"გვეყოფა მაიმუნობა"
21-10-2013
"გვეყოფა მაიმუნობა"
გასული საუკუნის 80-იან წლებში გეოლოგად ვმუშაობდი და ხშირად მიწევდა მივლინებაში წასვლა. ერთხელ 7-კაციანი ჯგუფი გავემგზავრეთ მივლინებით ქალაქ გელეჯინკში. იქ ჩასულთ ვაგონში მოგვიხდა ცხოვრება.
ცუდი ამინდი იყო, ვერ ვმუშაობდით, ვერც ვერთობოდით და უსაქმურობით დატანჯულები ჩვენი ჯგუფის წევრ ჩია ვალოდიაზე ,,ვიყრიდით ჯავრს" -  საწყალს, ხან ფოსტლებს ვუჭედებდით იატაკზე, ხან წებოს ვუსხამდით სკამზე, ხან შარვალს ვუსველებდით, მოკლედ, გაწამებული გვყავდა კაცი!

ერთი კვირის შემდეგ, როგორც იქნა, გამოიდარა. ჩვენც საქმეს შევუდექით და გადავწყვიტეთ, ვალოდიას "შევრიგებოდით":

- კარგი, ვალოდია, გვეყოფა მაიმუნობა, აღარ დაგიჭედებთ ფოსტლებს იატაკზე, აღარ დაგისველებთ შარვალს, აღარ დაგისხამთ წებოს სკამზე, შევრიგდეთ! - ვუთხარით ჩვენ.
- ძალიან კარგი, ბიჭებო, - გვითხრა დარცხვენილმა, - მაშინ, აღარც მე ჩაგიფსამთ ყოველ დილით ჩაიში!
ამის თქმა იყო და, ვინ სად ცდილობდა ღებინებას და ვინ
- სად!
კინაღამ შემოგვაკვდა საწყალი ვალოდია...

ლევან კვანტალიანი, თბილისი

რედაქტორის რჩევით
თქვენი აზრით, უნდა იყოს თუ არა პრეზიდენტი უშიშროების საბჭოს შემადგენლობაში?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
თქვენი აზრით, უნდა იყოს თუ არა პრეზიდენტი უშიშროების საბჭოს შემადგენლობაში?