"მაგიური დღე იყო... ექიმი და ნიკოლოზი ჩემს მშობიარობას ერთად იღებდნენ"
13-09-2021
"მაგიური დღე იყო... ექიმი და ნიკოლოზი ჩემს მშობიარობას ერთად იღებდნენ"
მო­დე­ლი ნა­ნუ­კა გო­გი­ჩა­იშ­ვი­ლი რამ­დე­ნი­მე დღის წინ გო­გო­ნას დედა გახ­და. ნა­ნუ­კა შვი­ლის გა­ჩე­ნი­დან ოც­და­მე­ო­თხე დღეს
"ფე­ის­ბუ­ქის" პი­რად გვერ­დზე მშო­ბი­ა­რო­ბის ემო­ცი­ებ­სა და და სა­კუ­თარ გა­მოც­დი­ლე­ბას სა­ზო­გა­დო­ე­ბას უზი­ა­რებს:

"მარ­თლაც გა­სა­ო­ცა­რი გრძნო­ბაა დე­დო­ბა. ბევ­რმა უცხო თვალ­მა შე­ამ­ჩნია და ხში­რად მე­უბ­ნე­ბი­ან, თუ რო­გორ შემ­ცვა­ლა ამ მდგო­მა­რე­ო­ბამ. ზო­გის­თვის უფრო მომ­ხიბ­ვლე­ლი გამ­ხა­და, ზო­გის­თვის - უფრო სა­ინ­ტე­რე­სო. რაც მთა­ვა­რია, მე თავს ამ ამ­პლუ­ა­ში სა­ოც­რად მშვი­დად და გა­წო­ნას­წო­რე­ბუ­ლად ვგრძნობ, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ მთე­ლი ორ­სუ­ლო­ბა და ახ­ლან­დე­ლი პე­რი­ო­დიც არ ვი­ცო­დი რა
იქ­ნე­ბო­და, რო­გორ ვიქ­ნე­ბო­დი.

თავ­ში მხო­ლოდ ფილ­მებ­ში ნა­ნა­ხი მშო­ბი­ა­რო­ბის სცე­ნე­ბი მქონ­და - ხმა­უ­რი, ყვი­რი­ლი, ოფლი, ტი­რი­ლი და რა­ტომ­ღაც ამ დღეს, მეც ყვე­ლა­ფერ ამას ვე­ლო­დი. თუმ­ცა, დღემ­დე და გა­ჩე­ნის წა­მი­დან, ეს დღე ყვე­ლა­ზე ძა­ლი­ან მიყ­ვარს. მეც მიკ­ვირს, იმ­დე­ნად მშვი­დად ვი­ყა­ვი, იმ­დე­ნად სიმ­შვი­დე და ჩურ­ჩუ­ლის ხმა იყო მთელ
ოთახ­ში და­სად­გუ­რე­ბუ­ლი, ახ­ლაც მიკ­ვირს, თუმ­ცა, ეს ყვე­ლა­ფე­რი მა­ინც ჩემი ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბა მგო­ნია.

ძა­ლი­ან მშვი­დად ვე­ლო­დე­ბო­დი ჩემს მე­გო­ბარ აი­ვის, რო­მე­ლიც სამ­ყა­რომ ჩემ­თვის შექ­მნა. არ მი­ტი­რია, რო­გორც ფილ­მებ­შია და მეც ასე მე­გო­ნა. ყვე­ლა­ზე მშვი­დი და მა­ინც ნაც­ნო­ბი ემო­ცი­ით შევ­ხვდით ერ­თმა­ნეთს მე და ჩემი გოგო აივი. გა­ჩე­ნის წა­მი­დან ზუს­ტად ის 4 სი­ტყვა ვუ­თხა­რი, რა­საც მთე­ლი 9 თვის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვას­მე­ნო­ნებ­დი. პირ­ვე­ლი სი­ტყვა იყო - მად­ლო­ბა, რა­საც მთე­ლი მუც­ლად­ყოფ­ნის პე­რი­ოდ­ში ვე­უბ­ნე­ბო­დი, - "მად­ლო­ბა, დე, რომ ასე­თი კარ­გი ორ­სუ­ლო­ბა გვაქვს. და­ნარ­ჩე­ნი 3 სი­ტყვა სხვა აზ­რის იყო. გა­ჩე­ნის წამს, ის სამი სი­ტყვაც ვუ­თხა­რი. აი­ვიც და მეც ერ­თმა­ნეთს ვუ­ყუ­რებ­დით და გვი­ხა­რო­და ის შეხ­ვედ­რა, ჩვენ ოქ­როს სა­ა­თი გვქონ­და - ამო­ვიყ­ვა­ნეთ, ცო­ტა­ხანს პლა­ცენ­ტას­თან ერ­თად და­ვა­ყოვ­ნეთ და შემ­დეგ მთე­ლი ერთი სა­ა­თი გულ­ზე მეჯ­და, ჩემ­თვის შექ­მნი­ლი, სამ­ყა­რო­დან გა­მოგ­ზავ­ნი­ლი მე­გო­ბა­რი. მე, აივი და მამა 1 სა­ა­თი ვლა­პა­რა­კობ­დით და ვუყ­ვე­ბო­დით მთელ პრო­ცესს, რო­მელ­მაც სა­ოც­რად ჩა­ი­ა­რა და სულ კარ­გად გა­მახ­სენ­დე­ბა. დღეს, 24-ე დღეა და თუ და­ი­ჯე­რებთ, იმ დღეს თა­ვი­დან გა­ვი­მე­ო­რებ­დი დიდი სი­ხა­რუ­ლით.

P.S. ექთა­ნი, რო­მე­ლიც გვერ­დით მედ­გა, 12 წელი იმ სამ­შო­ბი­ა­რო­ში მუ­შა­ობ­და. გა­ვა­ჩი­ნეთ და გვი­თხრა: i didn't imagine somebody could make labor look so good and beautiful. მარ­თლაც, მა­გი­უ­რი დღე იყო - გვერ­დით სწო­რი ადა­მი­ა­ნით. ექი­მი და ნი­კო­ლო­ზი ჩემს მშო­ბი­ა­რო­ბას ერ­თად იღებ­დნენ. სრუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბით შე­მიძ­ლია ვთქვა, - ორი ადა­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც მედ­გა გვერ­დით - ერთი იყო ექი­მი და მე­ო­რე ყვე­ლა­ფე­რი - ექი­მიც და ექიმ­ზე მე­ტიც.

მად­ლო­ბა, რომ ეს დღე ასე სა­ოც­რად ჩა­ვა­ტა­რე." - წერს ნა­ნუ­კა გო­გი­ჩა­იშ­ვი­ლი
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რედაქტორის რჩევით
როგორ შეიცვალა თქვენი ოჯახის ფინანსური მდგომარეობა ბოლო ერთი წლის განმავლობაში?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
როგორ შეიცვალა თქვენი ოჯახის ფინანსური მდგომარეობა ბოლო ერთი წლის განმავლობაში?
თვის კითხვადი სტატიები