდღეობასა და სნეული ბავშვების გამოჯანმრთელებას ევედრებიან.
მკითხველის კომენტარი (13)
manana
28 აგვისტო 2018 23:05
dzalian saintereso statiaa.minda gitxrat ,rom kvirikobis dgesaswauls agnishnaven sofel cheremshi,gurjaanis raionshi.aris patara salocavi .am salocavs jachvadzeebis salocavi hqvia da ashenebulia wminda kvirikes saxelze.
ზოია
31 ივლისი 2016 00:04
შეგვეწიოს წმინდა ივლიტას და კვირიკეს მადლი დაიფაროს სრულიად საქართველო,ყველა მართლმადიდებელი ქრისტიანი მათ მიმართ აღვლენილმა წირვა-ლოცვამ.
ხოლო კითხვას იმის შესახებ თუ სად მდებარეობს სტატიაში მოყვანილი ქალაქები იკონია,ტარსუსი და სხვა.გეტყვი,რომ ესენი ისტორიული ქალაქები და რეგიონები არიან და მდებარეობდნენ დღევანდელ წინა აზიაში.დაახლოებით სირია-პალესტინა-ისრაელის ტერიტორიაზე.
Gvantsa
30 ივლისი 2016 19:30
Kvirikobastan ertad aucileblad axsenet ivlitobac,tu ar icit getyvit rom ivlitoba aginishneba qartlis ert ert ulamazes sopelshi lamisyanashi.redaqcias vtxov moamzados reportaji ivlitobis shesaxeb
iisari
30 ივლისი 2016 18:46
კიევსკი მეგობარო,იქნებ არ არის ეს ზღაპარი. ღმერთმა სიბერით დაუძლურებამდე გაცოცხლოს და ვინც მოგავლინა ამ ქვეყნად ისევ იმის წყალობის იმედად დარჩები ბოლოს.
შალვა
29 ივლისი 2016 21:44
მადლობთ სტატიის ავტორს, ჩემს სოველშია წმინდა კვირიკეს ეკლესია და ყოველ წელს ვზეიმობთ ამ წმინდა დღესასწაულს, წელს ბალტიისპირეთიდან გვყვავდა სტუმრები და ასე შემდეგ,გვფარავდეს წმინდა ივლიტეს და კვირიკეს მადლი!
1234
29 ივლისი 2016 21:14
დიდება ქრისტე ღმერთს! ღმერთო ამრავლე ჭეშმარიტი ქრისტიანები!!
kievski
29 ივლისი 2016 03:43
ქალბატონო მარიამ, ინფორმაციას რომ გვაწვდით ეგება ის მაინც დაგეწერათ სადაა ლიკაონია , ან მისი ქალაქი იკონია. ვინ იყო დიოკლეტიანე და საერთოდ რომელ რეგიონზეა ლაპარაკი. ეს ისე, უმეცრებისათვის, გუგლში რომ არ ვიქექოთ. ყველა არა ვართ ღრმად გარკვეული მსგავს თემებში და ინფორმაციას უფრო გასაგებად თუ მოგვაწოდებთ მადლობელი დაგრჩებით, არადა ერთეულებისთვის თუ წერთ, მსგავსი ზღაპრები პირადში მოუყევით ან საბავშვო გაზეთში.
ჯულიაგულია
28 ივლისი 2016 22:01
მართლაც უღრმესი მადლობა ასეთი კარგი სტატიისათვის , არც მე ვიცოდი ეს ისტორია შემინდოს უფალმა დიდება მათ სულებს აიასეტი ისტორიები უნდა მრავლად იწერებოდეს რომ წავიკითხოთ,მადლობა სტატიისათვის
ილია
28 ივლისი 2016 15:42
დღევანდელი დღის მადლი შეეწიოს სრულიადსაქართველოს,მალე გამთლიანებულ და ლამაზ საქართველოში გვეცხოვროს.
ინი
28 ივლისი 2016 15:37
ღმერთმა გაანათლოს ომათი სულები

რუბრიკის სხვა სიახლეები
თქვენი აზრით, საჭიროა თუ არა  ლუსტრაციის კანონის მიღება?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
თქვენი აზრით, საჭიროა თუ არა ლუსტრაციის კანონის მიღება?
დღის კითხვადი სტატიები
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
თვის კითხვადი სტატიები