"სიცოცხლეში ხომ ბევრი ტკივილი განმაცდევინა და სიკვდილის შემდეგაც "იზრუნა" ჩემზე"
24-04-2019
"სიცოცხლეში ხომ ბევრი ტკივილი განმაცდევინა და სიკვდილის შემდეგაც "იზრუნა" ჩემზე"
"ვეუბნებოდი, რომ უფსკრულში მიექანებოდა, იმ ქალისგან მინდოდა მისი გადარჩენა. სასაცილოდ არ ეყო ჩემი სიტყვები, - რისგან უნდა გადამარჩინოო? გული მიგრძნობდა, რომ რაღაც ცუდი დაემართებოდა"

ამბავი, რომელიც ერთდროულად ტრაგიკულიცაა და კომიკურიც, ერთ ახალგაზრდა ქალს გადახდა თავს. ახლახან გაიგო, რომ მეუღლემ, რომელმაც წლების წინ მიატოვა სხვა ქალის გამო, გარდაცვალების შემდეგ, არც მეტი, არც ნაკლები, 22.000 ლარამდე ბანკის ვალი დაუტოვა - რადგან განქორწინებაზე ჯიუტად ამბობდა უარს, ახლა სწორედ მაკა აღმოჩნდა მისი პასივებისა და
ბანკის წინაშე ვალდებულებების მემკვიდრე...

- ჯვრის აყრა რომ მოვინდომე და საპატრიარქოში განცხადება შევიტანე, მითხრეს, ორივე უნდა ქორწინდებოდეთ, მხოლოდ ამ შემთხვევაში აგყრით ჯვარსო. ორივე ვქორწინდებით-მეთქი. რამდენ ხანშიო? ერთ თვეში-მეთქი, - ტყუილი ვუთხარი მდივანს. თუ ასეა, 2 კვირით ადრე მოდიო. ერთი სიტყვით, უარით გამომისტუმრეს. რაკი ქმრის ხელმოწერაც
მჭირდებოდა ჯვრის აყრაზე, დავურეკე, შევხვდი და განცხადებაზე ხელი მოვაწერინე. გარკვეული დროის შემდეგ დამირეკა, რა ქენიო? - მე თვითონ მივხედავ-მეთქი ამ საქმეს. - ჰოდა, განქორწინების საქმესაც მიხედე მაშინო. - კი-მეთქი, - ვუთხარი, მაგრამ განქორწინებას არც ვაპირებდი.

- რატომ?
- ჯერ ერთი, გაბრაზებული ვიყავი და არ მინდოდა, იმ ქალზე ექორწინა, მეორეც - მაინც მქონდა იმედი, რომ დაბრუნდებოდა. წარმოუდგენელია, მაგრამ ამ 9 წლის მანძილზე სულ ველოდი, ყოველ წუთს. 16 წელი ვიცხოვრეთ ერთად და 9 წელია, რაც წავიდა. შეურაცხყოფილად და დამცირებულად ვგრძნობდი თავს, სხვა ქალზე გამცვალა, მაგრამ იმდენად მიყვარდა, რომ მოსულიყო და ეთქვა, - გული გატკინე, შეცდომა დავუშვი, ახლა კი ვნანობ და შენთან დავბრუნდებიო, ვაპატიებდი. როდესაც ჩვენგან მიდიოდა, ვუთხარი, რომ ყველაფერს ვაპატიებდი, არასდროს არ გავუხსენებდი ამ შეცდომას, ოღონდ ის ქალი მოეშორებინა და ჩვენთან დარჩენილიყო. ვეუბნებოდი, რომ უფსკრულში მიექანებოდა, იმ ქალისგან მინდოდა მისი გადარჩენა. სასაცილოდ არ ეყო ჩემი სიტყვები, - რისგან უნდა გადამარჩინოო? მე ვიცოდი, გული მიგრძნობდა, რომ რაღაც ცუდი დაემართებოდა და ასეც მოხდა.

- რას გულისხმობ?
- ეკლესია აღიარებს ჯადოებს და ბოროტ ძალას - იქ, სადაც კეთილი არსებობს, ბოროტებაცაა. ამდენი წელი ვიცხოვრეთ ერთად და მხოლოდ ერთადერთხელ ვიჩხუბეთ - მაშინ, როდესაც ბინა დავკარგეთ. მაშინაც, ერთხელ ვუთხარი სათქმელი და მორჩა, მერე აღარ მისაყვედურია. თურმე ახლობელს იპოთეკაში ჩაუდო ბინა ისე, რომ მე არაფერი ვიცოდი. ნათესავის ქმარი თამაშობდა, დიდი თანხა ჰქონია წაგებული და ჩემი დედამთილ-მამამთილისთვის უთხოვია (მათზე იყო ეს ბინა გაფორმებული), ოღონდ ახლა დამეხმარეთ და მე გამოვიხსნი ბინას, პროცენტებსაც მე გადავიხდიო. არც პროცენტი რომ არ გადაიხადა და არც ძირი, ბანკმა ბინა გაგვიყიდა. არადა, ძლივს ვიყიდეთ, ნელ-ნელა გავარემონტეთ, გადავედით და სულ რაღაც 3 თვეში ეს ამბავიც მოხდა. მერე ხან ქირით, ხან გირით ვცხოვრობდით. ერთხანს მარტო მე ვმუშაობდი მაღაზიაში, მაგრამ ერთი კაცის ხელფასი რას გვიშველიდა 4 ადამიანს? მამუკა ზარმაცი არ იყო, მალე თვითონაც იშოვა სამსახური. აი, სწორედ იქ გაიცნო ის ქალი და მალევე დაგვენგრა ოჯახი.

