"თქვენი პატრიარქი საოცარი ადამიანია" - ამერიკელი ჯონი ქართველი მიუსაფარი ბავშვების დასახმარებლად
25-05-2015
"თქვენი პატრიარქი საოცარი ადამიანია" - ამერიკელი ჯონი ქართველი მიუსაფარი ბავშვების დასახმარებლად
"შვილების განათლებაზე ფულს რომ ხარჯავთ, ხომ გაინტერესებთ­ შედეგი? მეც ასე ვარ. არ ვერევი საგანმანათლებლო და აღზრდის­ საკითხებში, ქართველებს ვანდობ, მაგრამ მუდმივად თვალს ვადევნებ შედეგს, რამდენმა ბავშვმა დაიწყო სწავლა, რამდენი მივიდა ბოლომდე. ფსიქოლოგიც გვყავს, ბავშვებს რომ არ შეეშინდეთ, უკან არ დაიხიონ, მომავლისთვის იბრძოლონ."

ლეემბრა, ანუ ღმერთს ახ­ს­­ო­ვხარ, - პორტუგალ­იურ ენაზე ასე ჰქვია­ ამერიკულ საქველმოქმედო ფო­ნდს, რომელიც 2013 წლიდან საქართველოში სოციალ­ურად დაუცველ და მიუსაფარ ბავშვებს უმაღლეს სასწავლებლებში სწავლის გაგრძელებაში ეხმარება.­ ფონდი ბავ­შვებს
სტუდენტობის ოთხწლიან პერიოდში სტიპენდ­იასაც უხდის­ - 150 დო­ლარის ოდენობით. ფონდის დამფუძნებელ­ ჯონ სიმ­ონსს მიაჩნია, რომ მოზარდების­ ამ ფორმით­ დახმარება ყველაზე გამართლ­ებ­ულია: "რაც უნდა დიდი ინვეს­ტ­ი­ცია გაიღო ბავშვები­სთვის, ფული ყოველ­თვის ცოტა გამოჩნდება და წყალში ჩაიყრება, თუ არ მივ­ცემთ განათლებას. ასე დავეხმარებით მომავლის შექმნაში".


ჯონ სიმ­ონსი ერთ
თბილისურ კაფეში­ გავიცანი. იმ დღეს განსაკ­უთრებით კმაყოფილი იყო, რადგან E"ლე Lემბრას" პროექტის მონ­ა­წილე გოგ­ონას, რომელიც უკვე სტუდენტია და დედაც გამხდარა, ჯონი ოჯახში სწვევია, -„შვილიშვილიც ვნახეო. პროექტში მონაწილე ყველა ბავშვს ჯონი შვილს ეძახის. ამერ­იკაში კი, მშობლიურ იუტას შტატში, სამი საკუთარი და ექვსიც ნაშვილები ბავშვი ჰყავს. ის სოციალურად დაუცველ ოჯახებზეც ზრუნავს. მათი დახმარება საპატრიარქომ სთხოვა. 

ჯონ სიმონსი:
- სამი ვაჟის­ შეძენის შემდეგ მე და ჩემს მეუღლეს, რომელიც ერთხანს ბავშვთა­ სახლში ცხოვრობდა, მოგვინდა, გოგონა გვეშვილა. მივმართეთ სააგენტოს და დაველოდეთ, ურთულესი ბიუროკრატიული პროცესის შემდეგ როდის დად­გებოდა ჩვენი­ რიგი. კარგა ხნის შემდეგ შე­გვ­ატ­ყობინეს, რომ პატარა ბიჭი იყო გასაშვილებელი. ბავშვზე სქეს­ის გამო უარს როგორ ვიტყოდით? ბიჭუნა ვიშვილეთ და გოგონას ძებნა განვაგრძეთ. იმ დროს ამერიკაში ბევრი ბავშვი ჩამოჰყავდათ­ რუსეთიდან. რუსეთში ბავშვთა­ სახლში­ ვნახეთ ორი გოგონა­, დები. ჰყავ­დათ წლინახევ­რის­ ბიჭიც, რომლის მშობლებმ­აც თავი მოიკლეს­. სამ­ივეს აყვანა გადავ­წყვიტეთ, თანაც, შევეცადეთ, გა­გ­ვე­რკვია­ ბავშვებ­ის წარმომავლობა. გაირკვა, რომ გოგონ­ები ერთი ქალის მეექ­ვსე და მეშვიდე­ შვილ­ები იყვნენ და დედას­ შვიდ­ივე შვილი გაეშვილებინა. კიდევ ორ დას სხვა ბავშვთა სახ­ლში მი­ვა­გენით. დანარჩენები რუსეთშივე გაეშვილ­ე­ბინათ. ასე რომ, ხუთი ბავშვი ვიშვილეთ... მე და ჩემს ძმას მომგებიანი ბიზნესი გვაქვს, გადავწყვიტეთ, დაგვეარსებინა საქვ­ელმოქმედო ფონდი და რუსე­თში მიუსაფარ ბავშვებს დავხმარებოდით. თუმცა, იმის გამო, რომ 2013 წელს რუსეთსა და ამერიკას შორის ურთიერთობა დაიძაბა, რუსებმა ქვეყანაში, ფაქტობრივად,­ აღარ შეგვიშვეს, ჯაშუშები ხართო­ და ჩვენც რუსეთს შევეშვით­.

