პარლამენტზე იერიშის მოგერიების შემდეგ ხელისუფლება "რობოკოპების" ქუჩებში გამოყვანას ერიდება...
პარლამენტზე იერიშის მოგერიების შემდეგ ხელისუფლება "რობოკოპების" ქუჩებში გამოყვანას ერიდება...
"რობოკოპების" ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებები აუცილებელია იმ პოლიციელების უსაფრთხოებისთვის, ვისაც აგრესიულ მომიტინგეების შეკავება და განეიტრალება უწევს"

ჟურნალისტების დევნა ექვსი საათი გაგრძელდა, რაც სრულიად საკმარისი დრო გახლდათ, რომ ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებებითა და არალეტალური შეიარაღებით აღჭურვილ პოლიციის სპეცდანიშნულების დანაყოფებს თუნდაც მხოლოდ რუსთაველის გამზირზე მასმედიისთვის უსაფრთხო მუშაობის პირობები შეექმნათ. პრემიერ-მინისტრის მოთხოვნა, რომ ფერადდროშიანებს საზეიმოდ არ ჩაევლოთ რუსთაველის გამზირზე, ლოგიკური და დროული აღმოჩნდა. წინააღმდეგ შემთხვევაში შეიძლებოდა არაერთი მსხვერპლი გვენახა.

აგრესიული ფანატიკოსი მომიტინგეების განეიტრალება 5-6 ივლისს
მხოლოდ მასშტაბური სპეციალური საპოლიციო ოპერაციის შედეგად შეიძლებოდა, მაგრამ ის უფრო დიდ დაპირისპირებასა და ვნებათაღელვაში გადაიზრდებოდა.
"რობოკოპების" გამოყვანა მასაზე მართლაც ახდენს ფსიქოლოგიურ ზემოქმედებას, უფრო ხშირად კი - გამაღიზიანებელს...

საინტერესოა - პარლამენტზე იერიშის მოსაგერიებლად "რობოკოპების" გამოყვანისა და რეზინის ტყვიების სროლისთვის ოპოზიცია ხელისუფლებას დღემდე მწვავედ აკრიტიკებს, 5-6 ივლისს
კი თავად ოპოზიციონერი ლიდერები მოუწოდებდნენ ხელისუფლებას აგრესიული მომიტინგეების წინააღმდეგ იმავე მეთოდების გამოყენებისაკენ...

პოლიციელების უსაფრთხოებისთვის საჭიროა, 6 ივლისის მსგავსი დაპირისპირების დროს, როდესაც აგრესიული მასა პოლიციის კორდონების გარღვევას ძალის გამოყენებითა და ქვების სროლით ცდილობს, წესრიგის დამცველები აღჭურვილი იყვნენ ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებებით - ჩაფხუტითა და დამცავი ჟილეტებით.

5-6 ივლისის მოვლენები კიდევ დიდხანს გვემახსოვრება, თუნდაც იმიტომ, რომ ეს იყო ოდნავ განსხვავებული სქემით მიმდინარე დაპირისპირება. საზოგადოების ერთი, აგრესიული ნაწილი დაუპირისპირდა ამავე საზოგადოების მეორე, მცირერიცხოვან ნაწილსა და პროფესიული მოვალეობის შემსრულებელ მასმედიის წარმომადგენლებს, პოლიციას კი გამშველებლის როლი დაეკისრა.

ერთ-ერთი მთავარი კითხვა, რომელიც ისმის: 5 ივლისს, დედაქალაქის ცენტრში, ჟურნალისტებზე ნადირობა თითქმის ექვსი საათის განმავლობაში გაგრძელდა და ნუთუ პოლიციას არ ეყო დრო, მათთვის უსაფრთხო სამუშაო პირობები შეექმნა?

ხელისუფლება იმით იმართლებს თავს, რომ 3 200 პოლიციელი მათ სხვადასხვა ადგილზე ჰყავდათ განაწილებული და ძალიან რთული იყო თითოეული ჟურნალისტისთვის რამდენიმე პოლიციელის პირად მცველებად მიჩენა. მიუხედავად ასეთი თავის მართლებისა, ძნელი წარმოსადგენია, რომ ხელისუფლებას რუსთაველზე ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებებითა და არალეტალური იარაღით აღჭურვილი პოლიციის სპეცდანიშნულების დანაყოფების გამოყვანა არ შეეძლო.