- თვითონ გაგიმჟღავნა ეს ამბავი?
- გაცივდა ჩემ მიმართ, აგრესიული გახდა, ხმამაღალი სიტყვაც რომ არ უთქვამს მანამდე, ახლა ხმას უწევდა, საცემრად იწევდა, სულ სხვა ადამიანი გახდა. მივხვდი, რაღაც სჭირდა. ვკითხე, რა იყო ამის მიზეზი? რა გჭირს, იქნებ დაგეხმარო-მეთქი. - არაფერიაო, - მიმტკიცებდა. ერთხელ დაეძინა და ტელეფონი დასატენად შეერთებული დარჩა. ავიღე და შემოსული მესიჯები, ზარები შევამოწმე. ეჭვი ერთმა ნომერმა გამიჩინა - სასტუმრო, ასე ჰქონდა ჩანიშნული. სამსახურში სასტუმრო არაფერში სჭირდებოდა. ნომერი ამოვწერე, გადავრეკე და მისამართი გავიგე. მალე დასასვენებლად წავედი ბავშვებთან ერთად და დაგეგმილზე რამდენიმე დღით ადრე რომ ჩამოვედით, არ ესიამოვნა. თვითონ არ წამოვიდა ჩვენთან ერთად, შვებულება ახლა არ მომცეს და მერე ავიღებო. სასექტემბროდ რაღაცების ყიდვა მინდოდა ბავშვებისთვის და 2 კვირა ყოველდღე ვეხვეწებოდი, ჩვენთან ერთად წამოსულიყო. ვერ მოახერხა, არ მცალიაო. თურმე სამსახურის შემდეგ იმ ქალთან გარბოდა სასტუმროში. ერთ დღესაც რომ მითხრა, სამსახური კი დავამთავრე, მაგრამ რამდენიმე საათით ისევ აქ მიწევს ყოფნაო, მაშინვე ჩავიცვი, ტაქსიში ჩავჯექი და დღესაც არ ვიცი, როგორ მივედი სასტუმრომდე - ცოცხალ-მკვდარი, ფეხები უკან მრჩებოდა. თან საკუთარ თავზე ვბრაზობდი - რა დონემდე დავეცი, რას ვეჭვიანობ, მამუკაზე ეს როგორ ვიფიქრე-მეთქი? ბოლთას ვცემდი შესასვლელ კართან - ან შესულს დავინახავდი, ან გამოსულს. დაახლოებით ნახევარი საათის შემდეგ სამარშრუტო ტაქსი გაჩერდა და ჩამოვიდა სასაჩუქრე პარკით ხელში. მუხლებში ძალა წამერთვა და ჩავიკეცე. ბოლოს გონს მოვეგე, წამოვდექი, დავურეკე, - დაგინახე-მეთქი, მაგრამ იუარა, მიმამსგავსებდი ვინმესო. - დროს გაძლევ და თუ მაგ ქალს ჩამოშორდები, გაპატიებ-მეთქი, - ვუთხარი და ჩვეულებრივ გავაგრძელეთ ცხოვრება. ნუ გიკვირთ - ძალიან მიყვარდა და თანაც, 2 შვილის დედა ვარ...

მისი შვებულებიდან დაბრუნების შემდეგ (რაიონში იყო წასული, მშობლებს საოჯახო საქმეებში ეხმარებოდა), ერთ საღამოს ყავას ვსვამდი, როცა მესიჯი მოუვიდა. ვერ მოვითმინე, რომ არ წამეკითხა (თვითონ აბაზანაში იყო). "არ მოგენატრე, სიხარულო?" - სწერდა ვიღაც და ნომერს კაცის სახელი, ბერდია ეწერა. ვიფიქრე, - ვაიმე, ჩემი ქმარი ან სულ გადაირია, ან რაღაც გადახრები აქვს და ამიტომ ნერვიულობს ასე ძალიან, მე კი ქალი მგონია ჩემი მეტოქე-მეთქი. ჩემი ნომრიდან დავრეკე და ქალმა მიპასუხა. ჩემს დაქალს ვთხოვე გაერკვია, ვისი ნომერი იყო. ნახევარ საათში ვიცოდი სახელი და გვარი. გამახსენდა, რომ ფეისბუკზე ამ ქალის ფოტოები დაკომენტარებული ჰქონდა ჩემს ქმარს და თან ისეთი სიტყვები ეწერა, გავბრაზდი და ვკითხე, ვინ იყო. ჩემი თანამშრომელიაო, მიპასუხა მაშინ. - ჩემთვის არ გითქვამს ასეთი კომპლიმენტები 16 წლის მანძილზე და ამას რატომ ეუბნები-მეთქი, - მეწყინა. თურმე სად ხარ... გაგრძელება

ჰენრი
24 აპრილი 2019 16:36
ჩემმა ცოლმა ოჯახი იმის გამო დაანგრია,რომ ჭურჭლის სარეცხი მანქანა ვერ ვიყიდე:D

რედაქტორის რჩევით
საერთო ჯამში როგორ შეაფასებთ 2019 წელს საქართველოსთვის?
თქვენი აზრი მნიშვნელოვანია!
საერთო ჯამში როგორ შეაფასებთ 2019 წელს საქართველოსთვის?