"რძალ­მა უზ­რ­დე­ლო­ბით მოგ­ვა­ბეზ­რა თა­ვი..."
"რძალ­მა უზ­რ­დე­ლო­ბით მოგ­ვა­ბეზ­რა თა­ვი..."
რო­დის არის ზრდი­ლო­ბა და თა­ვა­ზი­ა­ნო­ბა მოჩ­ვე­ნე­ბი­თი? რო­გო­რე­ბი არი­ან ის ადა­მი­ა­ნე­ბი, რომ­ლებ­საც შე­უძ­ლი­ათ, სა­ხე­ზე ნი­ღა­ბი აიფა­რონ და ისე იმოქ­მე­დონ, თით­ქოს ძა­ლი­ან ზრდი­ლო­ბი­ა­ნე­ბი, კე­თილ­შო­ბი­ლე­ბი არი­ან და სა­გულ­და­გუ­ლოდ შე­ნიღ­ბონ თა­ვი­ან­თი ხა­სი­ა­თის მან­კი­ე­რი მხა­რე­ე­ბი?

ნა­ი­ლი, 69 წლის:
- ისეთ ადა­მი­ან­ზე მინ­და გი­ამ­ბოთ, რო­მე­ლიც თა­ვი­სი თა­ნა­ტო­ლე­ბის­გან თა­ვა­ზი­ა­ნო­ბით გა­მო­ირ­ჩე­ო­და. მე­გო­ნა, მას­ზე ზრდი­ლი გო­გო მთელ დუ­ნი­ა­ზე არ და­დი­ო­და, მაგ­რამ მწა­რედ მოვ­ტყუვ­დი. ნა­თია ჩე­მი შვი­ლის თა­ნაკ­ლა­სე­ლი იყო. მახ­სოვს, კლა­სის დამ­რი­გე­ბე­ლი დე­და­მისს ყო­ველ­თ­ვის მად­ლო­ბას ეუბ­ნე­ბო­და კარ­გი შვი­ლის აღ­ზ­რ­დი­სათ­ვის. ყვე­ლა
იმა­ზე ლა­პა­რა­კობ­და, თუ რო­გო­რი მო­წი­წე­ბით ესა­უბ­რე­ბო­და ნა­თია უფ­რო­სებს. მი­სი ქცე­ვა აღ­ტა­ცე­ბას იწ­ვევ­და. რო­ცა ჩემ­მა ვაჟ­მა გა­მოგ­ვიცხა­და - შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ვარ, ნა­თია ცო­ლად უნ­და შე­ვირ­თოო, - სი­ხა­რუ­ლის­გან ცას ვე­წიე. ჩემს ოჯახ­ში კარ­გად აღ­ზ­რ­დი­ლი გო­გო­ნა თა­ვის ბუ­დეს მო­იწყობ­და, მე და ჩემს ქმარს ბედ­ნი­ე­რი სი­ბე­რე გვექ­ნე­ბო­და - მე­ტი რა
უნ­და გვე­ნატ­რა?! ქორ­წი­ლი გა­და­ვი­ხა­დეთ და რძა­ლი ოჯახ­ში ზარ-ზე­ი­მით შე­მო­ვიყ­ვა­ნეთ. თურ­მე, მი­სი სი­მორ­ცხ­ვით დახ­რი­ლი თვა­ლე­ბის მიღ­მა, ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი ენა­ჭარ­ტა­ლა ქა­ლი იმა­ლე­ბო­და, რო­მე­ლიც ყვე­ლა­ზე უტი­ფა­რი და თავ­ხე­დი იყო.

