ვინაა ნამდვილი პატრიოტი? ჰომოფობები, რომლებიც „საქართველო-საქართველოს“ ყვირიან?
ვინაა  ნამდვილი  პატრიოტი?  ჰომოფობები,  რომლებიც   „საქართველო-საქართველოს“  ყვირიან?
ხალხმა, რომელსაც გული შესტკივა საქართველოზე, უნდა გაიგოს, თუ რა მოხდა თბილისში 2013 წლის 17 მაისს, პარასკევს. ადამიანთა ერთმა ჯგუფმა ჰომოფობიის წინააღმდეგ დემონტრაციის ჩატარება გადაწყვიტა. ხალხის უზარმაზარმა მასამ კი ისინი განდევნა და ცალკეულ შემთხვევებში ცემა კიდეც. პოლიციელი ბევრი იყო, მაგრამ მათ მაინც ვერ შეძლეს ამხელა მასის მართვა.

ევროპა-ჩრდილოეთ ამერიკის ძირითადი ნაწილი მამათმავლობასა თუ დედათმავლობას ბიოლოგიურ მოვლენად თვლის, ანუ ესა თუ ის პირი თავისივე სქესს იმიტომ ელტვის, რომ თავიდანვე ასეთი იყო. ამიტომ
დასავლეთში ამ მოვლენისადმი ტოლერანტულობაზე ლაპარაკი უკვე დასრულებულია. შედეგი დადებითია. დარჩენილია მხოლოდ ცალკეული დეტალების (ერთსქესიანთა ქორწინება ან მათ მიერ შვილის აყვანა) დაზუსტება. საქართველოში კი ბევრი ფიქრობს, ადამიანი გეი იმიტომაა, რომ მან ასე არჩია, და ახლა თავისკენ ახალი წევრების გადაბირებას ცდილობს. საქართველოში იმასაც ფიქრობენ, რომ უცხოეთში არის
ხალხი, რომელიც ასეთი ცხოვრების წესის წახალისებას ახდენს. არასერიოზულად ჟღერს, რა თქმა უნდა, მაგრამ ზოგი მართლა ასე ფიქრობს.

არავინ, მათ შორის არც თვითონ გეებიც, არ აპირებს სინამდვილეში მამათმავლობა-დედათმავლობის წახალისებას. მათ მხოლოდ ის უნდათ, რომ ასეთად იქნენ მიღებული. მათ რომ ნორმალურად იცხოვრონ, ანუ შიშისა და საფარველის გარეშე გამოჩნდნენ, ზოგს ეგონება, რომ ვიღაც საზოგადოების თავზე ამ განსხვავებული ცხოვრების წესის ძალით მოხვევას ცდილობს. ის ხალხი თვლის, რომ პრობლემა არა აქვს კონკრეტულად გეებთან, მაგრამ რეალურად პრობლემა აქვთ მათთან, ვინც განსხვავებულია. შეიძლება იოლად წარმოვიდგინოთ, რომ ჰომოფობი მასა, რომელიც პარასკევს დემონსტრაციაზე გამოვიდა, არატრადიციული სექსუალური ორიენტაციის ხალხის მაგივრად უცხოელებს ან მუსულმანებს ეწინააღმდეგებოდა ან სულაც ნებისმიერ განსხვავებულ ადამიანს. საბჭოთა კუნძულზე სამოცდაათწლიანი იზოლაციაში ცხოვრების შემდეგ საქართველო კვლავ უბრუნდება მსოფლიოს და დროა საჭირო იმისათვის, რომ ხალხი, განსაკუთრებით არაურბანული დასახლებების მაცხოვრებლები, მრავალფეროვნებას შეეგუონ და ტოლერანტობა გაითავისონ.

რომ გაიგო, თუ რასთან გვაქვს საქმე დღეს საქართველოში, კარგია გადახედო ისტორიას. მე ვერ ვპოულობ იმის მაგალითს საქართველოს კონფლიქტებისა და საბოტაჟების გრძელ ისტორიაში, რომ ვინმეს საქართველოში მამათმავლობა- დედათმავლობის გავრცელება უცდია. და საერთოდ, ჰომოსექსუალობას საქართველოს ისტორიაზე არასდროს მოუხდენია რაიმე საგრძნობი ზეგავლენა. ცხადია, გეები ყოველთვის იყვნენ სხვა ნებისმიერ საზოგადოებაში. თუმცა, ამ თემას არასდროს ჰქონია დიდი წონა. მეორე მხრივ, ძალადობა "ნორმისგან" გადახრის მქონე ჯგუფებზე მუდმივი პრობლემაა საქართველოში. ასე მგონია, საქართველო საუკუნეების წინ უფრო მეტად ტოლერანტული იყო, ვიდრე ახლა.

