საბჭოთა იდეოლოგიასთან მებრძოლი ჩარკვიანები
04-05-2015
საბჭოთა იდეოლოგიასთან მებრძოლი ჩარკვიანები
"გოგი სვამდა, ირაკლი ნარკოტიკებს მოიხმარდა... ორივე ძალიან ადრე გარდაიცვალა"

ხვამლის მთა განსაკუთრებ­ული ადგილი იყო. ეს იცოდა კანდიდ ჩარკვი­ანმა. მუშაობით დაღლილი აუცილ­ე­ბლად მიდიოდა ხვამლზე, შემდეგში ვაჟებ­თან ერთად დადიოდა, მერე პირველ შვილიშვილს, ირაკლის ასეირნებდა... კანდიდ ჩარკვიანი რას იფიქრებდა, თუ მისი შვილი, გოგი და შვილიშვილი  ირა­კლი, ყოველგვარ კლიშეებს დაარღვევ­დნენ. არც "მოწესრ­იგებული" ინტელიგენტები იქნებოდნენ... სანაცვლოდ, მათ ექნებოდათ თავისუფლებისკენ დაუოკებელი სწრაფვა, რაც ასე საშ­იში იყო საბჭოთა დროში.


გოგი ჩუმი იყო, თვალში არავის მოხვდებ­ოდა. ირაკლის ყველა
იცნობდა, ზოგჯერ ეპატა­ჟურადაც იქცეოდა.


გელა ჩარკვიანი:
- ჩემი ძმა გოგი ძალიან მორიდებული კაცი იყო... მახსოვს­, ბავშვობაში, მოსკოვში ცხოვრებისას უცებ გაიზარდა სიმაღლეში და  ბეჭებში­ მოიხარა.­ გარეგნობაზეც კი დაეტყო­ მორიდებული ხასიათი. მამას ჩვენი უფროსი ძმა - მერაბი­ უფრო ეკამათ­ებოდა პოლიტიკაზე. გოგი ირონიულად თუ გაიცინებდა.­ მისთვის პოლიტიკა ძალაუფლებისთვის
ბრძოლას ნიშნავდა. ირაკლიც ირონიულად უყურ­ებდა საბჭოთა იდეოლოგიას. ბოლო პერიოდში კი გამოხატა თავისი დამოკიდებულება კულტურის პოლიტიკის მიმართ. ამბობდა, რომ უნდა შეგვექმნა ისეთი­ ხელ­ოვნება, რომელიც საქართველოდან გავიდოდა უცხოეთში და ჩვენი სახე იქნებოდა. უდიდეს პატივს სცემდა ძველს - ხალ­ხურს, მაგრამ ხედავდა ახლის შექმნის აუცილებლობას.

გოგი ჟურნალისტად მუშაობდა, მაგ­რამ­ პოეტი იყო... ამიტომ ცხოვრობდა, როგორც პოეტი... სამწუხაროდ, სვამდა, ირაკლი ნარკოტიკებს მოიხმარდა (ამაზე "მშვიდ ცურვაშიც" წერს). ორივე ძალიან ადრე გარდაიცვალა.  
ნესტან ჩარკვიანი, გოგი ჩარკვიანის ქალიშვილი: - არ მახსოვს, ირაკლის ვინმეზე მჭახედ ეთქვას რამე. ჰქონდა სცენური­ სახე, რომელიც განსხვავდებოდა რეალური­ ირაკლისგან. მამაც და ირაკლიც არაპრაქტიკულები­ იყვნენ, უბრალონი. ორივე ცხოვრობდა თავისი შემოქმედებისთვის...

კანდიდ ჩარკვიანის ოჯახში მხოლოდ ახალ წელს აღნ­იშნავდნენ. ბავშვების დაბადების დღეებსაც კი არ იხდიდნენ. ამიტომ მამასაც და ჩემს ბიძებსაც განსაკუთრებულად უყვარდათ ახალი წელი. ბებიასთვის წარმოუდგენელი­ იყო, როგორ შეიძლებოდა, გულხელდა­კრეფილი მჯდარიყავი... მამაჩემი და ბიძები ბაბუასთან სიგარეტს არ ეწეოდნენ, ძალიან დიდი პატივისცემა ჰქონდათ მშობლების...

