"გვიანი არასოდეს არის და თუ ბედი გამოჩნდა, რატომაც არა... თანახმა ვარ, იყოს ქვრივიც, ოღონდ "დაპარიატკებული" - თბილისელი საქმროს მოლოდინში
"გვიანი არასოდეს არის და თუ ბედი გამოჩნდა, რატომაც არა... თანახმა ვარ, იყოს ქვრივიც, ოღონდ "დაპარიატკებული" - თბილისელი საქმროს მოლოდინში
ფოტო:მაია ნარსია
ოზურგეთის საკრებულოში მდივანმა 21-ე უფროსი "მოინელა"

მაია ნარსიას ოზურგეთში ყველა იცნობს. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში მდივნად მუშაობის 40-წლიანი გამოცდილება აქვს, ამასთან, 15-წლიანი სტაჟი სამეანო-გინეკოლოგიურ განყოფილებაში მედდის სპეციალობით. მუშაობა სკოლის დამთავრებისთანავე დაიწყო მაშინდელი მახარაძის რაიონის ქალაქის საბჭოს თავმჯდომარის მდივნად. როგორც ამბობს, ახლანდელი ხელმძღვანელი, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარე დავით დარჩია, მისთვის რიგით 21-ე უფროსია. ერთი შეხედვით მკაცრი და შეუვალი ქალბატონის მიღმა გულღია, იუმორით სავსე­ ადამიანია. "57 წლის გასათხოვარი ქალი კი ვარ, მაგრამ გული
მაქვს 15 წლის", - გვეუბნება ხალისით და იმასაც დასძენს, რომ სამსახურში სიმკაცრე მისი პროფესიის ნაწილია.

"ჩემს სამსახურს სიმკაცრე სჭირდება. წლების წინ კანცელარიის მმართველად­ მედიკო მეხუზლა მუშაობდა. ერთხელ მითხრა, მე რომ არა ვარ, მაშინ ხარ საჭირო, თორემ როცა მე ვარ, მეც კი გავცემ ყველას პასუხსო. დღემდე
ამით ვხელმძღვანელობ, - გვიყვება ქალბატონი მაია, რომელიც თეთრ რაშზე ამხედრებულ უფლისწულს არა, მაგრამ ახალ წელს შეძლებულ თბილისელ მამაკაცს ელოდება:

- გვიანი არასოდეს არის და თუ ბედი გამოჩნდა, რატომაც არა, იმედია, ახალ წელს გამოჩნდება. მთავარი მოთხოვნა­ ის მაქვს, რომ თბილისელი და შეძლებ­ული იყოს. ოზურგეთელი ან ბათუმელი არ მინდა. თბილისელი იმიტომ, რომ ჩემს ძმისშვილსაც წავიყვან - სტუდენტი ხდება და მისი ბინის ქირა ჩემი გადასახდელი იქნება. თანახმა ვარ, იყოს ქვრივიც, ოღონდ "დაპარიატკებული", - ამბობს ღიმილით.

ყოველთვის უნდა ეცადო, რომ სხვებს კარგი განწყობა გადასცე. ისედაც დაძაბული ცხოვრებაა და კიდევ რატომ უნდა დავძაბოთ ერთმანეთი?! ბედნიერი ვარ, რომ სწორი გზით ვიცხოვრე, რომ ადამიანებისგან ყოველთვის სიყვარულს ვგრძნობ, დღემდე სიყვარულით მხვდებიან. მახსოვს, დავით მდინარაძე რომ დაინიშნა სამშობ­იაროს დირექტორად, ძალიან მეშინოდა მისი - დერეფანში რომ გაივლიდა, შიშის­ ზარს მცემდა. დღეს მეგობრები ვართ. მითხრა კიდეც, საკრებულოდან თუ წამოხვალ, სამშობიარო ბლოკში შენი ადგილი ყოველთვის იქნებაო. ძალიან გამიძნელდა სამშობიაროს დატოვება, თუმცა, როცა კანონით ორ სამსახურში ერთდროულად მუშაობა აიკრძალა, არჩევნის გაკეთებამ მომიწია. ერთი მშობიარის მოვლაზე მაშინ 20 თეთრს გვიხდიდნენ, საკრებულოში კი ანაზღაურება უფრო მეტი იყო, მეც ის ავირჩიე და არც მინანია.
ქალბატონ მაიას თავს გადახდენილი სახალისო ამბების გახ­სენება არ უყვარს,­ ფიქრობს, რომ ამით შეიძლება­ ვინმეს აწყენინოს, მაგრამ "კვირის პალიტ­რის" მკითხველისთვის გამონაკლისი მაინც დაუშვა.