ამით მივადექით მნიშვნელოვან კითხვას: ვინაა ნამდვილი პატრიოტი? ჰომოფობები, რომლებიც "საქართველო-საქართველოს" ყვირიან? იქნებ სამშობლოს დაცვის მაგივრად უფრო თავიანთი აგრესიის დახარჯვასა და მეგობრებისა თუ საკუთარი თავისადმი რაღაცის დამტკიცებას ცდილობდნენ? ქვეყნის ნამდვილი მშენებლები მშვიდობიანი და აუღელვებელი უნდა იყვნენ.
ეკლესიის ზოგიერთი წარმომადგენლის მიერ ასეთი ძალადობის ხელშეწყობამ ნამდვილად შემაწუხა. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ დემონსტრანტების გარკვეული ნაწილი ძალიან კარგად იყო ორგანიზებული და დაფინანსებული, ოღონდ არ ვიცი ვისგან. დასავლეთის პრესის თვალში საქართველო არასახარბიელოდ გამოჩნდა. ზოგ ეს მოვლენა არ აინტერესებს, ზოგს არ მოსწონს, ზოგი კი პირიქით, გახარებულია შედეგებით. თუ სიმართლეა, რომ სახარების სწავლებაზე დაფუძნებული ეკლესია ასეთ თავდასხმებს უწყობდა ხელს, ეს ნამდვილად შემაშფოთებელია. ფანჯრების მტვრევა ნამდვილად არ დევს სახარებაში. ამაზე მაგონდება 1970-იანი წლების ირანი, როცა რელიგიამ დიდი ზეგავლენა იქონია ქუჩის აქციებზე და მთლიანად პოლიტიკაზე.

ახლა მთავარი კითხვაა ის, თუ ვის და როგორ დააკავებენ. კანონდარღვევების ამსახველი უამრავი ვიდეომასალა არსებობს. ბოლო პერიოდში პროკურორებმა წინა ხელისუფლების ესა თუ ის ყოფილი ოფიციალური პირი დააკავეს, ზოგი მაღალი რანგისაც. მათ შორის არავინაა ჩვეულებრივი მუშაკი. საერთაშორისო საზოგადოების ზოგი წარმომადგენელი, კერძო საუბრებში, აღნიშნული ყოფილი ჩინოსნებისადმი ლმობიერების გამოჩენას სთხოვენ ახალ ხელისუფლებას. თუმცა, (ზოგჯერ მკაცრი ტონით ნათქვამ) პასუხად იღებენ იმას, რომ ამჟამინდელი ადმინისტრაციისთვის არავინაა კანონის ზემოთ და ყველას თანაბრად მოეპყრობიან. ტესტი მდგომარეობს იმაში, თუ როგორი დამოკიდებულება იქნება იმ ღვთისმსახურების მიმართ, რომლებმაც, სავარაუდოდ, კანონი დაარღვიეს? თუ ისინი კანონის ზემოთ ჩაითვლებიან?
მკითხველის კომენტარი (46)
კახა
28 მაისი 2013 18:50
ამან საქართველოს ისტორია წაიკითხოს და ნახავს ვინაა ჰომოფობი და ინკვიზიციის საყვარელი შვილი ! საინტერესოა - საფრანგეთსაც წაუკითხა მორალი - პარიზის გუშინდელი აქციების შემდეგ ?
Ilia
28 მაისი 2013 18:40

Charles W. Socarides, M.D., (1922-2005) was clinical professor of psychiatry at Albert Einstein College of Medicine/Montefiore
Medical Center in New York. Over 40 years, he treated hundreds of gays and helped about one third of them return to heterosexuality.



The classic 1995 essay by the psychiatrist
who pioneered the treatment of homosexuality.
"Normalizing" homosexuality was the first step to supplanting heterosexuality.


For more than 20 years, I and a few psychiatrists have felt like an embattled minority, because we have continued to insist that gays aren't born that way.