მამა დემოკრატი იყო. დიდ პატივს სცემდა სხვის აზრს, არასდროს ასწავლიდა­ ჭკუას. თუ ლაპარაკობდა, უფრო პოეზიაზე­. ირაკლი, მაშინაც კი, როცა გელაპარაკებოდა, გიტარას უკრავდა...
ერთხელ მე და მაქსიმე (ირაკლი ჩარკვიანის ვაჟი) წაგვიყვანა კლუბში. სიმღერა რომ დაიწყო, მივხვდი, სულ სხვა ადამიანი იყო სცენაზე.

გელა ჩარკვიანი: - ლეჩხუმში მამა გვათოხნინებდა ხოლმე. მიწასთან­ სიახლოვე­ იქიდან მოგვდგამს. მიწა უყვა­რდა­ ირაკლისაც. სიხარულით მიდიოდა ლეჩხუმში.

ნესტან ჩარკვიანი:
- ირაკლი რომ გარდაიცვალა, მამა ჩუმად იყო, ხმას არ იღებდა... ასეთი იყო, რაც ძალიან აწუხებდა, იმაზე ლაპარაკი არ შეეძლო... თვითონ ახალი წლის განთიადისას გარდაიცვალა ძილში - თავისთვის ყველაზე საყვარელ დღეს მშვიდად წავიდა...
ბიძა-ძმისწული ერთი ძირიდან ნაყარი ყლორტები იყვნენ, ერთმანეთისა ესმოდათ და სტკიოდათ. გოგი ჩარკვიანს ერთი ლექსი აქვს ფირ­ოსმანზე:

"ცბიერია გარიჟრაჟი,/ არ თავდება ფილაქანი./ ქედუხრელი მიდის ვაჟი,/ ლურჯი კაჟი - ფიროსმანი".
ისიც და ირაკლიც თითქოს ლურჯი კაჟები იყვნენ - ძალიან მტკიცე და მაგარი, ამავდროულად ლაჟვარდისკენ გაფრენილი, ლურჯი სივრცეებისკენ გაჩვეული­ სულით...


კანდიდ ჩარკვიანი

კანდიდ ჩარკვიანი სტალინის, ბერ­იას და გვიანდელი სტალინური ეპოქის პარტიული მოღვაწე გახლდათ. იყო საქ­ართველოს ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი. მას მერე, რაც სტალინი გარდაიცვალა, მუშაობდა  ტაშკენტის სამშენებლო ტრესტის მმართველად; ეს იყო ერთგვარი იძულებითი განრიდება საქართველოდან...
1981-1988 წლებში, უკვე მოხუცი, მუშაობდა საქართველოს სსრ ეკონომიკისა და სახალხო მეურნეობის დაგეგმვის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად.
კანდიდ ჩარკვიანი გარდაიცვალა 1994 წელს,  87 წლის ასაკში.
123
24 აპრილი 2016 09:12
გელა ჩარკვიანი იყო კგბ ს ნომრიანი აგენტი. აბა როგორ წარმოგიდგენიათ იმ დროში როცა ხალხს ბულგარეთში არ უშვებდნენ ეგ ამერიკაში ცხოვრობდა. ამ ოჯახმა კარგად შეირგო სსრკ ს სიკეთეები.თორემ კანდიდის მამა და ბაბუახ ხო იყვნენე ნიფხავგამოხეულები. ისე როგორც ქართველების უმრავლესობა

ანი პირდაპირი
23 აპრილი 2016 23:09
ვისაც არ ესმის რატომაა ირაკლი ჩარკვიანი გმირი გეტყვით, რომ ის გმირია სტერეოტიპების ნგრევის გამო, იმიტომ რომ მან ლამის საბჭოთა ეპოქაში იმღერა ,, შენ აფრენ" და ეს იყო პირველი თავისუფალი ( თუ გენიალური არა) ფრაზა ქართულ ესტრადაზე...ირაკლი იყო პირველი ვინც გვაცნობა რომ სამშობლოსა და ქალის სიყვარულის გარდა სხვა თემებიც არსებობს დედამიწაზე...აცხონოს ღმერთმა...
dina
23 აპრილი 2016 22:07
იმ ქვეყანაში სადაც ქურდსა და ახალგაზრდების გამრყვნელს დიდუბის პანთეონში ასაფლავებენ, რა გიკვირთ, სამაგიეროდ მე 20სუკუნის ეროვნულ გმირებს არც კი იცნობს ახალგაზრდობა...არა უშავს თუ დავით აღმაშენებელს 4 საუკუნის მერე ეწოდა ეს სახელი მათი ჯერიც დადგება, ხოლო ეს ცხოვრების ნამსხვრევევბი არავის ემახსოვრება , ხოლო მათ სახელს სამშობლო სანთლებად დაინთებს

რედაქტორის რჩევით