"არ ვიცი, ასე რატომ ვძულვარ დედას"
19-09-2016
"არ ვიცი, ასე რატომ ვძულვარ დედას"
"ერთ დღესაც მამაჩემმა ტანსაცმელი ჩაალაგა და სახლიდან წავიდა"

მამაჩემი დედაჩემის ცოლად შერთვას არ აპირ­ებდა, მაგრამ როცა დედამ გამოუცხადა, რამდენიმე თვეში მამა გახდებიო, თავზარი დასცემია. ერთხანს ერთად ცხოვრობდნენ, მაგრამ ჩემს დაბადებამდეც კი ვერ შეძლეს ურთიერთობის შენარჩუნება, - მიყვება ლიკა.

ლიკა: - ერთ დღესაც, ორი თვის ორსულ დედაჩემს თურმე მამაჩემმა უთხრა, არ შემიძლია ბავშვის გამო ოჯახობანას თამ­აშიო, ტანსაცმელი ჩაულაგებია და წასულა. დედა სამშ­ო­ბიაროშივე ფიქრობდა ჩემს მიტოვებას - მამამისი გამექცა და მისი შვილი
რად მინდაო. ჩემს დაბადებამდე ორი კვირით ადრე მისმა დეიდაშვილმა იმშობიარა. მასთან­ მიმიყვანა, - უნდა გავაშვილო და სანამ ვინმეს მოვძებნი, ძუძუ აწოვეო. ნუნუ დედამ კი მიშვილა.­

- დედასთან როგორი ურთიერთობა გქონდა?

- თურქეთში გათხოვდა, ვიღაც მდიდ­არს­ გაჰყვა. დღემდე არ მოუკითხავს ჩემი ამბავი. არც მე გამჩენია სურვილი,
მენახა. ერთადერთხელ დავინტერესდი, რატომ მიმატოვა-მეთქი. ეს მაშინ მოხდა, როდესაც ნუნუ დედამ­ მითხრა, მირჩევნია, მე გითხრა, რომ ჩემი გაჩენილი არა ხარ, ვიდრე ვინმემ ბოროტად წამოაყრანტალოს და გული გატკინოსო.

- მამის გაცნობა არ მოგნდომებია?

- ნუნუ დედამ მითხრა, დედაშენმა რომ მიგატოვა, იმ დღიდან დაგვიკავშირდა მე და ბიძაშენს, ლიკას გაზრდაში დაგეხმარებით, ოღონდ მშობლის სითბო არ მოაკლოთო. მამაც უცხოეთში ცხოვრობს, მაგრამ მასთან კავშირი მაქვს. პირველად რომ დავურეკე, ვუთხარი, ყველაფერი ვიცი-მეთქი. ხვალვე ბილეთს ავიღებ და საქართველოში გამოვფრინდებიო, - მითხრა. ასეც მოიქცა. მამაჩემის ჩახუტებისას მივხვდი, რას ნიშნავს ნამდვილი მამა. და-ძმა მყავს,­ მათთან ძალიან კარგი­ ურთიერთობა მაქვს.

თითქოს­ ყველა­ფერი დალაგდა, ერთი რამის გარდა, ვერაფრით ამიხსნია, ასე რატომ ვძულვარ დედას. ბრმა ნაწლავი გამისკდა, საკმაოდ მძიმედ ვიყავი. ვბოდავდი, დედას ვეძახდი, ნამდვილ დედას. შეატყობინეს. თურმე გაიკვირვა, - მე რა შუაში ვარ, ვინც გაზარდა, დედაც ის არისო.

ეგრეთ წოდებულ დედაჩემს ჩემ შემდეგ შვილი არ გაუჩენია. ერთ ნათესავს უკითხავს, არ გიჩნდებაო? შვილები არ მჭირდება, მინდოდა მყოლოდა ქმარი, რომელიც ცხოვრებას მომიწყობდა, მას ჩემთვის შვილების გაჩენა არ უთხოვია და ასე თავს მშვენივრად ვგრძნობო.
ზოგჯერ მეშინია, ვაითუ, ჩემშიც ცხოვრობს დედაჩემისნაირი ქალი, რომელმაც, შესაძლოა, გამოიღვიძოს და ისეთივე საშინელება ჩაიდინოს, როგორიც მან. ამ დროს ისე ვკანკალებ, რომ ვერაფერი მაწყნარებს და მომავალზე ფიქრიც კი მაფრთხობს.

სოფო გამრეკელი
mari
28 ივნისი 2017 10:57
ქალმა იმშობიარა და გველი შობა,რომელიც გასრიალდა და ტყეს შეერია,გავიდა ხანი და ტყეში ხანძარი გაჩნდა,დედას გულმუცელი დაეწვა,გაახსენდა ნეტა ის,თუ გადარჩაო....ეს ისე დედაშვილობის ფენომენზე ლირიკულად...
ტტტ
23 მაისი 2017 16:04
თქვენ დედას არ დაემსგავსებით,ცნობილია რომ ცხოვრებისეული გამოდილებები გავლენას პოვებენ გენზე,ასე რომ შესაძლებელია თქვენმა გამოცდილებამ შეცვალა დედობრივი ინსტიქტის გენი და თქვენ იქნებით სულ სხვანაირირ დედა,ისეთი როგორიც თქვენი გამზრდელი.დატკბით ცხოვრებით.თქვენს მშობელ დედას თქვენ კი არ სძულხართ არამედ დედობა ეზარება,საკუთარი თავის მეტი არავინ უყვარს.ეს ორი თვისება კი ის არის რასაც ზრდასრულ ადამიანს ვერ შეაცვლევინებ.კიდევ კარგი რომ თქვენი თავი ღირსეულ ადამიანს მისცა გასაზრდელად.მან მაინც იზრუნა თქვენზე,სხვა მეტი მის პირობნებას არ შეუძლია
ნიაკო
17 აპრილი 2017 01:04
ბედი გქონია რომ ისეთ დედასთან არ გაიზარდე ვისაც სძულდა, ის არასოდეს გაგახარებდა.

რედაქტორის რჩევით