For most of this (20th) century, we have considered this behavior aberrant...a pathology. We had patients who would seek out one sex partner after another-total strangers-on a single night, then come limping into our offices the next day to tell us how they were hurting themselves. Since we were in the business of helping people learn how not to keep hurting themselves, many of us thought we were quietly doing God's work.

Now, in the opinion of those who make up the so-called cultural elite, our view is "out of date." The elite say we hurt people more than we help them, and that we belong in one of the century's dustbins. They have managed to sell this idea to a great many Americans, thereby making homosexuality fashionable and raising formerly aberrant behavior to the status of an "alternate lifestyle."...

HOMOSEXUAL REVOLUTION ORCHESTRATED

How did this change come about? Well, the revolution did not just happen...

It was all part of a plan, as one gay publication put it, "to make the whole world gay." I am not making this up. You can read an account of the campaign in Dennis Altman's The Homosexualization of America. In 1982 Altman, himself gay, reported with an air of elation that more and more Americans were thinking like gays and acting like gays. There were engaged, that is, "in numbers of short-lived sexual adventures either in place of or alongside long-term relationships." Altman cited the heterosexual equivalents of gay saunas and the emergence of the swinging singles scene as proofs that "promiscuity and 'impersonal sex' are determined more by social possibilities than by inherent differences between homosexuals and heterosexuals, or even between men and women."

Heady stuff. Gays said they could "reinvent human nature, reinvent themselves." To do this, these re-inventors had to clear away one major obstacle. No, they didn't go after the nation's clergy. They targeted the members of a worldly priesthood, the psychiatric community, and neutralized them with a radical redefinition of homosexuality itself. In 1972 and 1973 they co-opted the leadership of the American Psychiatric Association and, through a series of political maneuvers, lies and outright flim-flams, they "cured" homosexuality overnight-by fiat. They got the A.P.A. to say that same-sex sex was "not a disorder." It was merely "a condition"-as neutral as lefthandedness.

HATRED, INTIMIDATION & INTOLERANCE

This amounted to a full approval of homosexuality. Those of us who did not go along with the political redefinition were soon silenced at our own professional meetings. Our lectures were canceled inside academe and our research papers turned down in the learned journals. Worse things followed in the culture at large. Television and movie producers began to do stories promoting homosexuality as a legitimate lifestyle.

["For some years now, gays have been disrupting our meetings, shouting down people trying to deliver their scientific papers, threatening individual doctors like myself...The gay activists have a ferocious irrationality. They turn every scientific agreement into a political issue -- which is all they can really do, since the only science they have going for them is pseudoscience." Homosexuality: A Freedom Too Far pp.153-154]

A gay review board told Hollywood how it should deal or not deal with homosexuality. Mainstream publishers turned down books that objected to the gay revolution. Gays and lesbians influenced sex education in our nation's schools, and gay and lesbian libbers seized wide control of faculty committees in our nations' colleges. State legislatures nullified laws against sodomy.

If the print media paid any attention at all, they tended to hail the gay revolution, possibly because many of the reporters on gay issues were themselves gay and open advocates for the movement. And those reporters who were not gay seemed too intimidated by groupthink to expose what was going on in their own newsrooms.

And now, what happens to those of us who stand up and object? Gay activists have already anticipated that. They have created a kind of conventional wisdom: that we suffer from homophobia, a disease that has actually been invented by gays projecting their own fear on society. And we are bigots besides, because, they say, we fail to deal with gays compassionately.

Gays are now no different than people born black or Hispanic or physically challenged. Since gays are born that way and have no choice about their sexual orientation, anyone who calls same-sex sex an aberration is now a bigot. Un-American, too. Astoundingly now, college freshmen come home for their first Thanksgiving to announce, "Hey, Mom! Hey, Dad! We've taken the high moral ground. We've joined the gay revolution."

BRAINWASHED

My wife, Clare, who has an unerring aptitude for getting to the heart of things, said one day recently in passing, "I think everybody's being brainwashed." That gave me a start. I know "brainwashing" is a term that has been used and overused. But my wife's casual observation only reminded me of a brilliant tract I had read several years ago and then forgotten. It was called After the Ball: How America Will Conquer its Fear and Hatred of Gays in the 1990's, by Marshall Kirk and Hunter Madsen.

That book turned out to be the blueprint gay activists would use in their campaign to normalize the abnormal through a variety of brainwashing techniques once catalogued by Robert Jay Lifton in his seminal work, Thought Reform and the Psychology of Totalism: A Study of Brainwashing in China.