აქ, სავარაუდოდ, სხვა ფაქტორმა ითამაშა მთავარი როლი. 2019 წლის 20-21 ივნისის ღამეს პარლამენტზე აგრესიული მომიტინგეების რამდენიმე იერიშის (რისი საბაბიც თავად ხელისუფლებამ მისცა პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელში რუსი დეპუტატის ჩაბრძანებით!) მოგერიების შემდეგ, რასაც ათეულობით პროტესტანტისა და პოლიციელის დაშავება-დასახიჩრება მოჰყვა, ხელისუფლებამ ქუჩებში "რობოკოპების" გამოყვანაზე არაოფიციალური მორატორიუმი გამოაცხადა და ისედაც რთული პოლიტიკური სიტუაციის გართულებას მოერიდა.

6 ივლისის ღამეს რეზინის ტყვიების გამოყენება უფრო დაძაბავდა სიტუაციას და, ალბათ, სწორედ ამიტომაც საპოლიციო კორდონებზე აგრესიული ფანატიკოსების რაგბის ილეთებით არაერთ შეტევას მხოლოდ მაისურიანი პოლიციელები იგერიებდნენ.

შსს-ს ხელმძღვანელობის განმარტებით, ამ საპოლიციო კორდონში სპეცრაზმელებიც იდგნენ, ოღონდ - სპეციალური აღჭურვილობის გარეშე. ფარები, ჩაფხუტები და შეიძლება არალეტალური იარაღიც რუსთაველის მიმდებარე ქუჩებს შეფარებულ ავტობუსებში ეწყო და ბრძანების შემდეგ მათ აღებას დიდი დრო არ დასჭირდებოდა.

6 ივლისის საღამოს რამდენჯერმე შეიქმნა კრიტიკული სიტუაცია, როდესაც აგრესიულმა მომიტინგეებმა გაარღვიეს პოლიციის პირველი კორდონი და ლამის შეაღწიეს პარალამენტის წინ შეგროვილ ფერადდროშიანებსა და მათ მხარდამჭერებთან. პოლიციელებს რომ არ ეყოჩაღათ და ფიზიკურად ძლიერ, აგრესიულ მომიტინგეებს წინ არ გადასდგო­მოდნენ, საერთაშორისო საინფორმაციო საშუალებების ეკრანებზე ათობით თავპირდამტვრეული ფერადდროშიანი გამოჩნდებოდა...
შეიძლება ასეც იყო ჩაფიქრებული და მავანს სწორედ ეს აძლევდა ხელს - შეგნებული პროვოკაციებით სიტუაციის კრიტიკულად დაძაბვა და დიდი სისხლის ღვრა. ვინ იცის...

პარლამენტის წინ შეკრებილნი დროდადრო ფერად დროშებს აფრიალებდნენ და ფერად მაშხალებს ისროდნენ, რითაც უფრო აღიზიანებდნენ ისედაც გავეშებულ აგრესიულ მომიტინგეებს, ჯოხი კი ისევ პოლიციელებზე ტყდებოდა, რომლებიც ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებით არ იყვნენ აღჭურვილნი და ამიტომ რამდენიმე მათგანს სასწრაფო სამედიცინო დახმარება დასჭირდა.

ქვეყანაში პოლიტიკური დაძაბულობა არ ცხრება, ასე რომ, დაპირისპირებები რუსთაველის პროსპექტზე, პარლამენტის წინ, სამწუხაროდ, ალბათ, გაგრძელდება, რათა საქართველოს მართული ქაოსი არ მოაკლდეს, ხელისუფლებას კი მოუწევს თავისი შეცდომების გაანალიზება, რათა საზოგადოებრივი წესრიგის დასაცავად მომავალში მაინც სწორი ტაქტიკით, ტექნიკითა და აღჭურვილობით აამოქმედოს საპოლიციო დანაყოფები, თანაც ისე, რომ მოქალაქეების უსაფრთხოებაც დაიცვას და არც ძალის გადამეტება დაჰბრალდეს.

