"მაშინ მო­მიკ­ვდა ყვე­ლა­ზე ძვირ­ფა­სი ადა­მი­ა­ნი, ვი­საც ალ­ბათ ყვე­ლა­ზე ძა­ლი­ან ვუყ­ვარ­დი. არა­სო­დეს მო­მი­ყო­ლია ეს ის­ტო­რია..."
"მაშინ მო­მიკ­ვდა ყვე­ლა­ზე ძვირ­ფა­სი ადა­მი­ა­ნი, ვი­საც ალ­ბათ ყვე­ლა­ზე ძა­ლი­ან ვუყ­ვარ­დი. არა­სო­დეს მო­მი­ყო­ლია ეს ის­ტო­რია..."
პო­ლი­ტი­კო­სი და ად­ვო­კა­ტი ეკა ბე­სე­ლია წლე­ბის შემ­დეგ პირ­ვე­ლად სა­უბ­რობს მა­მა­კაც­ზე, რო­მე­ლიც მისი ცხოვ­რე­ბის ყვე­ლა­ზე დიდი სიყ­ვა­რუ­ლი იყო. რო­გორც "ფორ­მუ­ლას" გა­და­ცე­მა "ყვი­თელ ყუთ­ში" სა­უბ­რი­სას მან აღ­ნიშ­ნა, სწო­რედ ამ ადა­მი­ან­მა გა­და­ად­გმე­ვი­ნა პირ­ვე­ლი ნა­ბი­ჯე­ბი სა­ად­ვო­კა­ტო საქ­მი­ა­ნო­ბა­ში.

ტრა­გი­კუ­ლად დას­რუ­ლე­ბულ სიყ­ვა­რულ­ზე ცნო­ბი­ლი ქალ­ბა­ტო­ნი საკ­მა­ოდ ემო­ცი­უ­რად სა­უბ­რობს:

"ადრე, მე ვიხ­სე­ნებ­დი ჩემს პირ­ველ საქ­მეს, პირ­ველ ნა­ბი­ჯებს სა­ად­ვო­კა­ტო სფე­რო­ში. რთუ­ლი იყო ჩემ­თვის ის პე­რი­ო­დი, რად­გან მა­შინ პირ­ვე­ლი ოჯა­ხი და­მენგრა. ვიხ­სე­ნებ­დი ადა­მი­ანს, რო­მე­ლიც ძა­ლი­ან და­მეხ­მა­რა და რო­გორც ადა­მი­ანს, მას­წავ­ლა
პრაქ­ტი­კულ უნარ­ჩე­ვე­ვე­ბი, თუ რო­გორ გა­მევ­ლო სირ­თუ­ლე­ე­ბი. რამ­დე­ნი­მე თვე გრძელ­დე­ბო­და ეს ურ­თი­ერ­თო­ბა. ეს იყო 8-9 თვე. ეს იყო ისე­თი დიდი ემო­ცი­ით პა­ტი­ვის­ცე­მით და სიყ­ვა­რუ­ლით დატ­ვირ­თუ­ლი და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა, რომ მსგავ­სი მას შემ­დეგ არა­ფე­რი მი­ნა­ხავს. 9 თვე­ში ის ადა­მი­ა­ნი გარ­და­იც­ვა­ლა. ის ჩემ­თვის იყო ყვე­ლა­ზე დიდი მე­გო­ბა­რი და ძვირ­ფა­სი ადა­მი­ა­ნი.
ეს იყო ძა­ლი­ან დიდი სტრე­სი. მო­მიკ­ვდა ყვე­ლა­ზე ძვირ­ფა­სი ადა­მი­ა­ნი, ვინც მა­შინ შე­იძ­ლე­ბო­და მყო­ლო­და და ვი­საც ალ­ბათ ყვე­ლა­ზე ძა­ლი­ან ვუყ­ვარ­დი. ასე­თი ფა­ქი­ზი და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა მას შემ­დეგ არც არა­სო­დეს მიგ­რძვნია.