These activists got the media and the money to radicalize America-by processes known as desensitization, jamming and conversion. They would desensitize the public by selling the notion that gays were "just like everyone else." This would make the engine of prejudice run out of steam, i.e., lull straights into an attitude of indifference.

They would jam the public by shaming them into a kind of guilt at their own "bigotry." Kirk and Madsen wrote:

All normal persons feel shame when they perceive that they are not thinking, feeling, or acting like one of the pack....The trick is to get the bigot into the position of feeling a conflicting twinge of shame...when his homo-hatred surfaces. Thus, propagandistic advertisement can depict homophobic and homo-hating bigots as crude loudmouths....It can show them being criticized, hated, shunned. It can depict gays experiencing horrific suffering as the direct result of homohatred-suffering of which even most bigots would be ashamed to be the cause.

Finally-this was the process they called conversion-Kirk and Madsen predicted a mass public change of heart would follow, even among bigots, "if we can actually make them like us." They wrote, "Conversion aims at just this...conversion of the average American's emotions, mind, and will, through a planned psychological attack, in the form of propaganda fed to the nation via the media."

In the movie "Philadelphia" we see the shaming technique and the conversion process working at the highest media level. We saw Tom Hank's character suffering (because he was gay and had AIDS) at the hands of bigots in his Philadelphia law firm. Not only were we ashamed of the homophobic behavior of the villainous straight lawyers in the firm; we felt nothing but sympathy for the suffering Hanks. (Members of the Motion Picture Academy felt so much sympathy they gave Hanks an Oscar.) Our feelings helped fulfill Kirk and Madsen's strategy: "to make Americans hold us in warm regard, whether they like it or not."

Few dared speak out against "Philadelphia" as an example of the kind of propaganda Kirk and Madsen had called for. By then, four years after the publication of the Kirk-Madsen blueprint, the American public had already been programmed. Homosexuality was now simply "an alternate lifestyle."

Best of all, because of the persuaders embedded in thousands of media messages, society's acceptance of homosexuality seemed one of those spontaneous, historic turnings in time-yes, a kind of conversion. Nobody quite knew how it happened, but the nation had changed. We had become more sophisticated, more loving toward all, even toward those "afflicted" with the malady-excuse me, condition.

By 1992 the President of the United States said it was time that people who were openly gay and lesbian should not be ousted from the nation's armed forces. In 1993 the nation's media celebrated a huge outpouring of gay pride in Washington, D.C. Television viewers chanted along with half a million marchers, "Two, four, six, eight! Being gay is really great." We felt good about ourselves. We were patriotic Americans. We had abolished one more form of discrimination, wiped out one of society's most enduring afflictions: homophobia. Best of all, we knew now that gay was good, gay was free.

Excuse me. Gay is not good. Gay is not decidedly free. How do I know this? For more than 40 years, I have been in solidarity with hundreds of homosexuals, my patients, and I have spent most of my professional life engaged in a kind of "pastoral care" on their behalf.

But I do not help them by telling them they are O.K. when they are not O.K.

Nor do I endorse their "new claim to self-definition and self-respect."

Tell me: Have we dumped the idea that a man's self-esteem comes from something inside himself (sometimes called character) and from having a good education, a good job and a good family-and replaced that notion with this, that he has an affinity to love (and have sex with) other men?

In point of fact, many of my patients had character; they had an education; they were respected ad men and actuaries and actors. But they were still in pain-for one reason and one reason alone. They were caught up in this mysterious compulsion to have sex with other men. They were not free. They were not happy. And they wanted to see if they could change.

Over the years, I found that those of my patients who really wanted to change could do so, by attaining the insight that comes with a good psychoanalysis. Others found other therapies that helped them get to the bottom of their compulsions, all of which involved high motivation and hard work. Difficult as their therapeutic trips were, hundreds and thousands of homosexuals changed their ways. Many of my own formerly homosexual patients-about a third of them-are married today and happily so, with children. One-third may not sound like a very good average. But it is just about the same success rate you will find at the best treatment centers for alcoholics, like Hazelden in Minnesota and the Betty Ford Clinic in California.

Another third of my patients remain homosexual but not part of the gay scene. Now, after therapy, they still have same-sex sex, but they have more control over their impulses because now they understand the roots of their need for same-sex sex. Some of these are even beginning to turn on to the opposite sex. I add this third to my own success rate-so that I can tell people in all honesty that my batting average is .667 out of more than a thousand "at bats."