P.S. მცირე ისტორიული ექსკურსი: მეოთხედი საუკუნის წინ შინაგანი ჯარების პრესსამსახურის უფროსის რანგში საპატრულო პოლკის პლაცზე ერთ წვრთნას შევესწარი. ალუმინის ფარებითა და სამხედრო ჩაფხუტებით აღჭურვილი შინაგანი ჯარის ოცეული რეზინის ხელკეტებით აგრესიული მომიტინგეების დაშლის სპეციალურ ვარჯიშს ატარებდა.

"ნახეთ, რა კარგად არიან მომზადებულნი! აღლუმზე უნდა გავიყვანოთ და პრეზიდენტსა და მთავრობას ვაჩვენოთ, რა შეგვიძლია!" - თავს იწონებდა შინაგანი ჯარების სარდლობა.

ყველაზე დაბალი ჩინის ახალგაზრდა ლეიტენანტმა გავბედე და ვუთხარი: "ბატონო პოლკოვნიკებო, ხომ არ დაგავიწყდათ, რომ აღლუმი 9 აპრილს ტარდება და რუსთაველზე ხელკეტების ფარებზე ბრახუნით გინდათ ჩაატაროთ ქართველი ჯარისკაცები?!"

იმ დღეს მაღალჩინოსანთა თვალების ბრიალი არ დამკლებია, მაგრამ იმ 9 აპრილს ქართულმა შინაგანმა ჯარმა აღლუმზე ფარებისა და ხელკეტების გარეშეც ვაჟკაცურად ჩაიარა.
სიმართლე
23 ივლისი 2021 23:35
ბოლოს და ბოლოს რა გინდათ, რისი თქმა გინდათ, გინდათ რომ უმცირესობის აზრი ითვალისწინებოდეს და უმრავლესობის არა?...
ეს რას ნიშნავს ვერ ხვდებით?...
ეს ნიშნავს ბუნების საწინააღმდეგოდ სვლა, წყლის საწინააღმდეგოდ სვლა...
როგორ შეიძლება, მაჩვენეთ მსოფლიოს ნებისმიერი ქვეყანა სადაც უმრავლესობა უმცირესობას შეჰყურებს თვალებში თუ რას მოინდომებს უმცირესობა, რას გადაწყვეტს უმცირესობა და უმრავლესობამ უმცირესობას ტაში დაუკრას მაინც თუ ეწინააღმდეგება ერთმანეთს მათი აზრები?!.....
ამას ძალადობა ჰქვია უმრავლესობის მიმართ!..
ქვეყანა ყოველთვის უმრავლესობით შენდებოდა და შენდება...
ქვეყანა ყოველთვის უმრავლსობით იმართებოდა და იმართება!..
არჩევნების ბედი ყოველთვის უმრავლესობით წყდებოდა და წყდება!...
თქვენ გონება გაგიუკუღმართდათ, უკუღმა აზროვნებთ, დინების საწინააღმდეგოდ დიდხანს ვერ ივლით, გონს მოდით თუ ამ ქვეყნის შვილებად თვლით თავს, ეს ქვეყანა ქრისტიანული ქვეყანაა და თქვენი მოთხოვნები პირველ რიგში ქრისტიანობას ეწინააღმდეგება და ამიტომ უმრავლესობა არასოდეს არ დაუშვებს იმას რასაც თქვენ ითხოვთ და ინტრიგანობთ!..
თქვენ გინდათ რომ ქალი კაცი გახდეს და კაცი ქალი! ეს მიუღებელია და ქრისტიანული ქვეყანა ამას არასოდეს არ შეურიგდება, განსაკუთრებით საქართველო, საქართველო რომელსაც 100 000 ათასი მოწამე ჰყავს!......
ვახტანგი. 69
23 ივლისი 2021 19:35
სტატიას მთლიანობაში ვეთანხმები, მაგრამ მაქვს ჩემი მოსაზრებები.
დარწმუნებული ვარ, რომ ეს იყო ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წინასწარ ჩაფიქრებული პროვოკაცია.
რატომ? დავსვათ ლეგიტიმური კითხვა: ვის აწყობდა ის, რაც მოხდა? ხელისუფლებას ნამდვილად არ აწყობდა. აწყობდა მის დაუძინებელ მტერს მიხეილ სააკიანს და მთლიანობაში ნაცებსა და მასთან ერთობაში მყოფ სხვა რადიკალური ოპოზიციურ პარტიებს.
ლგბტ საზოგადოების გამგეობის თავმჯდომარემ, გიორგი თაბაგარმა წინასწარ გამოაცხადა პრაიდის აღლუმის ჩატარების დრო და ადგილი. 5 ივლისს დილით პრემიერ მინისტრმა მოუწოდა მათ ჩატარების ადგილის შეცვლისაკენ, რაზეც კატეგორიული უარი განაცხადეს.
უშუალოდ ვინ იდგა და მფარველობდა ლგბტ-ს? „სირცხვილია“-ს აქტივისტი გიგა მაქარაშვილი, რომელიც ლობირებდა ლგბტ-ს და კატეგორიულად ითხოვდა აღლუმის ჩატარებას რუსთაველზე.
ყველაფერი ეს ხორციელდებოდა ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის ხელმძღვანელობით! მათმა გამოიყენეს ლგბტ და “სირცხვილია“ სამიზნეებად.
ლგბტ-ს რომ შეეცვალა ჩატარების ადგილი, ხომ არ მოხდებოდა ყოველივე ეს? რა თქმა უნდა , არაფერიც არ მოხდებოდა.
რაც შეეხება პრაიდის საწინააღმდეგო დამრტყმელ ძალას. რა თქმა უნდა არ უნდა ეძალადად ჟურნალისტებზე! ასევე არ უნდა ჩამოეხიათ ევროკავშირის დროშა! ზოგადად რა კავშირშია ჟურნალისტები და ლგბტ-ს წევრები?
ხოლო, რაც შეეხება გარდაცვლილ ოპერატორს. ცხონებული ლექსო ლაშქარავას გარდაცვალება არანაირ კავშირში არ არის 5 ივლისის მოვლენებთან, როგორც ამის გასაღება უნდათ ეგზალტირებულ ბრბოს.