- ერთ-ერთი უფროსი არასამუშაო საათებში მისაღებში ტელევიზორის ყურებას მიკრძალავდა. ერთხელ შემოვიდა, როცა ტელევიზორი ჩართული მქონდა და სახეზე სიმკაცრე შევატყვე. მივახალე, გორში სტალინის ძეგლი ჩამოაგდეს, ბატონო, რომ არ მეყურებინა, დეტალებსაც ვერ გეტყოდით-მეთქი...

"ქართული ოცნება" ხელისუფლებაში ახალი მოსული იყო, როცა საკრებულოს თავმჯდომარესთან სახელმწიფო უსაფრთხ­ოების სამსახურის თანამშრომლები მოვიდნენ. ოთახში მდივნის გვერდის ავლით შესვლა დააპირეს, მაგრამ არ დავანებე. გამიბრაზდნენ. ქალბატონო, სუს-იდან ვართ, როგორ არ გვიშვებთო. სუს-ი რომ ხართ, სწორედ მაგ დროს უნდა გაფრთხილება,­ აბა, რიგითები რომ იყოთ, კი არ გადაგიდგებოდით-მეთქი, არ დავტოვე უპასუხოდ.

როგორც გავარკვიეთ, ქალბატონ მაიას საკრებულოს გარდა, თუკი ვინმე გარდა­ცვლილია, მის ტირილშიც ნახავთ.

- პატარა გოგონა ვიყავი, როცა სამსახური დავიწყე. არ მიყვარდა გასვენებებში სიარული, მაგრამ აქ ყველა ჩემზე­ უფროსი მუშაობდა და ძალით დამატარებდნენ. ერთხელ ერთ გასვენებაში მისულმა აღმოვაჩინე, რომ ჩემი კლასელის ბებია გარდაცვლილიყო. დამინახეს თუ არა, მომატირეს, როგორ დაგვაფასე და პატივი გვეციო. ასე გამომარჩიეს ყველაში ძალით წაყვანილი და ამის შემდეგ­ თუ გავიგე, სადმე მკვდარია, ყველას გასვენებაში მივდივარ...

მაკვანეთში ვცხოვრობ, საიდანაც ხშირად გააქვთ ინერტული მასალა. მძიმეწონიანი მანქანების გამო დაიბზარა ჩემი სახლის კედლები. ბევრი ვიდავე და არაფ­ერი რომ არ გამოვიდა, გავედი, გადავკეტე ქუჩა, გავაჩერე 30 მანქანა და გამოვიძახე პატრული. ატყდა ამბავი, ცენტრალურ გზაზე მოძრაობის გაჩერება როგორ შეიძლებაო. საქმეში პოლიციის უფროსიც ჩაერთო,­ გზის გათავისუფლებას მთხოვდა­ და თან მპირდებოდა, ყველაფერს მოვაგვარებო. იმდენჯერ მქონდა დაპირება მოსმენილი, ვეღარ მოვითმინე და მივახალე, შენ შენი მიწა-წყალი დაგიტოვებია (ოზურგეთის­ პოლიციის უფროსი სხვა რეგიონიდან იყო) და ჩემსას რას დაიცავ-მეთქი... ამ ამბის შემდეგ ჩემი ჭალიდან ინერტული მასალები აღარ გაუტანიათ, მაგრამ სახლი არ ვიცი, როდის დაიშლება. იმედი მაქვს, თუ მომავალ წელს თბილისელი საბედო არ გამოჩნდება, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელობა მაკვანეთში დაზიანებულ სახლს მაინც გამიმაგრებს.