Of course, I could bat .997 if I told all my patients in pain that their homosexuality was "a special call" and "a liberation." That would endear me to everyone, but it would not help them. It would be a lie-despite recent pieces of pseudo-science bolstering the fantasy that gays are "born that way."

The media put its immediate blessing on this "research," but we were oversold. Now we are getting reports, even in such gay publications as The Journal of Homosexuality, that the gay-gene studies and the gay-brain studies do not stand up to critical analysis. (The author of one so-called "gay-gene theory" is under investigation by the National Institutes of Health for scientific fraud.)

CAUSES OF HOMOSEXUAL DISORDER

I was not surprised to hear this. My long clinical experience and a sizable body of psychoanalysis research tell me that most [homosexuals]are reacting, at an unconscious level, to something amiss with their earliest upbringing- over-controlling mothers and abdicating fathers. Through long observation I have also learned that the supposedly liberated homosexual is never really free. In his multiple, same-sex adventures, even the most effeminate gay was looking to incorporate the manhood of others, because he was in a compulsive, never-ending search for the masculinity that was never allowed to build and grow in early childhood...

Once my patients have achieved an insight into these dynamics-and realized there is no moral fault involved in their longtime and mysterious need-they have moved rather quickly on the road to recovery. Their consequent gratitude to me is overwhelming. And why shouldn't it be? They were formerly caught up in compulsions they could not understand, compulsions they could not control. Now they are in charge of their own lives.

Their former promiscuity may have looked a lot like "liberation." But it was not true freedom. It was a kind of slavery. And it was not a lifestyle. With the onset of AIDS, as the playwright and gay militant Larry Kramer said in a 1993 interview, it turned out to be a death style. I have had some patients tell me, "Doctor, if I weren't in therapy, I'd be dead."

[ In addition, child and youth sexual abuse is a major cause of homosexuality. A 1992 study of 1000 homosexuals found that 37% had been abused sexually by an older male. Socarides, Homosexuality: A Freedom Too Far , p. 88)

IN WAR, FIRST CASUALTY IS TRUTH

Testimonials from my recovered patients make me feel my work is worthwhile-despite regular demands from the gay rights community for my silence. What would they have me do? Pack my bags, find a new profession, lock up a lifetime of research and analysis, hide my truth under a bushel? It is not my psychoanalytic duty to tell people they are marvelous when they are out of control, much less ask disingenuous rhetorical questions like, "What kind of God would afflict people with an 'objective disorder' in the disposition of their hearts?"

Giving God the credit for their gayness is a persistent refrain in much gay literature today, and I am saddened to see people of evident good will become unwitting parties to the blasphemy. Gays ascribe their condition to God, but he should not have to take that rap, any more than he should be blamed for the existence of other man-made maladies-like war, for instance, which has proven to be very unhealthy for humans and for all other living things. God does not make war. Men do.

And, when homosexuality takes on all the aspects of a political movement, it, too, becomes a war, the kind of war in which the first casualty is truth, and the spoils turn out to be our own children. An exaggeration? Well, what are we to think when militant homosexuals seek to lower the age of consensual sexual intercourse between homosexual men and young boys to the age of 14 (as they did in Hawaii in 1993) or 16 (as they tried to do in England in 1994)? In the Washington March for Gay Pride in 1993, they chanted, "We're here. We're queer. And we're coming after your children."
giorgi
28 მაისი 2013 16:10
ადრე მეცოდებოდით არატრადიცული ორიენტაცისს ადამიანები ..ეხლა გრესიას იწვევთ და ბაბყაი ჭამია ევროელები ტოლერანტობაზე არ უნდა მელაპარაკონ...და მითუმეტესე ეროვნების არმქოენ ქვეყანა ამერიკა ...მამათმავლობა ყოველთვის იყო ისტორიასაც რომ გადახდედო ნახავ მაგრამ პროპაგანდას და გეი აგლუსმ არავინ აწყობდა...პრირველი ნაბიჯია აგლუმები და აქცები შემდეგ დაკანონება ერთსქესიანების ქორწიენბის და შემდეგ ბავსშვის აყვანა ევროპა რომ მოგყავს მაგალითად საფრანგეთშიც დაუშვეს ერთსქესიანების ქორწინება და ბავშვის აყვანა....არა პიდარასობას და არა ლესბიანკობის აგიტაცია პროპაგანდას და არც მინს ნომად ჩათვლას ....
gogi
28 მაისი 2013 16:02
,არავინ, მათ შორის არც თვითონ გეებიც, არ აპირებს სინამდვილეში მამათმავლობა-დედათმავლობის წახალისებას.'- ეს ტყუილია, როგორც ნარკომანები ასევე გეებიც ცდილობენ ჩაითრიონ და გახრწნან ახალგაზრდობა!
რას მიედ-მოედება ეს მარკი, და საერთოდ რა უნდა , ვინ ეკითხება რამეს ?
me
28 მაისი 2013 12:58
რაო, ბატონო მარკ, კარგია ხო გრანტების ჭამა??? შენც ისეთივე გრანტიჭამია ხარ, როგორც სხვა დანარჩენები....