- პირ­ვე­ლად რო­დის აღ­მო­ა­ჩი­ნეთ, რომ ნა­თია სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში, სუ­ლაც არ იყო ისე­თი ზრდი­ლი, რო­გო­რიც გა­რეგ­ნუ­ლად ჩან­და?
- ამის შემ­ჩ­ნე­ვა ძნე­ლი არ იყო, რად­გან ოჯახ­ში თა­ვი­სი ნაკ­ლო­ვა­ნე­ბე­ბის და­ფარ­ვას სუ­ლაც არ ცდი­ლობ­და, პი­რი­ქით - შე­ეძ­ლო, სა­ღა­მუ­რით ევ­ლო მთელ სახ­ლ­ში, უბო­დი­შოდ შე­სუ­ლი­ყო მა­მამ­თი­ლის სა­ძი­ნე­ბელ­ში, რო­მე­ლი­მე წიგ­ნის ასა­ღე­ბად: ჩე­მი მე­უღ­ლე ბევრს კითხუ­ლობ­და, ამი­ტომ წიგ­ნე­ბის კა­რა­და მის სა­ძი­ნე­ბელ­ში იდ­გა. ყვე­ლა­ზე სა­ში­ნე­ლი ის გახ­ლ­დათ, რომ რო­ცა ვინ­მე გვეს­ტუმ­რე­ბო­და, ნა­თია ისევ თა­ვა­ზი­ა­ნი და მოკ­რ­ძა­ლე­ბუ­ლი ხდე­ბო­და. ასე­თი ქცე­ვით ნე­ბის­მი­ე­რი ადა­მი­ა­ნის სიყ­ვა­რულს იმ­სა­ხუ­რებ­და. ამი­ტო­მაც მე­უბ­ნე­ბოდ­ნენ - რა ბედ­ნე­რი ხარ, ასე­თი რძა­ლი რომ გყავ­სო. ხში­რად მი­კითხავს სა­კუ­თა­რი თა­ვის­თ­ვის: რო­გორ შე­უძ­ლია 20 წლის გო­გოს ასე­თი უცა­ბე­დი გარ­და­სახ­ვა და მუ­დამ თა­მა­ში-მეთ­ქი?!.

ერ­თხელ, ჩემ­მა ქა­ლიშ­ვილ­მა მითხ­რა: იქ­ნებ მი­ზე­ზი ის არის, რომ პა­ტივს არ გცემთ და თა­ვი­სი ცუ­დი ქცე­ვით გაგ­რ­ძ­ნო­ბი­ნებთ - მეტს არ იმ­სა­ხუ­რებ­თო?.. ბევ­რი ვი­ფიქ­რე და გა­დავ­წყ­ვი­ტე, მის­თ­ვის ნი­ღა­ბი ჩა­მო­მეგ­ლი­ჯა. არ შე­მეძ­ლო, მშვი­დად მე­ყუ­რე­ბი­ნა, თუ რა ირო­ნი­უ­ლი სა­ხით მი­ყუ­რებ­და, რო­ცა მარ­ტო­ნი ვი­ყა­ვით. ხო­ლო თუ ვინ­მე გვეს­ტუმ­რე­ბო­და, მა­შინ­ვე "დე­დას" და­მი­ძა­ხებ­და და თქვე­ნო­ბით მომ­მარ­თავ­და...
ერთ დღეს, ჩემ­მა მე­უღ­ლემ ცუ­დად იგ­რ­ძ­ნო თა­ვი; ძა­ლი­ან ავ­ღელ­დი, რო­ცა თქვა: მგო­ნი, სა­წო­ლი­დან ად­გო­მა არ შე­მიძ­ლიაო. ისე­თი ჯან­მ­რ­თე­ლი იყო, მუ­ხას მოგ­ლეჯ­და, ცხოვ­რე­ბა­ში ფრჩხი­ლიც არ წა­მოს­ტ­კი­ვე­ბია. ნა­თი­ას ვთხო­ვე, უბ­ნის ექი­მი გა­მო­ე­ძა­ხე­ბი­ნა. გულ­წ­რ­ფე­ლად აღელ­და, შე­წუხ­და და რად­გან ექიმს ტე­ლე­ფო­ნით ვერ და­უ­კავ­შირ­და, მის მო­საყ­ვა­ნად წა­ვი­და. რო­გორც კი კა­რი გა­ი­ხუ­რა, ჩემ­მა ქმარ­მა მითხ­რა: ნე­ტავ, იცო­დე, რა მოხ­და - მიკ­ვირს, გულ­მა რომ არ და­მარ­ტყაო, - შემ­დეგ კი ასე­თი რამ მი­ამ­ბო: ღა­მით წყა­ლი მონ­დო­მე­ბია და თა­ვი­სი ოთა­ხი­დან გა­მო­სუ­ლა; სამ­ზა­რე­უ­ლოს რო­გორც კი მი­უ­ახ­ლოვ­და, სა­უბ­რის ხმა შე­მო­ეს­მა: ნა­თია ჩვენს ვაჟს ეუბ­ნე­ბო­და - შე­ნი მშობ­ლე­ბი სი­ცოცხ­ლეს მიმ­წა­რე­ბენ და ან მარ­ტო ვიცხოვ­რებთ, ან გა­გეყ­რე­ბიო... გაგრძელება
მკითხველის კომენტარი (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა.
იყავი პირველი!

რუბრიკის სხვა სიახლეები
თქვენი აზრით, უნდა აიკრძალოს თუ არა აზარტული თამაშების რეკლამა საქართველოში?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
თქვენი აზრით, უნდა აიკრძალოს თუ არა აზარტული თამაშების რეკლამა საქართველოში?