"მე და ნინო ქორ­წი­ნე­ბა­ში ლა­მის 2 წელი ვი­ყა­ვით, მერე რა­ღაც­ნა­ი­რად ვეღარ ავეწყვეთ - აღარ გა­მო­ვი­და ერ­თად ყოფ­ნა"
"მე და ნინო ქორ­წი­ნე­ბა­ში ლა­მის 2 წელი ვი­ყა­ვით, მერე რა­ღაც­ნა­ი­რად ვეღარ ავეწყვეთ - აღარ გა­მო­ვი­და ერ­თად ყოფ­ნა"
"არც მახ­სოვს, რო­დის გა­ა­კე­თეს ჩემ­ზე არა­პო­ლი­ტი­კუ­რი სტა­ტია," - მე­უბ­ნე­ბა სა­მო­ქა­ლა­ქო აქ­ტი­ვის­ტი გიგა მა­ქა­რაშ­ვი­ლი და ინ­ტერ­ვი­უ­ზე მთან­ხმდე­ბა, თუმ­ცა იქვე ამ­ბობს, რომ მისი ინ­ტერ­ვიუ ვის აინ­ტე­რე­სებს... მოკ­ლედ, AMBEBI.GE-სთვის დათ­ქმუ­ლი დი­ა­ლო­გი აქ­ცი­ე­ბის გამო რამ­დენ­ჯერ­მე გა­დაგ­ვე­დო... სა­ბო­ლო­ოდ, რო­გორ­ღაც მო­ვი­ხელ­თე ადა­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც ბოლო წლე­ბია, უმე­ტეს დროს ქუ­ჩა­ში, აქ­ცი­ებ­ზე ატა­რებს. სა­ლა­პა­რა­კო და მო­სა­თხრო­ბი სა­კუ­თა­რი ცხოვ­რე­ბი­დან გი­გას ბევ­რი აქვს. ჩვე­ნი სა­უ­ბა­რი კი ასე და­ი­წყო.

- რა­ტომ­ღაც მგო­ნია, რომ ბავ­შვო­ბა­ში თმა­ხუ­ჭუ­ჭა, ცელ­ქი, მო­უს­ვე­ნა­რი ბიჭი იყა­ვი...


- ბავ­შვო­ბა­ში სულ
მოკ­ლედ მქონ­და თმა შეჭ­რი­ლი, რად­გა­ნაც ზედ­მე­ტად გა­ჭირ­ვე­ბუ­ლი ოჯა­ხი­დან ვი­ყა­ვი და არა­ვის ეცა­ლა, ჩემი ვარ­ცხნი­ლო­ბის­თვის გა­მორ­ჩე­უ­ლად მი­ე­ხე­და... 16 წლის ასაკ­ში კი, უნი­ვერ­სი­ტე­ტის პირ­ველ კურ­სზე აღ­მო­ვა­ჩი­ნე, რომ ვა­კე­ში გრძე­ლი თმით ბევ­რი და­დი­ო­და და გა­დავ­წყვი­ტე, თმა მეც გა­მე­ზარ­და. მა­შინ გა­ირ­კვა, რომ დე­და­სა­ვით და მა­მა­სა­ვით ძა­ლი­ან ხუ­ჭუ­ჭა ვარ... 2010
წელს კი, რო­გორც ბევ­რს, თმის ცვე­ნა მეც და­მე­წყო, სულ რომ არ გავ­მე­ლო­ტე­ბუ­ლი­ყა­ვი, შე­ვი­ჭე­რი... რაც შე­ე­ხე­ბა ცელ­ქო­ბას, დამ­ჯე­რე ვი­ყა­ვი, ბავ­შვო­ბა­ში არც ერთი სა­თა­მა­შო არ გა­მი­ტე­ხავს, ჩემ­თვის ნა­ყი­დი სა­თა­მა­შო­ე­ბი 5 წლის მერე და­ბა­დე­ბულ­მა ჩემ­მა დამ მოს­პო. არც კონ­ფლიქ­ტუ­რი ვყო­ფილ­ვარ და არც ახლა ვარ, ნერ­ვებს ძა­ლი­ან რომ და­მა­წყვე­ტენ, მა­შინ ვბრაზ­დე­ბი, მაგ­რამ მა­ში­ნაც არა­ვის არა­ფერს ვუ­შა­ვებ, უბ­რა­ლოდ ვბრა­ზობ... სკო­ლა­ში პირ­ვე­ლი­დან ბოლო წლამ­დე ოთხი­ა­ნი არ მი­მი­ღია. კარ­გი მოს­წავ­ლე ვი­ყა­ვი.