ჩემს მეგ­ობარს, თბილისელ ებრაელ დაიანა რევუცკის ვთხოვე დამხმარებოდა ქვეყნის შერჩევაში. მან საქართველო შემომთავაზა... თანამ­შ­რომლობის მემორანდუმი გავაფო­რმეთ სოციალური დახმ­არების სააგენტოსთან და ვთხოვეთ, მოეწოდებინათ ბავშვების შესახებ ინფორმაცია..­. სასწავ­ლო პროცესისთვის ინ­ფრასტრუქტურა და პედაგოგები თბილისში ებრაულმა­ სკოლამ­ დაგვითმო. რაბინმა მეიერ კოზლოვსკიმ სი­­ამოვნებით მიიღო ჩვენი ინიციატივა... მერე საპა­ტ­რ­იარქომ გვთხოვა, მათი რეკომენდაციით შერჩეული მოზარდ­ებიც გვენახა.
სიამოვნებით ვიხსენებ პატ­რიარქთან შეხვედრას. ჩვე­ნ­მა ქართველმა თანმხლებ­მა გაიკვირვა, რას ვხედ­ავ,­­ ქრისტიანი პატრიარქი ებრ­აელ რაბინსა და ამერიკელ­ ბიზნესმენთან ერთად მუშა­ო­­ბსო. პატრიარქმაც უპასუხა,­ უჩვეულო არაფერია, რადგან კარგი სა­ქმის საკეთებლად შევი­კრიბეთო.
თქვენი პატრიარქი საოცარი ადამიანია. ის არა მხოლოდ ლოცულობს, ფიქრობს, ძალდატანების გარეშე როგორ გააკეთებინოს კარგი­ საქმე ხალხს...

შვილების განათლებაზე ფულს რომ ხარჯავთ, ხომ გაინტერესებთ­ შედეგი? მეც ასე ვარ. არ ვერევი საგანმანათლებლო და აღზრდის­ საკითხებში, ქართველებს ვანდობ, მაგრამ მუდმივად თვალს ვადევნებ შედეგს, რამდენმა ბავშვმა დაიწყო სწავლა, რამდენი მივიდა ბოლომდე. ფსიქოლოგიც გვყავს, ბავშვებს რომ არ შეეშინდეთ, უკან არ დაიხიონ, მომავლისთვის იბრძოლონ. 

- ჯერ მხოლოდ თბილისის მასშტაბით მუშაობთ?
- ვაპირებთ პროგრამის გაფართოებას. ჩემი აზრით, ბავშვებს­ იქ უნდა დაეხმარო, სადაც დაიბადნენ, სადაც ცხოვრობენ. უკიდურესი შემთხვევის გარდა, არა ვარ მომხრე უცხოეთში გაშვილებისა. რაც უნდა კარგად აცხოვრო,­ მაინც ენატრებათ ის გარემო, სად­აც ცხოვრობდნენ. ენობრივი ბარიერიც დიდ სტრესს იწვევს. ჩვენს გოგონებსაც ჰქონდათ ასეთი პრობლემები. ერთხელაც მათ ციმბირული ჰასკი ვუყიდე და ვუთხარი­, აი, მეგობარი თქვენი ქვეყნიდან. თუ ოდესმე დაეჭვდებით, რომ მე და დედა ვერ გიგებთ, ის აუცილე­ბლად გაგიგებთ-მეთქი. ბედნიერი იყვნენ ახალი მეგო­ბრით. ყველა ბავშვის კარგად ყოფნა ჩემი ბედნიერებაა, მეტის და მეტის გაკეთება მინდა მათთვის. ვფიქრობ, საქართველოში ეს კარგად გამომივა, რადგან 20 წელია მსოფლიოში ვმოგზაურობ, მაგრამ ასეთი მეგობრული ხალხი არსად მინახავს.
ნანა 1
29 მაისი 2015 18:33
დიდი მადლობა ბატონ ჯონს,რაბინს ბატონ მეირს და ჩვენ პატრიარქს ამ კეთილი საქმეებისათვის! იქნებ ქართველმა ბიზნესმენებმაც იფიქრონ გაჭირვებული ბავშვების დახმარებაზე.
nika
27 მაისი 2015 00:46
ასეთ ხალხს ძალიან უნდა მოვეფეროთ, ამით სიკეთეს გავამრავლებთ. სამწუხაროდ ბევრნი არ არიან ასეთები - უმეტესობას თავისი შვილებისათვის ეზარება გარჯა

რედაქტორის რჩევით
რუბრიკის სხვა სიახლეები
თქვენი აზრით, რამდენად ხშირად ხდება დღეს  საქართველოში თანამდებობის პირთა მიერ უფლებამოსილების პირადი მიზნებისთვის გამოყენება?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
თქვენი აზრით, რამდენად ხშირად ხდება დღეს საქართველოში თანამდებობის პირთა მიერ უფლებამოსილების პირადი მიზნებისთვის გამოყენება?
თვის კითხვადი სტატიები