"ვერ ვეგუები, რომ ჩემი ინდირასა და ლიზას გაღიმებულ სახეებს ვეღარ ვნახავთ"
22-06-2015
"ვერ ვეგუები,  რომ ჩემი ინდირასა და ლიზას გაღიმებულ სახეებს ვეღარ ვნახავთ"
"დაიმახსოვრეთ, უნდა გაატაროთ დრო მათთან, ვინც გიყვართ, რადგან მოვა დრო, როცა ისინი თქვენთან აღარ იქნებიან. თბილად ჩაეხუტეთ მას და უთხარით, რომ გიყვართ.– ეს ერთადერთი სიმდიდრეა, რომელიც ცენტიც არ დაგიჯდებათ", - ეს ინდირა ზარა­ნდიას ჩანაწერიდან ამონარიდია. მისი საყვარელი ადამიანების გულში ის თავისი ხალასი ბუნებით, დიდი სითბოთი და სიყვარულით დარჩება. ეს რომ ასეა, ამას მისი შეყვარებულის "ფეისბუკის" პოსტიც ადასტურებს: "ცხოვრებაში არ დამიპოსტავს.­

ახლა, ალბათ, იმიტომ ვწერ, რომ ემოციებისგან ცოტათი დავიცალო და ყველას
დაგანახოთ ჩემი თვალით დანახული ინდირა, რადგან მხოლოდ ჩემთან იყო ისეთი, მეც სულ სხვანაირი ირაკლი ვიყავი მასთან. ინდირა ყველაზე კეთილი, მზრუნველი, თბილი და მოსიყვარ­ულე ადამიანი­ იყო. ყოველდღე ცდილობდა, ყველა და ყველაფერი­ უკეთესობისკენ შეეცვალა... ჩემთვის იყო იმედი, სიხარული, სიყვარული, ფიქრი, ოცნება, მოკლედ, ყველა ის გრძნობა, რაც ადამიანს
ადამიანად ხდის. ეს ყველაფერი კი 14 ივნისს საბედისწერო ღვარცოფმა ჩემს ინდირასთან ერთად წყალს გაატანა.­ ამ დღის მერე მეც მოსიარულე გვამი ვარ... მაგრამ დარწმუნებული ვარ, ჩვენ ისევ შევხვდებით სხვა ცხოვრებაში, რადგან შეუძლებელია ადამიანმა თავის სულის ნაწილს ვერ მიაგნოს. მართალია, ამ ცხოვრებაში 21 წელი დამჭირდა შენს საპოვნელად და სულ რაღაც წელიწადსა და 3 თვეში დაგკარგე, თუმცა წინ სხვა ცხოვრება გვაქვს, მიყვარხარ და მეყვარები, ჩემო, პატარა", - წერს ირაკლი ჟორჟოლიანი. 

წყვილი ბედნიერ მომავალზე­ ოცნებობდა და უცებ ეს ტრა­გედია­...
ინდირა და ლიზა ზარანდიები­ მშობლიურ კუთხეში, ხობში ჩა­ასვენეს... არადა, ოჯახი ქორწილისთვის ემზადებოდა, 22 წლის ინდირას საქმრო ჰყავდა.

ინდირას და, ლიზა, ექიმი იყო. იმ დღეს გოგონები საყვარელ ადამიანებთან ერთად კაფეში იყვნენ. დDიდხანს ისაუბრეს. გოგონები სერგი კაპანაძესთან ერთად ტაქსით­ ნუცუბიძეზე, ნაქირ­ავებ ბინაში ბრუნდებოდნენ. დღე­მდე ეძებენ სერგისა და ტაქსის მძღოლს... ინდირა ტრაგედიის მეორე დღესვე იპოვეს, ის შეყვარ­ებულმა ამოიცნო, მეოთხე დღეს კი - ლიზა.

გიორგი ზარანდია, გოგონების ბიძაშვილი: - ჩვენ ერთად გავიზარდეთ, საოცარი გოგონები­ იყვნენ: უზომოდ თბილები, ჭკვი­ანები, ლამაზები. ინდირასა და ირაკლის ძალიან უყვარდათ ერთმანეთი, ბედნიერად იცხოვრებდნენ,­ რომ არა ეს ტრაგედია. ინდირა­ რადიო "საქართველოს ხმაში" სტაჟ­იორად მუშაობდა. ბავშვობიდან ჟურნალისტობაზე ოცნებობდა. ახლა მაგისტრატურაში აბარ­ებდა... კაფედან გამოსულან და ტაქსით ჯერ ირაკლი მიუყვან­იათ სახლთან, შემდეგ სერგისთან ერთად ახალი გზით შინ მიდიოდნენ.­ ინდირამ ბოლო მესიჯი შეყვარებულს მისწერა, - გმირთა მოედანზე ვარ, ტელეფონი მიჯდებაო.

როგორც ჩანს, წყალი რომ ადიდდა, მანქანიდან გადმოხტნენ,­ რადგან მანქანა იმ ტერიტორიაზე იპოვეს, სადაც ინდირას ცხედარი ნახეს. იქ არავინ იჯდა.
ერთი ძმა დარჩათ, 13 წლის.ვერ ვეგუები, რომ ჩემი გოგოების გაღიმებულ სახეებს ვეღარ ვნახავთ".
თეა ხურცილავა

ოფიციალური სტატისტიკით:


სტიქიის შედეგად დაღუპულთა სია:

1. მალხაზ შოთას ძე ჭიტაძე, 12.06.1956
2. გულიკო გურამის ასული ჭიტაძე, 13.09.1958
3. გივი ვალერიანის ძე დვალი, 23.01.1938
4. მარიამ დავითის-ასული ქუთელია, 10.09.1990
5. ნანა რუბენის ასული ფილიშვილი, 12.10.1971
6. ჟანა რუბენის ასული ეგიზაროვა, 27.10.1967
7. სვეტლანა ანდროს ასული ეგიზაროვა, 07.04.1948
8. ლიანა ანდროს ასული ეგიზაროვა, 16.07.1950
9. ინდირა მალხაზის ასული ზარანდია, 04.07.1992
10. ნატა ნიკოლოზის ასული ნინაშვილი, 31.01.1973
11. ნუგზარ ზურაბის ძე ბუაძე, 11.11.1979
12. ნინა ალექსის ასული შუტკოვა, 16.08.1955
13. გურამ ალექსანდრეს ძე პეტრიაშვილი, 17.09.1937
14. კარპო მამიას ძე ენუქიძე, 23.08.1956
15. ზურაბ გიორგის ძე მუზაშვილი (მაშველი), 29.08.1977
16. ივლიტა რაჟდენის ასული ჯიბუტი, 19.07.1991
17. დავით ხვთისოს ძე გაბიტაშვილი, 29.01.1975
18. სულიკო დიმიტრის ძე ნოზაძე, 26.12.1959
19. ელიზა მალხაზის ასული ზარანდია, 16.10.1989
20. ელიზბარ შოთას ძე ბაღაშვილი, 16/08/1961

უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა სია:

1. ბექა თეიმურაზის ძე ბუთურიშვილი,  28/08/1981
2. სერგო ავთანდილის ძე კაპანაძე, 01/03/1984

მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რედაქტორის რჩევით