- ფრი­ა­დო­სა­ნი ყო­ფილ­ხარ...


- სკო­ლა მე­ა­თე კლა­სელ­მა და­ვამ­თავ­რე და უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ჟურ­ნა­ლის­ტი­კის ფა­კულ­ტეტ­ზე ექ­სტერ­ნად მძი­მე კონ­კუ­რენ­ცი­ის პი­რო­ბებ­ში ჩა­ვა­ბა­რე. ასე და­ი­წყო ჩემი სტუ­ი­დენ­ტო­ბა. კარ­გად ვსწავ­ლობ­დი. მე­ო­რე კურ­სის ბო­ლოს "პირ­ვე­ლი არ­ხი­დან" თაკო ფხა­კა­ძე მო­ვი­და, რო­მელ­მაც ფა­კულ­ტე­ტის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბას უთხრა, - ახა­ლი კად­რე­ბი გვჭირ­დე­ბაო. მა­შინ ფა­კულ­ტეტ­ზე 600 სტუ­დენ­ტი ვი­ყა­ვით და იქი­დან ოთხი აგ­ვარ­ჩი­ეს, მათ შო­რის, ჩემი მე­გო­ბა­რი, თამ­თა სა­ნი­კი­ძეც, რო­მე­ლიც დღემ­დე "პირ­ველ არხზეა".

- ჟურ­ნა­ლის­ტო­ბა რა­ტომ გდა­წყვი­ტე?

- ჩემი ბავ­შვო­ბა 90-იან წლებს და­ემ­თხვა. სკო­ლა­ში 1991 წელს შე­ვე­დი. შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი ცხოვ­რე­ბა მა­შინ არ არ­სე­ბობ­და. არა­და, აქ­ტი­უ­რი ტიპი ვი­ყა­ვი და სულ მქონ­და ამის ნაკ­ლე­ბო­ბა. ამი­ტომ, თუ რა­ი­მე ღო­ნის­ძი­ე­ბა ტარ­დე­ბო­და, ყვე­ლა­ფერ­ში ჩარ­თუ­ლი ვი­ყა­ვი... უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში 2001 წელს ჩა­ვა­ბა­რე, უკვე რა­ღაც მოძ­რა­ო­ბე­ბი იწყე­ბო­და, ვი­ღა­ცე­ბი ხმა­მაღ­ლა ლა­პა­რა­კობ­დნენ, რომ შე­ვარ­დნა­ძის ეპო­ქის და­სას­რუ­ლი ახ­ლოვ­დე­ბო­და. მეც მინ­დო­და, ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი ად­მი­ა­ნი, რო­მე­ლიც მან­კი­ერ მხა­რე­ებს ამ­ხელ­და... მახ­სოვს, ბოლო გა­მოც­და მქონ­და და იმ დღეს ყვე­ლა­ზე მა­გა­რი ჟურ­ნა­ლის­ტი გიო სა­ნა­ია მოკ­ლეს. ამან კი­დევ გა­მიმ­ძაფ­რა სურ­ვი­ლი, იქ­ნებ მეც ვიყო ერთ-ერთი, ვინც მის გზას გა­აგ­რძე­ლებს-მეთ­ქი... სამ­წუ­ხა­როდ, სტუ­დენ­ტო­ბა ბო­ლომ­დე ვერ შე­ვიგ­რძე­ნი, რად­გა­ნაც მე­ო­რე კურ­სის ბო­ლოს უკვე "მო­ამ­ბის" ჟურ­ნა­ლის­ტი ვი­ყა­ვი. იქაც სწა­რაფდ მო­ვა­ხერ­ხე ადაპ­ტი­რე­ბა. რაც უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში უნდა ეს­წავ­ლე­ბი­ნათ, იმას უკვე ტე­ლე­ვი­ზი­ა­ში სა­ინ­ფორ­მა­ციო სამ­სა­ხურ­ში ვა­კე­თებ­დი და თან, შტა­ტი­ა­ნი თა­ნამ­შრო­მე­ლი ვი­ყა­ვი.

- გა­ჭირ­ვე­ბუ­ლი ოჯა­ხი­დან ვი­ყა­ვიო - აღ­ნიშ­ნე. მოგ­ვი­ყე­ვი ოჯახ­ზე... გააგრძელეთ კითხვა
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რუბრიკის სხვა სიახლეები