"რა ვქნა, თუ მართლა გადამრია ჩემმა ცხვირმოუხოცავმა რძალმა?!"
11-04-2018
"რა ვქნა, თუ მართლა გადამრია ჩემმა ცხვირმოუხოცავმა რძალმა?!"
შეიძლება ამ წერილის გამო გამკიცხოთ და მითხრათ, - ამხელა ქალი რამ გადაგრიაო? მაგრამ რა ვქნა, თუ მართლა გადამრია ჩემმა ცხვირმოუხოცავმა რძალმა?!

16 წლის იყო, ოჯახში რომ შემოვიდა. ჩემი შვილი მასზე 3 წლით უფროსია. არ მინდოდა, ოჯახი ამ ასაკში შეექმნათ, მაგრამ გაჯიუტებული შვილი ვერაფრით დავაოკე. როგორც იქნა, შევეგუე იმ ამბავს, რომ ოჯახში კიდევ ერთი შვილი უნდა შემომსვლოდა და პატარძალი მთელი ზარზეიმით მივიღე...

შევეგუე იმ ამბავს, რომ კერძების მომზადება არ იცოდა; რომ
ვერ ხვდებოდა, როდის რა უნდა გაეკეთებინა. ქმრის ტანისამოსის გარეცხვა კი არა, თავის ტანსაცმელსაც არ რეცხავდა. ვიფიქრე, დრო გავა და ყველაფერს ისწავლის-მეთქი, მაგრამ ახლა ისე გათავხედდა, რომ აბუჩადაც კი მიგდებს; ისე მექცევა, თითქოს მისი მოსამსახურე ვიყო. რა ვქნა, ჯერჯერობით შვილის ხათრით, ამ ყველაფერს ვიტან, მაგრამ არ
ვიცი, ნერვები როდის მიმტყუნებს. მეშინია, ჩვენ შორის უკმაყოფილება არ მოხდეს. არ მინდა, შვილი დავაყენო არჩევანის წინაშე - ან ცოლი, ან მშობლები, მაგრამ ვგრძნობ, მალე დადგება ის დღე, როცა ამის გაკეთება მომიწევს. იმისიც მეშინია, რომ დათუნა არჩევანს მეუღლეზე გააკეთებს და ერთადერთ შვილს დავკარგავ... გაგრძელება
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რედაქტორის რჩევით