ჩვენ შო­რის ძა­ლი­ან სუ­ლი­ე­რი კავ­ში­რი იყო. ეს გა­მიგ­რძელ­და დიდ­ხანს. პირ­ვე­ლი რა­მაც ამ სტრე­სი­დან გა­მო­მიყ­ვა­ნა, გა­მახ­სენ­და რომ ცი­ხე­ში დარ­ჩა დიშ­ვი­ლი, რო­მელ­საც თა­ვად იცავ­და, მაგ­რამ ვერ გა­მო­ას­წრო მისი გა­მოყ­ვა­ნა. არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი ბიჭი იყო. ავ­დე­ქი და და­ვი­წყე ამ საქ­მე­ზე მუ­შა­ო­ბა, რამ­დე­ნი­მე თვე­ში სა­ოც­რე­ბა მოხ­და და ეს ბიჭი გა­მო­ვიყ­ვა­ნე ცი­ხი­დან. ვა­ლიც მო­ვი­ხა­დე და თით­ქოს რა­ღაც არა­მი­წი­ე­რი ძალა მეხ­მა­რე­ბო­და იმ დროს.

მას ჰყავ­და მწვა­ნე ავ­ტო­მან­ქა­ნა, ალ­ბათ დღემ­დე ამი­ტომ მიყ­ვარს მწვა­ნე ფერი. ერთ დღეს მოვ­დი­ვარ პავ­ლოვ­ზე, დავ­ინა­ხე ეს მან­ქა­ნა, რო­დე­საც მას მი­ვუ­ახ­ლოვ­დი სიგ­ნა­ლი­ზა­ცია ჩა­ირ­თო, გა­მო­ვი­და მისი ახა­ლი პატ­რო­ნი (ეს მან­ქა­ნა უკვე სხვა­ზე იყო გა­ყი­დუ­ლი)... ემო­ცი­უ­რად ძა­ლი­ან გან­ვი­ცა­დე. მი­ვე­დი მას­თან და ვკი­თხე, ხომ არ ყიდ­და მან­ქა­ნას. არაო, მი­თხრა. ვთხო­ვე, თუ ოდეს­მე და­ა­პი­რებთ გა­ყიდ­ვას, მე ვი­ყი­დით­ქო და და­ვუ­ტო­ვე ჩემი სა­კონ­ტაქ­ტო ნო­მე­რი. გა­დის რამ­დე­ნი­მე თვე და მი­რე­კავს ეს ბიჭი და მე­უბ­ნე­ბა, რომ პო­ლი­ცი­ა­ში მი­ბა­რე­ბენ და დამ­ჭირ­დე­ბა ამის გა­ყიდ­ვა და თუ გინ­და წა­იყ­ვა­ნე­თო. რო­გორ ჩა­ვე­დი სა­ჩხე­რე­ში არ მახ­სოვს. ვი­ყი­დე ეს მან­ქა­ნა და სულ მყავ­და, სა­დამ­დეც გაძ­ლო იქამ­დე მყავ­და. სხვა­თა­შო­რის ამ მან­ქა­ნა­ში გარ­და­იც­ვა­ლა, ამი­ტომ ვე­ძებ­დი სულ ამ მან­ქა­ნას.

მე ისე­თი მად­ლი­ე­რი ვარ ამ ადა­მი­ა­ნის, მე მის ოჯახ­თან ძა­ლი­ან ვმე­გობ­რობ­დი და დღემ­დე ვმე­გობ­რობ და ძა­ლი­ან მიყ­ვარს ეს ხალ­ხი. იმ ადა­მი­ან­მა ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში ძა­ლი­ან დიდი კვა­ლი და­ტო­ვა. საფ­ლავ­ზე დღემ­დე დავ­დი­ვარ. არა­სო­დეს მო­მი­ყო­ლია ეს ის­ტო­რია. ძა­ლი­ან მძი­მეა ეს ყვე­ლა­ფე­რი". წყარო
08 მაისი 2021 15:17
დზლიერი ქალბატონი ჯანმრტელობას გისურვებტ
გააკეთე კომენტარი

კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას,სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.

რეგისტრაციისა და ავტორიზაციის გავლის შემდეგ აღარ მოგიწევთ დაცვის კოდისა და სხვა ინფორმაციის მითითება!

თქვენი კომენტარები გამოქვეყნდება ყოველდღე 11.00-დან 19.00 საათამდე, გამოგზავნიდან 30 წუთის განმავლობაში.

19.00 საათის შემდეგ მიღებული კომენტარები დაიდება მეორე დღეს.

P.S. ვრცელი კომენტარის გაკეთებისას ეცადეთ, ჩაეტიოთ 4 წუთში, ან დააკოპიროთ სხვა პროგრამაში აკრეფილი ტექსტი.

რუბრიკის სხვა სიახლეები
დღის კითხვადი სტატიები
ბლოგერები
თვის კითხვადი სტატიები