ირაკლი ალადაშვილი
23 ივლისი 2021 18:20
gio-ს
სანამ ვინმეს სიცრუეში დაადანაშაულებთ,იქნებ კარგად წაგეკითხათ ეს სტატია და განსაკუთრებით ეს მონაკვეთები: „პოლიციელების უსაფრთხოებისთვის საჭიროა, 6 ივლისის მსგავსი დაპირისპირების დროს, როდესაც აგრესიული მასა პოლიციის კორდონების გარღვევას ძალის გამოყენებითა და ქვების სროლით ცდილობს, წესრიგის დამცველები აღჭურვილი იყვნენ ინდივიდუალური თავდაცვის საშუალებებით - ჩაფხუტითა და დამცავი ჟილეტებით“.
„ერთ-ერთი მთავარი კითხვა, რომელიც ისმის: 5 ივლისს, დედაქალაქის ცენტრში, ჟურნალისტებზე ნადირობა თითქმის ექვსი საათის განმავლობაში გაგრძელდა და ნუთუ პოლიციას არ ეყო დრო, მათთვის უსაფრთხო სამუშაო პირობები შეექმნა?“

თქვენ გინდოდათ,რომ შარშან ნოემბერში ხალხის მასა ცესკოს შენობაში შეჭრილიყო? ან იქნებ არც იმის აღიარება გსურთ,რომ პარლამენტზე რამდენიმე მიზანმიმართული იერიში განხორციელდა,მის შიგნით ძალისმიერი გზით შეღწევის მიზნით? თუკი ამერიკულ კაპიტოლიუმში შეჭრა დანაშაულად აღიარა დემოკრატიულმა საზოგადოებამ,ქართულ პარლამენტში კარების შემტვრევა(როგორც ეს ერთხელ უკვე მოხდა 2003 წლის ნოემბერში) რაიმეთი განსხვავდებოდა?
რაც 5 ივლისს მოხდა იმაზე ბევრად უარესი გველოდა,თუკი ფერადდროშიანები იმ დღეს მაინც ეცდებოდნენ რუსთაველზე ჩავლას...
5 ივლისის დიდი შეცდომები,როდესაც სახელმწიფომ ვერ დაიცვა მისი მოქალაქეების კონკრეტულიკატეგორია-მასმედიის წარმომადგენლები პროფესიონალური საქმიანობის შესრულების დროს-ერთგვარ გაკვეთილად იქცა პოლიციისთვის,რომ 6 ივლისს იგივე საშინელება არ განმეორებულიყო...

რუბრიკის სხვა სიახლეები