ჭამე, ჭამე, ეგ გრანტები და ჩვენს დამოძღვრას კი დაანებე თავი!

და მეც მოვითხოვ პარიზში განვითარებულ მოვლენებზეც დაწეროთ ერთი,საინტერესოა იქაურ ძალადობას როგორ გაამართლებ.....
mari
28 მაისი 2013 12:30
ბატონო მარკ, იმაში კი ნამდვილად არ დაგეთანხმებით რომ მამათმავლობა და დედათმავლობა ნორმაა. არანაირი მოსაზრებით არც ბიოლოგიური და არც ზნეობრივით ეს არ არის ნორმა და მით უმეტეს ასეთ წყვილებთან ბავშვების აღზრდა და ცხოვრება არაა ნორმა და ეს თქვენ თუ არ იცით ე.ი უბრალოდ განათლების პრომლემა გაქვთ. უბრალოდ იცით რა მაინტერესებს - პედოფილების და ნეკროფილების უფლეებზე საუბარს როდის დაიწყებთ? რა განსხვავეაა კაცს კაცის მიმართ აქვს ლტოლვა თუ უბრალოდ პატარა ბიჭუნას მიმართ?????
odala
28 მაისი 2013 11:44
მარკ, შენ ისიც არ იცი ეს ხალხი ასეთი დაიბადა თუ შემდეგ იქცა ასეთად. ასე რომ თუ წერ რაიმე კვლევასა და ფაქტებზე დამყარებული სტატია დაწერე და არა ზღაპარი: he said, she said.
levan
28 მაისი 2013 11:39
მართალია ეს კაცი და საერთოდ ძალიან საინტერესო ბლოგები აქვს. საინტერესოა როგორ განვითარდება მოვლენები.. შეძლებს კი საქართველოს საზოგადოება ადამიანებს აუხსნას ის, რომ ჰომოსექსუალისტებად იბადებიან და მატაც აქვთ არსებობის უფლება.. და კიდევ, 21-ე საუკუნეში ქრისტეს სახელით ადამიანების დევნა უკვე ძალიან სამარცხვინოა.. დევნილებიც რომ მართლმადიდებლური ეკლესიის მრევლია, ეს გამორჩა ჩვენს ეკლესიას მხედველობიდან.. საკუთარ შვილებს დევნით??
Nugzari
28 მაისი 2013 11:29
" საერთაშორისო საზოგადოების ზოგი წარმომადგენელი, კერძო საუბრებში, აღნიშნული ყოფილი ჩინოსნებისადმი ლმობიერების გამოჩენას სთხოვენ ახალ ხელისუფლებას"


მაინტერესებს, რატომ ითხოვენ ეს ბატონები ყოფილი ჩინოსნებისადმი ლმობიერების გამოჩენას და სასულიერო პირების მთელი სიმკაცრით დასჯას? ესენი ხომ არ არიან სიწმინდისა და პატიოსნების მიმართ "ფობიურ" დამოკიდებულებაში?
gogita
28 მაისი 2013 10:04
ჩემი აზრით თქვენ არავინ ბრძანდებით არავინ. თქვენის წყალობით უფრო გავძლიერდებით

იცავთ თუ არა ზედმიწევნით სპეციალისტების მიერ კორონავირუსის წინააღმდეგ შემუშავებულ რეკომენდაციებს?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
იცავთ თუ არა ზედმიწევნით სპეციალისტების მიერ კორონავირუსის წინააღმდეგ შემუშავებულ რეკომენდაციებს?