ნატო გოგელია
ნატია
23 იანვარი 2020 17:40
ჩემი ქალიშვილიც თქვენი ტოლაა, ისიც გასათხოვარია ერთი მიზეზის გამო, 21 წლიდან ყავდა საქმრო რომელმაც დედის გამო ვერ გაუბედა ეთქვა გამომყევიო, მერე და მერე წაუყენა წინადადბა , მე კაცი კი არ მინდა, მე მინდა შვილები და ოჯახიო, მაინც ვერ დავძარით ადგილიდან, ჩემი გოგო მეუბნებოდა დღეში 123, -130 , ვეფერები, ყველა მიყვარს და ყველას უყვარვარ, რა გახდა შენი დედა რომ მას ვერ შევეგუ, თუ არა და აგერ ჩემი სახლი დედის მეტი აღარავინ მყავსო და ამასობაში დედამისი გარდაიცვალა, ჩემმა ქალიშვილმა მითხრა, აწირ მე შვილი აღარ გამიჩნდება და კაცი იმდენი იყო და ჩემზე იყო დამოკიდებული ვის გავყვებოდი არ გავყევიო.ამ შემოდგომით ღამით, თუ ტყუილს ვამბობდე ღმერთს გეფიცებით, დაიჯერებთ ალბათ, ღამის ორ საათზე მთელი ძალით დაუძახა ვიღაცამ ჩემს ქალიშვილს, ისეთი დაძახება იყო გიჟივით წამოვარდიო, მერე მთელი ღაღარ დაეძინა და დილით დაურეჯეს რინფარქტით გარდაიცვალა. იყი ძალიან კარგი შესახედავი, ძალიან განათლებული და არც ცუდად ცხოვრობდა, ასე დაამთავრა სიცოცხლე ლიფტთან, ღამე, 2 საათზე სიცოცხლე დედიკოს ბიჭმა. არავითარი ცნობა არ მაქვს დედამისს მოწონდა თუ არა ჩემი ქალიშვილი,მაგრამ თავად რას ერიდებოდა ჩვენთვის გამოცანა გახდა. ამას მიხვდება მისიანმა თუ ვინმემ წაიკითხა
ეს წერილი, რაც შეეხება ჩემს ქალიშვილს, ისე უყვართ ბავშვებს თუ კაცებს, 11 ,12 კლასებს ასწავლოს, დედაშვილობაშიც ვერ იპოვნი ისეთ სიყვარულს, თავისი უნდოდა და,.. მითხრა იმაზე უკეტესი თუ არ იქნება, ისეთს მაინც უნდა გავყვეო, გაყვება? რა ვიცი...მე დედა ვარ და ძალიან ბედნიერი ოჯახი მქონდა, უიშვატესი ქმარდა შვ-ლი გარდამეცალა, ახლა ძალიან განვიცდი რომ მარტო დავრჩით მე და ჩემი ქალიშვილი.მყავს შვილიშვილი,მაგრამ სხვა ქვეყანაში ცხოვრობს, წელიწადში ერთხელ ჩამოყავს ჩემს რძალს, მტელი ბედნიერება ეს არის,,,
ალექს
23 იანვარი 2020 17:18
ეეჰ,არათუ მდივანი, თავად აღმასკომიც ძველია!
ani
23 იანვარი 2020 05:09
ეჰჰ, :-) რა ვიცი , რა ვიცი , გამოგიჩნდება? :-) უპალმა ინებოს:-)
აკამდე სად იყავიტ კალბატონო სად? :-)

რუბრიკის სხვა სიახლეები
ბოლო ერთი წლის განმავლობაში როგორ შეიცვალა თქვენი ოჯახის ეკონომიკური მდგომარეობა?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
ბოლო ერთი წლის განმავლობაში როგორ შეიცვალა თქვენი ოჯახის ეკონომიკური მდგომარეობა?
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
გაზეთის სტატია. მიიღეთ წვდომა
თვის კითხვადი სტატიები