"თბილისელი შავი ვარ!" - კვირის პალიტრა

"თბილისელი შავი ვარ!"

"თბილისელი შავი ვარ!" - ასე პასუხობს საქართველოში მცხოვრები ნიგერიელი ბიზნესმენი, რიჩარდ არინზე ოგბუნუჯუ მათ, ვინც მისი ვინაობით დაინტერესდებიან. რიჩარდი თეოლოგია, დამთავრებული აქვს საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი, ფლობს რამდენიმე ენას და ცდილობს, ქართველები და აფრიკელები ერთმანეთს გააცნოს. პირველი ნაბიჯი ამ მიზნისკენ იქნება ფესტივალი, რომლის ჩატარებასაც ის ივლისში აპირებს.

ინტერვიუ ქართულად წარიმართა - რიჩარდი ჩვენს მშობლიურ ენას უკვე საკმაოდ კარგად დაეუფლა.

- ჩემი წინაპრები წარმოშობით ნიგერიიდან, უგადან არიან. მე კი ქალაქ ონიჩაში დავიბადე. ჩემს წინაპრებს ბევრი ომი გადაუხდიათ და გაუმარჯვიათ კიდეც. ჩვენ ჩვენი მხარის, იბოს დიდგვაროვნები ვართ. სწორედ ჩემი წარმომავლობის გამო არ შეიძლება, რომ არაორდინარული ვარცხნილობა ვატარო ანუ ისეთივე დრედები მქონდეს, როგორსაც ბევრი შავკანიანი ატარებს, რადგან ეს ჩემი გვარისთვის ძალიან დაბალ დონედ მიიჩნევა.

ბევრი დედმამიშვილი მყავდა, მაგრამ სამწუხაროდ, ყველა დავკარგე. მამაჩემი 106 წლის დაიღუპა. ჯანმრთელობის პრობლემა არ ჰქონია, მანქანა დაეჯახა. ბებიაჩემი 138 წლისა გარდაიცვალა. ჩემი მეორე სახელი - "არინზე" მისი დარქმეულია... ჩემს კუთხეში მცხოვრებნი ისეთივე ტრადიციულები ვართ, როგორებიც ქართველები არიან. ჩვენთან უფროსების პატივისცემა მნიშვნელოვანია ისევე, როგორც თქვენთან. ასევე გვაქვს სტუმართმოყვარეობის ტრადიციაც. მაგალითად, უკრაინასა და რუსეთში ასეთი ტრადიციული ხალხი არ ცხოვრობს. თქვენი და ნიგერიელების კულტურა ერთმანეთის მსგავსია. ქართველებს ტრადიციები, ანდაზები, ბრძნული გამონათქვამები უყვართ. საქართველო და იბო ერთმანეთს ენობრივადაც ჰგავს (იღიმის). თქვენ ამბობთ სიტყვას: "გააჩერე", ჩვენ კი - "ჩერე"; ორივე ერთსა და იმავეს ნიშნავს. კიდევ არსებობს მრავალი რამ, რისი მიმსგავსებაც შეგვიძლია.

- საქართველოში როგორ მოხვდით?

- აქ დაახლოებით 20 წლის წინ ჩამოვედი. სტუდენტობის პერიოდში თურქეთში ვიყავი, როცა შევიტყვე, რომ არის ასეთი ქვეყანა - საქართველო. მერე ჩამოვედი, დავათვალიერე. დარჩენა მაშინვე არ გადამიწყვეტია, მაგრამ მივხვდი, რომ კარგ ხალხთან მოვხვდი, მეგობრები შევიძინე; ვიფიქრე, რომ იქნებ აქ მიმეღწია წარმატებისთვის და დავრჩი.

- ამჟამად რას საქმიანობთ?

- საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი მაქვს დამთავრებული და ასევე, თეოლოგი ვარ. მშობლიურის გარდა, კიდევ ოთხ ენას ვფლობ: ინგლისურს, ქართულს, რუსულსა და ფრანგულს. ამჟამად ნაქირავებ ბინაში ვცხოვრობ, ვმუშაობ ჩემივე დაფუძნებულ ფირმაში Wisdom Gate და ამიერკავკასიაში აფრიკის წარმომადგენელი ვარ. ხშირად ვმოგზაურობ სხვადასხვა ქვეყანაში.

- საქართველოში ყველაზე მეტად რა მოგწონთ?

- ძალიან მომწონს სიტყვები: "ძმაკაცობა" და "დაქალობა". ეს მაგარი რამ არის. სხვაგან ასეთი რამ არ არსებობს. შეიძლება, ყველა ენაშია სიტყვა "მეგობრობა", მაგრამ თქვენთან "ძმაკაცი" ის ადამიანია, რომელიც შენი ღვიძლი ძმასავითაა და ყოველთვის გვერდში დაგიდგება, არ აქვს მნიშვნელობა, საქმე კარგად მიგდის თუ ცუდად. სხვა ქვეყანაში ასეთი "ძმაკაცობა" არ მინახავს. წაკითხული მაქვს თქვენი მეფეების ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ, აგრეთვე წავიკითხე შოთა რუსთაველის "ვეფხისტყაოსანიც". ვიცი, როგორი ურთიერთობა ჰქონდათ ავთანდილსა და ტარიელს. ხალხმა ჩვენთანაც ასეთივე მეგობრობა იცის. თქვენთან ცხოვრება კარგია, რადგანაც ადამიანებს ერთმანეთი უყვართ, ისინი გრძნობენ, მეგობარს როდის რა გასაჭირი აქვს და ერთმანეთს ეხმარებიან. ეს თავისთავად, ქრისტიანობაა. ბევრი ამბობს, რომ ქრისტიანია, მაგრამ ისე არ ცხოვრობს, როგორც საჭიროა. ქრისტიანმა უნდა იგრძნოს თავისი ახლობლის ტკივილი და მიეშველოს იმ ტკივილის გადატანაში, გაუქარწყლოს დარდი. ქართველებში სიკეთე მომწონს, გულღიები არიან. კიდევ, რაც მაოცებს, ის არის, რომ აქ კარგი მეზობლობა იციან. სხვა ქვეყანაში ასეთ რამეს ვერ ნახავ... ბევრი ქართველი ძმაკაცი და დაქალი მყავს. ერთად კარგად ვართ, მათთან დროს ტარება მიყვარს. თუ რამე დასჭირდათ, მათთვის აფრიკაში ყოფნის დროსაც ბევრი რამის გაკეთება შემიძლია. უკრაინაშიც ბევრ ქართველს ვიცნობ, რომლებსაც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში საცხოვრებელი ფართის პრობლემა ჰქონდათ და დავეხმარე - ჩემთან ცხოვრობდნენ. მიყვარს ქართველები და მათთან კარგი ურთიერთობა მაქვს.

- ცნობილი ქართველებიდან ვინმეს თუ იცნობთ?

- ბევრი ცნობილი ქართველი მეგობარი მყავს. მაგალითად, ვახტანგ რჩეულიშვილი, გუჯა ჯამბურია, ლელა წურწუმია, დათო ილურიძე. ნინო ბურჯანაძესაც ვიცნობ - მოქალაქეობა იმ დროს მივიღე, როცა ის პირველი პირის მოვალეობას ასრულებდა. ვიცნობ ასევე ყველაზე პოპულარულ პოლიტიკურ ფიგურას - პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილს, რომლის შესახებაც მთელმა მსოფლიომ იცის. ბიძინა ივანიშვილის გაცნობაც მინდა, მაგრამ ჯერჯერობით ვერ მოვახერხე.

ინტერვიუ სრულად იხილეთ ჟურნალ "გზის" ხუთშაბათის ნომერში.