"მთე­ლი ჩემი ცხოვ­რე­ბა გმირს ვე­ძებ­დი და ბო­ლოს მივ­ხვდი - ნამ­დვი­ლი გმი­რი ყო­ველ­თვის ჩემ გვერ­დით იყო" - ანასტასია ხაჩიძის ემოციური წერილი დედაზე
"მთე­ლი ჩემი ცხოვ­რე­ბა გმირს ვე­ძებ­დი და ბო­ლოს მივ­ხვდი - ნამ­დვი­ლი გმი­რი ყო­ველ­თვის ჩემ გვერ­დით იყო" - ანასტასია ხაჩიძის ემოციური წერილი დედაზე
ხა­თუ­ნა ჟორ­და­ნია უკვე თვე­ე­ბია მძი­მე სენს ებ­რძვის. მან მკურ­ნა­ლო­ბის კურ­სი ის­რა­ელ­ში გა­ი­ა­რა, ახლა თავს უკეთ გრძნობს. აქ­ტი­უ­რობს სო­ცი­ა­ლურ ქსე­ლებ­ში. ის და მისი ოჯა­ხის წევ­რე­ბი კი ხში­რად უზი­ა­რე­ბენ გულ­შე­მატ­კივ­რებს სხვა­დას­ხვა მე­დი­ა­სა­შუ­ა­ლე­ბით ინ­ფორ­მა­ცი­ას ჯან­მრთე­ლო­ბის მდგო­მა­რე­ო­ბის შე­სა­ხებ.

ამ­ჯე­რად ხა­თუ­ნა ჟორ­და­ნია თა­ვი­სი უმ­ცრო­სი ქა­ლიშ­ვი­ლის, ანას­ტა­სია ხა­ჩი­ძის ეს­სეს აქ­ვეყ­ნებს, რო­მე­ლიც გო­გო­ნამ მას დე­დის დღეს წა­უ­კი­თხა - "რად­გა­ნაც ჩემს შვი­ლებს არ აქვთ "ფე­ის­ბუ­ქი", უნდა დავ­დო ანას­ტა­სი­ას ესსე, რო­მე­ლიც რამ­დე­ნი­მე ხნის წინ და­წე­რა და დე­დის დღეს წა­მი­კი­თხა.
ალ­ბათ მომ­კლავს, რომ გა­ვა­სა­ჯა­რო­ვე, მაგ­რამ ვინც წა­ი­კი­თხავს, მიხ­ვდე­ბა რომ ეს უნდა გა­მე­კე­თე­ბი­ნა", - წერს ხა­თუ­ნა.

ანას­ტა­სია თავი ეს­სე­ში დე­დის შე­სა­ხებ ყვე­ბა და იმ დღეს იხ­სე­ნებს, რო­დე­საც დედა ავად პირ­ვე­ლად გახ­და, გვიყ­ვე­ბა სა­კუ­თარ გან­ცდებ­ზე, ემო­ცი­ებ­ზე და იმ გან­საც­დელ­ზე, რო­მე­ლიც გა­მო­ი­ა­რეს. გთა­ვა­ზობთ ნა­წილს მისი წე­რი­ლი­დან:

"მთე­ლი ჩემი
ცხოვ­რე­ბა გმირს ვე­ძებ­დი და ბო­ლოს მივ­ხვდი, რომ ნამ­დვი­ლი გმი­რი ყო­ველ­თვის ჩემ გვერ­დით იყო. ორი წლის წინ, 2019 წლის ზა­ფხულ­ში, სკო­ლის არ­და­დე­გე­ბი და­ი­წყო და ჩემი გო­ნე­ბა მო­იც­ვა მოგ­ზა­უ­რო­ბა­ზე და გარ­თო­ბა­ზე ფიქ­რმა. რო­დე­საც ჩან­თე­ბი ჩა­ვა­ლა­გეთ, დე­დამ თავი ცუ­დად იგ­რძნო, გა­ნუ­წყვეტ­ლივ ახ­ვე­ლებ­და. დე­და­ჩე­მი, თუნა ყვე­ლა­ზე ჯან­მრთე­ლი ადა­მი­ა­ნი იყო, ვი­საც კი ვიც­ნობ­დი. გააგრძელეთ კითხვა
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რუბრიკის სხვა სიახლეები